Gebogen over het verleden, groeit twijfel over het heden. Worden weer dezelfde fouten gemaakt als in 1993 en 1994 ?
...

Gebogen over het verleden, groeit twijfel over het heden. Worden weer dezelfde fouten gemaakt als in 1993 en 1994 ?Rwandadeskundige Filip Reyntjes beoordeelde het optreden van de regering in Centraal-Afrika positief. ?Veel meer dan er toen werd ondernomen, was niet mogelijk,? luidde zijn stelling. Reyntjes gaf toe dat het rapport van de ad-hocgroep hem veel geleerd had en feliciteerde de senatoren nadrukkelijk voor het geleverde werk in de Rwandacommissie. Opvallend was dat hij met gemengde gevoelens aankijkt tegen de werkzaamheden van de Bijzondere Commissie. Zijn eerste reactie bij het verlaten van zaal K loog er niet om : ?Dit heeft iets onwezenlijks. We onderzoeken of we drie jaar terug iets van een op handen zijnde genocide wisten, terwijl we onze ogen sluiten voor de gruwelen die vandaag in Oost-Zaïre plaatsvinden. De Europese Unie besliste zopas een fact finding-commissie naar ginder te sturen, wat betekent dat men de zaak op de lange baan schuift. We kennen de feiten toch. Er worden massaal mensen gedood. Waarschijnlijk al vele tienduizenden, en toch laten we begaan. Binnen twee, drie jaar kunnen we misschien alweer een onderzoekscommissie oprichten. Telkens het spook dat internationale gemeenschap heet, moet optreden, merken we dat de internationale acteurs verschillende agenda's en allianties hebben. Door die meningsverschillen gebeurt er niets en moet ook België machteloos toezien. Veel meer dan roepen en tieren, kun je niet. De Belgische regering doet momenteel wat ze kan. Het is toch uitgesloten dat we zelf een brigade paracommando's sturen.? KONING IS ONSCHENDBAAREen paar dagen voordien, in de Commissie Buitenlandse Zaken van de Kamer, had Jan Van Erps (CVP) daar in een bijwijlen emotioneel debat nochtans onomwonden voor gepleit. ?Zijn de lange haren dan het enige wat van de geest van '68 overblijft ? Ons geweten is in slaap gevallen en we durven geen para's meer sturen, omdat we te laf zijn.? Zowel minister van Buitenlandse Zaken Erik Derycke (SP) als staatssecretaris Reginald Moreels (CVP) luisterden toe, maar zeiden niets waaruit kon worden afgeleid dat er tussen beide een meningsverschil over de te volgen strategie bestaat. Ondanks de CVP-oproep tot een ?moediger Zaïre-beleid?, liet Derycke nauwelijks irritatie blijken. Wel bleek dat hij zich in deze beter kan verzoenen met de traag malende molens van de Europese Unie. ?Er is vooruitgang. Drie maanden geleden stonden we nergens en was het cynisme zo groot dat men zelfs de objectieve gegevens loochende. Nu zitten we opnieuw op dezelfde lijn.? Ook voormalig premier Wilfried Martens (CVP) verwees in zijn getuigenis voor de Rwandacommissie naar de actualiteit. ?We begaan dezelfde fouten als in 1994. We lopen weer achter de feiten aan en opnieuw ontbreekt het ons aan moed.? De senatoren gingen daar niet op in. Voorzitter Frank Swaelen (CVP), die beseft dat hij op eieren loopt, waakt erover dat de controverses rond het tragische heden het gruwelijke verleden niet wegdrukken. Swaelen leidt de vergaderingen met veel bonhommie, want er is hem veel aan gelegen om een goede sfeer in de groep te behouden. Onverbiddelijk is hij slechts als de onschendbaarheid van de koning in het gedrang komt. Dan zijn niet alleen de antwoorden, maar evengoed de vragen onontvankelijk. Op dat punt wil Swaelen van geen wijken weten. ?Over de rol van kabinetschef Jacques van Ypersele de Strihou kan men toelichtingen vragen, maar niet over die van de koning. Dat zal ik in de Senaat nooit toestaan.?