Victor: We hebben altijd op grote voet kunnen leven. Ik verdiende als vrachtwagenchauffeur goed mijn brood. We hadden een klein buitenverblijfje in de Kempen en konden twee keer per jaar op reis. Maar sinds ik met pensioen ben, hebben we het krap. Mijn vrouw is huisvrouw en beheert al jaren ons huishoudbudget. Dat we vandaag geen echte financiële problemen hebben, is haar verdienste.
...

Victor: We hebben altijd op grote voet kunnen leven. Ik verdiende als vrachtwagenchauffeur goed mijn brood. We hadden een klein buitenverblijfje in de Kempen en konden twee keer per jaar op reis. Maar sinds ik met pensioen ben, hebben we het krap. Mijn vrouw is huisvrouw en beheert al jaren ons huishoudbudget. Dat we vandaag geen echte financiële problemen hebben, is haar verdienste. Denise: Victor heeft 45 jaar gewerkt en ging in 2005 op zijn zestigste met pensioen. Een jaar later werd de pensioenbonus ingevoerd. Iedereen die na 44 werkjaren of na zijn 62e nog langer wilde werken, kreeg een extra maandelijkse premie. Als we dat geweten hadden, was Victor tot zijn 65e blijven werken en hadden we nu zo'n 300 euro extra per maand - net het bedrag dat we vaak tekortkomen, zeker in de winter. Victor: Op het gemeentehuis waar ik toen informatie ging vragen over mijn pensioen heeft niemand me verteld dat er een aantrekkelijke nieuwe maatregel in de lucht hing. Een spijtige zaak. Je moet in België alles waar je recht op hebt zelf uitzoeken. Maar goed, we kunnen eten en drinken van mijn pensioen, alleen de extraatjes kunnen we ons niet meer permitteren. Het buitenverblijf hebben we verkocht, en in plaats van vijf dagen op reis te gaan maken we nu een daguitstap naar zee. Denise: Zijn pensioen wordt op een gezamenlijke rekening gestort. Ik probeer daar zuinig mee te zijn. Als er op het einde van de maand iets overblijft, kunnen we een uitstap maken. Als het van Victor afhangt, wordt alles de eerste dagen van de maand al uitgegeven. Hij heeft nogal dure hobby's en kijkt nooit naar de prijskaartjes in de supermarkt. Heeft hij zin in gerookte zalm, dan koopt hij gerookte zalm. Victor: Sinds ik op pensioen ben, heb ik nog nooit zoveel ruzie gemaakt met mijn vrouw. (lacht) De prijs van een brood ken ik wel: 2,30 euro bij de bakker om de hoek en 1,95 euro bij de bakker verderop. Maar Denise beheert ons geld. Zij weet precies hoeveel we uitgeven aan boodschappen of energie. Denise: Elke week doen we 150 à 200 euro op in de supermarkt. De energiefactuur bedraagt 117 euro. Aan internet en telefoon geven we 120 euro per maand uit. En nieuwe kleren kopen we tijdens de koopjesperiode. Ons appartement is gelukkig afbetaald, maar aan brand-, ziekte- en familiale verzekeringen betalen we honderden euro's per jaar. De autoverzekering alleen al is goed voor 600 euro per jaar. Victor: Tanken: 240 euro per maand. Onze auto is de enige vrijheid die we nog hebben, gelukkig kan ik die kosten dekken met de vergoeding die we krijgen als figurant. Denise en ik zijn bij verschillende castingbureaus ingeschreven en figureerden al in Familie en Het vonnis van Jan Verheyen. Het is een fijne hobby en je hebt op zo'n opnamedag meteen ook gegeten en gedronken. Een paar jaar geleden heb ik met spijt mijn platencollectie verkocht omdat er in huis dringende renovatiewerken moesten gebeuren. We kwamen een paar duizend euro tekort. Ik had veel 45-toerenplaten met popmuziek uit de jaren vijftig en zestig. Ik heb nachten wakker gelegen van het idee dat ik al mijn muziek kwijt was. Gelukkig is er ondertussen YouTube. 'We hebben altijd op grote voet kunnen leven. Tot de dag dat ik met pensioen ging.'