Het zal wel niet elke dag ter sprake komen aan koninklijke tafelen, maar nu het huwelijk met rasse schreden nadert, moet er eens ernstig worden gepraat over een klein bericht dat menige huisvrouw in dit land toch wel tegen de borst moet hebben gestuit. Het hof heeft namelijk gevraagd of één onderofficier en tien soldaten gedurende zestien dagen komen helpen bij het inrichten van het Kasteel van Laken en het Paleis van Brussel. Tenslotte zullen kroonprins Filip en kroonprinses Mathilde na hun huwelijksreis in Laken gaan wonen.
...

Het zal wel niet elke dag ter sprake komen aan koninklijke tafelen, maar nu het huwelijk met rasse schreden nadert, moet er eens ernstig worden gepraat over een klein bericht dat menige huisvrouw in dit land toch wel tegen de borst moet hebben gestuit. Het hof heeft namelijk gevraagd of één onderofficier en tien soldaten gedurende zestien dagen komen helpen bij het inrichten van het Kasteel van Laken en het Paleis van Brussel. Tenslotte zullen kroonprins Filip en kroonprinses Mathilde na hun huwelijksreis in Laken gaan wonen.De legervakbond kon er niet mee lachen. We citeren: "De militaire gemeenschap is geen karweiploeg van de Natie." Nu wisten we niet eens dat er een militaire gemeenschap bestond, maar dat het leger er eigenlijk is om ons grondgebied te verdedigen, was bekend. Verder leveren onze troepen humanitaire hulp aan Kosovo, vliegen voedsel naar alle delen van hongerend Afrika, bewaken de atoomwapens die ergens in dit land liggen opgeslagen en zetten ze 21 juli luister bij. Dit jaar zelfs met hun allernieuwste aanwinst: wasmachines voor de landmacht te velde. Of die worden ingezet voor het koninklijke karwei is niet bekend. Laken wast zijn vuile was wellicht liever eigenhandig. De legervakbond bedankt dus feestelijk voor de eervolle opdracht de twee koninklijke gebouwen 'in te richten': "We weten uit ervaring waartoe zoiets leidt: dat begint bij het wegzetten van een paar meubelen en voor je het weet, zijn de militairen daar de boel aan het schoonmaken." Het gaat dus om dat "uit ervaring". Blijkbaar moest het leger al vaker uitrukken. Dat onze soldaten inspringen bij échte rampen als overstromingen en te modderige aardappelvelden, wisten we. Maar dat ze ook met een zekere regelmaat de koninklijke vertrekken uitmesten, dat wist geen Belg. Nu kan het toch niet dat uitgerekend koning Boudewijn en koningin Fabiola een staatseigendom zodanig verslonsden dat het léger moet worden ingezet? Of wel? Wat zeggen de bronnen? We citeren niet uit het boekje van Mario Danneels die immers land, vorst en monarchie in één klap wil opblazen. Neen: we gingen te rade bij de echte hagiografen die weten hoe je over koningshuizen schrijft.GELIJKHEID VAN KANSENZo citeert Leo kardinaal Suenens in Le Roi Baudouin. Une vie qui nous parle uit het dagboek van onze betreurde vorst: "Journée delicieuse. On m'a appris à faire la poussière." In de Nederlandse vertaling luidt dat "Ze hebben me leren stofzuigen". De vorst voegt eraan toe dat hij niet wist hoe zwaar huishoudelijk werk wel was. Moeten we dan echt veronderstellen dat de man ten einde raad zelf aan de slag moest om stof, spinrag en ronddwarrelende vlokken te bekampen? En gelukkig was toen de boel aan kant was? We weten dat de vorstin groot voorstander was van een gelijke verdeling van de huishoudelijke taken als beide echtelieden buitenshuis werkten, maar dat de vorst zelf de stofdoek ter hand nam? Helaas wel. Volgens wijlen de kardinaal was Fabiola als jonge vrouw al vrij slordig. Suenens wilde de jonge vorst helpen bij het vinden van een gemalin. Hij stuurt dus Veronica O'Brien, stichtster van het Marialegioen, naar Spanje. Veronica krijgt een visioen (die komen haar wel vaker toegewaaid). Ze droomt van een lichte kamer waarin een schilderij van een vrouw die een kind in de armen houdt "et des vêtements rouges suspendus dans la pièce". Klopt dat toch wel zeker wanneer ze Fabiola ontmoet! Maar nergens wordt vermeld dat de toekomstige vorstin zich excuseert voor de rommel, toch het eerste wat je hoort te doen als er bezoek is en de kleren rondslingeren. Een hagiografie over koningin Fabiola - Koningin in het wit - van de hand van twee Franse journalisten levert al evenveel stof tot nadenken. Ook hier het verhaal van de rode kleren, maar nog erger: het boek meldt dat Fabiola twee keer per week een werkster heeft om haar appartementje - bestaande uit twee kamers (en we veronderstellen badk., kkn en wc) - op te ruimen en dat haar ex-gouvernante twee keer langs komt. Dat is dus vrijwel elke dag hulp. Voor vijf kamers! Wisten ze in Spanje niet dat orde tot God leidt? Andere ontluisterende details: Fabiola sopt haar boterham in de chocolademelk! Iedereen weet wat een hardnekkige vlekken dat geeft (deppen met afgeroomde melk, lauw naspoelen). En als ze al in Laken woont, dreigt een "stapel kleren van het bed af te glijden". Nu begrijpen we hoe dat gaat. Koningin Fabiola hield zich de hele dag bezig met de armen en misdeelden en stond bij elke ramp op de eerste rij. Niemand kan - elke buitenshuis werkende vrouw weet dat - alles tegelijk. Je moet prioriteiten stellen: Qui est propre à tout, n'est propre à rien. Maar de gevolgen zijn er dus naar. Na 39 jaar verslonzing valt er eigenlijk niets anders meer te doen dan het leger in te zetten.M.V.