Vandaag woensdag komt Navo-topman Javier Solana op officieel bezoek bij de Belgische regering. Een gesprek.
...

Vandaag woensdag komt Navo-topman Javier Solana op officieel bezoek bij de Belgische regering. Een gesprek.Vroeger keek het hoofdkwartier van de Noordatlantische Verdragsorganisatie (Navo) in Evere altijd vergramd op wanneer een lidstaat zijn defensiebudget niet voldoende liet stijgen. Maar voor volgend jaar voorziet de Belgische regering zelfs een daling van het defensiebudget met ruim één procent. Minister Jean-Pol Poncelet (PSC) loopt er zichtbaar ongelukkig bij. Wie zich daar naar buitenuit geen zorgen over maakt, is Navo-secretaris-generaal Javier Solana. ?Wij hebben ons niet uit te spreken over de manier waarop de lidstaten hun veiligheid organiseren,? zegt hij. ?Wij zijn zeer tevreden over België.? Solana roemt de ?generositeit? van België als het erop aankomt om deel te nemen aan buitenlandse missies, zoals die in ex-Joegoslavië. Vandaag, woensdag, komt Solana op officieel bezoek bij de Belgische regering een groot woord voor dat korte ritje van Evere naar de Wetstraat. Dat is een geplogenheid en tijdens het officiële diner van Solana met de Belgische topministers zal het er ontspannen aan toe gaan. ?Problemen heeft de Navo niet met België,? aldus Solana, ?toch niet van die orde dat je er een eerste minister mee lastig moet vallen.? Solana zal dan een lastiger klus al achter de rug hebben : het bezoek maandag en dinsdag van de Russische generaal b.d. Aleksandr Lebed, voorzitter van de Nationale Veiligheidsraad. Lebed bekleedt niet zo'n klassieke officiële functie, maar in Moskou behoort hij tot de absolute top en de Navo heeft een kwaaie klant aan hem. Hij lust de Navo niet en hij is vooral de idee zeer ongenegen dat het bondgenootschap nieuwe lidstaten uit het voormalige Warschaupact zou binnenhalen. Hij ziet daarin een Duitse machinatie om een Vierde Rijk te stichten en dreigde er al mee om de Navo met kernraketten te bestoken. ?Onzin,? bromde Lebed daarover toen hij vorige zondag in Brussel arriveerde. COMMANDO.?Een goed gesprek met Lebed,? zegt Solana, ?moet hem kennis laten maken met wat de Navo is. Wij willen met Rusland een constructieve dialoog en een bijzondere relatie uitbouwen. Het is vooral niet onze bedoeling om Rusland te isoleren. Onze betrekkingen met Moskou staan los van de uitbreiding van de Navo. Wij zijn een open organisatie en we hebben niet het morele of politieke recht om de deur gesloten te houden. Wij zijn daarin trouwens lang niet de enige organisatie.? Kandidaat-leden kregen al een wachtkamer aangeboden : het Partnership for Peace (PfP), een soepel samenwerkingsverband tussen de Navo en niet-lidstaten. Solana is zeer opgetogen over de resultaten daarvan. De werking van de Ifor-troepenmacht in Bosnië, die samengesteld is uit eenheden van Navo-lidstaten en van tal van andere landen, is het bewijs van dat succes : ?Zonder het PfP zou deze samenwerking onmogelijk zijn geweest.? Als het van Solana afhangt, wordt die samenwerking voortgezet na afloop van het huidige Ifor-mandaat, met dezelfde deelnemers. Versta : ook met een Amerikaanse inbreng. Een beslissing daarover volgt pas in november, dus na de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Niet alleen de relaties met landen uit het voormalige Oostblok staan hoog op de agenda van de Navo. De interne herstructurering van het bondgenootschap is dat evenzeer, ook om het bondgenootschap aan te passen aan de post-Koude-Oorlogstijd. Eén element daarin is het Europese verlangen om zijn eigen ?defensie-identiteit? aan te scherpen. Dat impliceert vooral een nieuwe Europees-Amerikaanse verhouding. ?Er is de substantie en er is de zichtbaarheid van de Europese defensie-identiteit,? benadrukt Solana. Zichtbaarheid is ook een kwestie van personen, wat onder meer zal blijken, wellicht, in een nieuwe functie : een (Europese) adjunct voor de geallieerde opperbevelhebber ( Saceur in het jargon), die traditioneel een Amerikaan is. Lastiger wordt de benoeming van een commandant voor het Navo-hoofdkwartier in Napels, die onder meer de Amerikaanse Zesde Vloot onder zijn bevel heeft. De Amerikanen willen die functie niet opgeven, Frankrijk wil het commando graag in Franse, Italiaanse of Spaanse handen. De impasse daarover is compleet. ?Maar,? sust Solana, ?we moeten dat in een globaal kader oplossen. Ik ben er zeker van dat iedereen zich uiteindelijk in een consensus zal kunnen terugvinden. In het smeden van een consensus, daar zijn wij goed in.? M.R. Secretaris-generaal Solana van de Navo : We zijn goed in het smeden van een consensus.