De Zweed Johan Schaar geniet deze week voor het eerst sinds de vloedgolf in december vorig jaar van een weekje vakantie. Maar eerder dan terug te blikken op de voorbije zes maanden, is hij geneigd om vooruit te kijken. 'Over de noodhulp kunnen we tevreden zijn, maar we moeten de kansen grijpen om van het hele gebied een veiliger plaats te maken.'
...

De Zweed Johan Schaar geniet deze week voor het eerst sinds de vloedgolf in december vorig jaar van een weekje vakantie. Maar eerder dan terug te blikken op de voorbije zes maanden, is hij geneigd om vooruit te kijken. 'Over de noodhulp kunnen we tevreden zijn, maar we moeten de kansen grijpen om van het hele gebied een veiliger plaats te maken.'JOHAN SCHAAR: De wereldwijde respons is inderdaad nooit zo groot geweest. Maar we mogen de dorpen en steden niet in hun oorspronkelijke staat heropbouwen. Niet alleen de afwezigheid van een early warning-systeem heeft veel mensenlevens gekost, ook de doodlopende steegjes in de vissersdorpen waardoor de mensen niet konden vluchten en de massale houtkap langs de kust waardoor er geen natuurlijke afweergordel meer was. SCHAAR: Ook wij willen snel resultaat zien, maar als we goed uitleggen wat we aan het doen zijn, zullen de mensen die geld gestort hebben wel begrijpen dat het belangrijk is om niet toe te geven aan de tijdsdrang. Een plaatselijke medewerker zei me onlangs dat de vloedgolf hoop en al tien seconden geduurd had, maar dat de heropbouw waarschijnlijk tien jaar zal kosten. De bevolking van de getroffen gebieden heeft nu vooral behoefte aan weloverdachte en kwaliteitsvolle infrastructuur. SCHAAR: De getroffen gebieden waren totaal onvoorbereid. Het heeft ook twee dagen geduurd vooraleer de Indonesische regering zich bewust is geworden van de impact. Maar dankzij ons uitgebreid netwerk en onze nationale afdelingen hebben alle daklozen meteen na de tsunami onderdak, proper water en voedsel gekregen, lang voordat de internationale hulp op gang kwam. De grootste moeilijkheid was nog om de enorme toevloed van hulpmiddelen te coördineren en te zorgen dat er geen gebieden waren die vergeten werden. Al bij al mogen we tevreden zijn over de eerste maanden. SCHAAR: Ik ben onlangs in Kobe geweest, de Japanse stad die in 1995 geteisterd werd door een aardbeving. Daar zijn de psycho-sociale gevolgen nog altijd merkbaar. Ook in Atjeh zijn er mensen die niet meer terug willen naar de kuststreek. Het is de taak van de Indonesische regering om die mensen te laten wonen waar ze willen. Voor hen is het opgelopen trauma immers te groot. Wij proberen zo veel mogelijk aandacht te schenken aan hen die het moeilijk hebben. Er is niet alleen een hele generatie van weeskinderen ontstaan, maar ook een die bang is voor de Indische oceaan. Ze weten dat de aarde elk moment opnieuw kan beven. H.C.