Na de dood van Sémira Adamu zijn er vreemde dingen gebeurd in de vierde klasse B van het nationale voetbal. U kent het verhaaltje wel, mogelijk hebt u het geslikt: Louis Tobback was zo aangeslagen door de dood van het arme Nigeriaanse meisje, dat hij Binnenlandse Zaken onmiddellijk liet voor wat het was en als een hete aardappel doorschoof naar de volgende socialist. Een stilaan vertrouwd ritueel. Tobback sprintte terug naar Leuven, en kiepte daar zonder dralen de heer Carl Devlies uit zijn burgemeestersstoel.
...

Na de dood van Sémira Adamu zijn er vreemde dingen gebeurd in de vierde klasse B van het nationale voetbal. U kent het verhaaltje wel, mogelijk hebt u het geslikt: Louis Tobback was zo aangeslagen door de dood van het arme Nigeriaanse meisje, dat hij Binnenlandse Zaken onmiddellijk liet voor wat het was en als een hete aardappel doorschoof naar de volgende socialist. Een stilaan vertrouwd ritueel. Tobback sprintte terug naar Leuven, en kiepte daar zonder dralen de heer Carl Devlies uit zijn burgemeestersstoel. Sinds die dag maken de rivalen uit Oud-Heverlee zaken mee, die niet eens door het bovennatuurlijke kunnen worden verklaard. U moet weten dat bij de terugkeer van Tobback, Oud-Heverlee aan de leiding stond met het maximum van de punten. Zijnde tien meer dan Stade Leuven. Eén weekend later vlogen in Oud-Heverlee-Diegem vier thuisspelers van het veld. Vier! En, pro forma, ook één van Diegem. Naar het schijnt werkt scheidsrechter Staes inmiddels als directeur op Binnenlandse Zaken, zijn vrouw is iets hoogs bij de stad geworden. Vier man eraf, in wat elke waarnemer "een sportief duel" noemde. De Zwarte Duivels wisten niet wat hen overkwam. Vandermeulen, Deweerdt, Goovaerts en Peeters. Vier jongens die geen vlieg kwaad zouden doen. Vandermeulen en Deweerdt collecteren voor Vredeseilanden, Goovaerts en Peeters zetten zich in voor kinderen met leerachterstand. De laatste twintig minuten heeft Diegem met tien tegen zeven gespeeld. En nòg hielden de Zwarte Duivels stand. Dé voetbalprestatie van het jaar. En dat Stade Leuven diezelfde middag twee punten liet liggen in Heist, was niet van aard om Tobback vreedzamer te stemmen. Sinds keizer Louis de stad weer leidt, wordt het woord vreedzaam er trouwens weer met een 'w' geschreven. Al op de eerste gemeenteraad brak een gevecht in regel uit. Vijf actievoerders die de leegstand in een vleugel van het gigantische Sint-Pietersziekenhuis aanklaagden, wensten een pamfletje aan de schepenen te overhandigen, hierbij een lied zingend. Mocht niet van Tobback. Wie geloofde dat vrijheid van meningsuiting en recht op muzikale ontplooiing tot de socialistische basisbetrachtingen behoorden, dwaalde. Twee tellen later stormde een peloton gevechtspolitie de raadzaal binnen, en sleepte de vijf demonstranten naar de isoleercellen die sinds kort in de kelders van het stadhuis zijn geïnstalleerd. Tobback zelf was, toen de voorste betoger tegen de grond was gemept, over de tafel gesprongen en had hem definitief de mond gesnoerd met het kussen, dat in feite dient om de burgemeester op een met de waardigheid van zijn ambt overeenstemmende hoogte boven de tafel te doen uitkomen. Na dit incident ging Tobback bijna op de vuist met de Agalev-verkozenen, die eisten dat homokoppels ook in Leuven hun samenlevingscontract in de grote trouwzaal zouden mogen tekenen. In de plaats van zoals nu, tussen de vuilnisbakken aan de achterdeur. 's Anderendaags liet de burgemeester de vier (4 !) overgebleven bezetters uit Sint-Pieters knuppelen door vijfenzestig - u leest goed: 65 - politieagenten en rijkswachters. Zestien per kraker. Tobback zweert bij de aloude militaire tactiek: wees in overtal. Nadat eerst Oud-Heverlee dat mocht ondervinden, ondergingen de krakers hetzelfde lot. Men fluistert dat Tobback eerst van plan was hen te verdrijven met gifgas, door hemzelf gebrouwen aan de hand van een receptje van zijn goede vriend Saddam Hoessein. Maar de commandant van de rijkswacht verkoos de klassieke methode: matrak en waterkanon. Voor de spelers van Oud-Heverlee bleef het niet bij rode kaarten. Ze kregen plots af te rekenen met vreemde allergieën en ontstekingen, en werden getroffen door onverklaarbare spierspasmen en koortsaanvallen die zich doorgaans rond de evenaar voordoen. Ondanks alles sprak de sympathieke voorzitter Henri Kumps zijn mannen moed in. En burgemeester Albert Vandezande, in wiens gemeente de straten gewoon dicht liggen zodat je erover kan rijden, hield een van zijn beruchte toespraken, die de muren tot op de Leuvense vesten deed daveren. Resultaat: 1-5 op Bornem. De lob van Ulrich Rasmussen, vanop meer dan veertig meter los binnen, is op CNN uitgezonden. Om de eerste periodetitel te behalen, moest Oud-Heverlee enkel nog winnen van rechtstreekse concurrent Thor Meldert. U herinnert het zich wellicht: het was hetzelfde weekend waarin Stade met 5-1 verloor bij Zwarte Leeuw. Aan de Korbeekdamstraat stond Oud-Heverlee halfweg 0-2 achter, maar toen verving trainer Jaak Merchez een spits en een libero door twee middenvelders, en voor ze bij Meldert in de gaten hadden wat er gebeurd was, had topschutter Jo Szombathy er twee ingevlamd. Bart Hendrickx maakte 3-2, de eerste periodetitel was een feit. Terwijl in Café Genenhoek een stuk aan de gelagzaal werd bijgebouwd, lag drie kilometer verderop Louis Tobback uitgeteld op de vloer. De volgende zondag verloor Stade op eigen veld ook nog eens met 0-1 van het Dendermonde van den Bats en Verwilghen. Eén keer voor de goal en erin, typisch Bats. Die avond bedroeg de achterstand op Oud-Heverlee achttien punten! Voor Tobback was de maat vol. En dat hebben ze geweten in Nijlen, waar Leuven onverwacht een nieuwe Italiaanse speler op het scheidsrechtersblad inschreef: ene Niccolò Machiavelli. In wie velen het onmiskenbare silhouet van de burgemeester meenden te herkennen. Tevens zijn gemene attitudes. Drie-negen! Echt waar, een voorhistorische uitslag. Drie-negen voor Stade Leuven. Uniek in de clubgeschiedenis. En alsof dat op zich al geen wonder was, verloor Oud-Heverlee met 0-3 van Zwarte Leeuw. De verklaring daarvoor is snel gegeven: drie van de vier rode kaarten tegen Diegem moesten in deze match hun dag schorsing uitzitten. Van dat soort vreemde dingen gebeuren dus. Geloof ons: er is nog niets beslist in vierde B. Zaterdag is het zo ver: de grote derby op Stade. Celtic tegen de Rangers, maar dan erger. Risicomatch voor al wie in de buurt van Tobback komt. Koen Meulenaere