Bijna alle harde oppervlakken zijn ruw. Dat geldt voor bergketens tot onze huid op microscopische schaal. Ruwheid lijkt de regel te zijn. Een studie in Science Advances legt de bron van deze algemene ruwheid op de atomaire schaal: ook daar is ze de re...

Bijna alle harde oppervlakken zijn ruw. Dat geldt voor bergketens tot onze huid op microscopische schaal. Ruwheid lijkt de regel te zijn. Een studie in Science Advances legt de bron van deze algemene ruwheid op de atomaire schaal: ook daar is ze de regel. Ze manifesteert zich in verschillende grootteordes dus op dezelfde manier, zodat atomaire ruwheid er vergelijkbaar uitziet met die van bergketens of onze huid op microniveau. Fysicus Simone Napolitano (ULB) toont met zijn collega's in Physical Review Letters aan dat moleculen zich sneller bewegen in de buurt van ruwe oppervlakken. Dat hebben ze niet met mensen gemeen, want die zijn trager als ze moeten klimmen en dalen. Op de piepkleine nanoschaal met zíjn bergen en dalen gedragen moleculen zich alsof ze zo goed als alleen zijn, waardoor ze sneller gaan bewegen. De concrete vaststelling strookt niet met computersimulaties. Die voorspelden dat net als mensen ook moleculen trager zouden zijn in ruwere omstandigheden. De ontdekking heeft uiteraard industriële repercussies, want ze impliceert dat het spelen met ruwheid op piepkleine schaal nieuwe moleculaire toepassingen mogelijk maakt. Denk aan het manipuleren van waterdoorlaatbaarheid of het beïnvloeden van de snelheid van kristalvorming.