Hebben wij ooit verteld hoe wij bij Knack zijn aangenomen? Want daar schijnen velen zich ongerust over te maken. Men kan bezwaarlijk hoog opgeven van een selectieprocedure, als ze uw dienaar laat passeren.
...

Hebben wij ooit verteld hoe wij bij Knack zijn aangenomen? Want daar schijnen velen zich ongerust over te maken. Men kan bezwaarlijk hoog opgeven van een selectieprocedure, als ze uw dienaar laat passeren.Luister, het is vele jaren geleden. Wij verschenen, pet in de hand en keel vol zenuwen, voor het bureau van onze directeur. Die bekeek ons van kop tot teen, zuchtte ontmoedigd, en meende de zaak snel af te handelen door nog voor wij konden gaan zitten te vragen: "Hoeveel diploma's hebt gij?" Wij fronsten onze wenkbrauwen, alsof we druk moesten tellen, en speelden meteen troevenaas uit: "Zeven." Daar keek onze directeur even van op: "Zeven? Dat is bijna een kwart van wat ikzelf heb. Mijn eerste indruk van u was misschien verkeerd. Welke diploma's zijn dat dan?" "Om te beginnen politieke en sociale weten..." Onze directeur zakte gerustgesteld achterover: "Dat reduceert uw aantal tot zes. Welke nog?" Met de moed der wanhoop fluisterden wij schor: "Honderd meter rug, honderd school, honderd vlinder, honderd en tweehonderd crawl, en vijfentwintig meter met een houten pop." Tot onze verbazing veerde onze directeur enthousiast overeind : "Zwemmen? Gij kunt zwemmen? Beste man, waarom hebt ge dat niet dadelijk gezegd. Ik daag onmiddellijk de Crols uit. Bij Trends kan niemand zwemmen. Tenzij in hun artikels. Kent ge het verschil tussen Trends en Knack? Bij Trends is de Crols baas en bij Knack is het omgekeerd. Haha. Vriend, ge zijt aangenomen. Elke dag veertig lengtes, en vooral niets schrijven."De redacties van Knack en Trends nemen het vaak tegen elkaar op, in zeer diverse theoretische en praktische proeven. Loopkoers, paardendressuur, schaak, hoofdrekenen, de theorie van Schumpeter, pingpong, gewijde geschiedenis... Knack wint altijd. Zelfs met Monopoly, waarvan men nu toch zou verwachten dat die van Trends in het voordeel zijn. Niets van. Voor we vier keer het bord rond waren, had onze directeur alle gronden van Tienen Leuvensestraat tot Brussel Nieuwstraat vol hotels staan. En bezat hij elektriciteit plus waterleiding, en allevier de stations. Daar kwam geen kip voorbij, of ze was kaalgeplukt. En onze chef-justitie had "verlaat de gevangenis" van zowel Kans als Algemeen Fonds. Die van Trends waren, zoals de meesten van hun managers van het jaar, binnen de kortste keren failliet. Twee gronden in Leuven, met een hypotheek op! Toen de burgemeester daar bovendien een tunnel onderdoor trok, was hun lot helemaal bezegeld. Ook die zwemwedstrijd is uiteindelijk door Knack gewonnen. Zij het niet zonder incidenten. Onze chef-economie had namelijk geëist dat er rugslag werd gezwommen, omdat anders zijn sigaar zou uitdoven in het water. Maar ook al mocht zijn slag gezien worden, dat was niet het geval met zijn oriëntatievermogen. Despiegelaere pletste diagonaal door het bad, waarbij hij menig Trends-redacteur de pas afsneed en met zijn sigaar op een paar pijnlijke plaatsen verwondde.Zo is Knack lange tijd op een hoger niveau getild door mannen van de sport. Tot op een dag, toen er weer een nieuwe redacteur moest worden aangenomen, een kandidaat onze directeur verraste door op de vraag wat hij zoal kon te antwoorden: "Op journalistiek gebied niet veel, maar ik heb zeven broers en vier zussen." Onze directeur blikte verbaasd voor zich uit, en herhaalde na een lange stilte: "Gij hebt zeven broers en vier zussen? En wat heeft dat met Knack te maken?" De kandidaat toverde pen en papier uit zijn binnenzak, en sloeg verwoed aan het rekenen: "Zeven broers en vier zusters, dat zijn elf gezinnen die samen achtenveertig kinderen op de wereld hebben gezet, van wie er op dit moment drieëndertig zelf getrouwd zijn, van wie zes voor de tweede keer. Ook mijn ouders leven nog, peter en meter zijn in goede gezondheid, en ik heb veertien ooms en zes tantes die allemaal nauw bij onze familie betrokken zijn gebleven. Geen van hen leest Knack." Onze directeur, van de hand Gods geslagen, staarde verbouwereerd naar de voor zijn ogen op en neer dansende berekeningen en getallen. Vooraleer hij een opmerking kon maken, ging de sollicitant verder. "Ik zal even recapituleren. Zeven broers, vier zusters, achtenveertig kinderen, zes ex-schoondochters, één ouderpaar, peter, meter, veertien ooms en zes tantes. Dat zijn samen negenentachtig personen, die op dit moment Knack niet lezen, maar van wie ik u garandeer dat ze Knack wél lezen als hun broer of neef of oom erin schrijft. Verder, mijnheer Verheyen, ben ik lid van de fanfare en de parochieraad. En voorzitter van het jeugdbestuur van de voetbalclub. Wij hebben veertien ploegen in competitie, maal elf spelers per ploeg is dat honderd vierenvijftig spelers. Maar dan vergeet ge de reserven, als we die erbij tellen, zitten we aan tweehonderdvierentwintig, van wie de helft gescheiden ouders heeft, dus dat is tweehonderd vierentwintig plus honderd en twaalf erbovenop, is driehonderd zesendertig. Pak er mijn geburen bij en de collega's van mijn vrouw die bij de Post werkt en ik schat dat mijn indienstneming uw verkochte oplage met veertienhonderd stuks zal doen stijgen. Knack kost honderd frank, vijftig nummers per jaar, met de Foto Knack erbij eenenvijftig, is dus vijfduizend honderd frank. Maal veertienhonderd exemplaren, dat is alles samen dik zeven miljoen per jaar dat ik u opbreng. Een veelvoud van wat ik u kost. En dan reken ik niet eens mee dat dankzij de gestegen oplage uw advertentietarieven verhogen. Het feit dat ik niet kan schrijven is hiermee, me dunkt, ruimschoots gecompenseerd." Onze directeur zat erbij alsof twintig bronzen klokken niet alleen in zijn hoofd bimbamden, maar er eerst ook op waren gevallen. Sindsdien komen alle nieuwe collega's uit kroostrijke gezinnen, vaak van vreemde origine. En al werd Knack er niet beter op, hij verkocht wel beter. Het is vandaag twee jaar geleden dat lezers en redacteurs hun directeur verloren. Sus, er is geen dag dat we je niet missen. Koen Meulenaere