Het was nog even bibberen. Maar de aanhangers van de xenofobe Italiaanse politicus Umberto Bossi hoeven zich niet in de Dolomieten te gaan verschuilen. Hun voorman had hen opgeroepen een goed heenkomen te zoeken als centrumlinks de verkiezingen zou winnen. In dat geval immers zouden er 'in geen vijftig jaar nog verkiezingen worden georganiseerd' en zou Italië aan 'de pedofiele bureaucraten uit Brussel' worden uitgeleverd.
...

Het was nog even bibberen. Maar de aanhangers van de xenofobe Italiaanse politicus Umberto Bossi hoeven zich niet in de Dolomieten te gaan verschuilen. Hun voorman had hen opgeroepen een goed heenkomen te zoeken als centrumlinks de verkiezingen zou winnen. In dat geval immers zouden er 'in geen vijftig jaar nog verkiezingen worden georganiseerd' en zou Italië aan 'de pedofiele bureaucraten uit Brussel' worden uitgeleverd.Na een chaotische stembusgang (in Sicilië gingen de stemhokjes pas om vier uur 's ochtends dicht) kozen de Italianen de mediamagnaat Silvio Berlusconi tot premier. Want de verkiezingscampagne was uiteindelijk uitgedraaid op een referendum: voor of tegen Il Cavaliere. Het verkiezingsprogramma van Berlusconi's rechtse alliantie Casa delle Libertà (Huis van de Vrijheden) leek als twee druppels grappa op dat van het centrumlinkse l'Ulivo: belastingverlaging, anderhalf miljoen nieuwe banen, grootscheepse openbare werken (zoals een brug die de teen van de Italiaanse laars moet verbinden met Sicilië), misdaadbestrijding en verhoging van de pensioenen. Berlusconi heeft het slim gespeeld. Hij weigerde een televisiedebat met de linkse lijsttrekker Francesco Rutelli en schilderde hem af als een stroman van de 'voormalige communist' (en ex-premier) Massimo d'Alema. 'Eigenlijk is Berlusconi's Forza Italia een voorbeeld van virtual reality', zei Nobelprijswinnaar Dario Fo zeven jaar geleden al, toen Berlusconi een eerste keer tot het premierschap werd geroepen. 'Het Berlusconisme bestaat niet. Het is niet omdat ze zéggen dat iets bestaat dat het bestaat. Het is allemaal nieuw, nieuw, nieuw. De reclamejongens hebben Berlusconi aan de mensen verkocht zoals ze maandverband verkopen: een droog gevoel dankzij het speciale beschermende laagje! De mensen kopen gebakken lucht. Het spijt me dat ik het zeggen moet, maar Italianen zijn vijgen. Ze staan, zoals Dante zei, altijd klaar om op iedere zegekar te klauteren.' CREATIEF BOEKHOUDENHet is misschien nuttig eraan te herinneren dat Wilfried Martens' inspanningen om Forza Italia de Europese Volkspartij binnen te loodsen hem destijds de banbliksems van de Duitse kanselier Helmut Kohl opleverden en uiteindelijk het lijsttrekkerschap van de CVP voor de Europese verkiezingen hebben gekost. En Elio Di Rupo (PS) weigerde als minister van Verkeer zijn Italiaanse 'postfascistische' collega de hand te schudden. Voor het Belgische voorzitterschap van de Europese Unie is het aantreden van Berlusconi een vergiftigd geschenk. Van Berlusconi is bekend dat hij een voorstander is van grotere souvereiniteit voor de lidstaten. En hij steunt de politiek van George W. Bush: zowel diens plannen voor het bouwen van een ruimteschild als de weigering van de Amerikaanse president om iets te doen aan het broeikaseffect. Hoe moet dat straks op het bordes in Laken? Zullen premier Guy Verhofstadt (VLD) en minister van Buitenlandse Zaken Louis Michel (PRL) op de foto gaan met een man die in de voorbije jaren onder meer beschuldigd is van meineed, belastingfraude, geknoei met jaarrekeningen, omkoping van rechters en samenwerking met de maffia? Ze hebben weinig keuze. Zeker: de gespierde taal van Berlusconi's coalitiepartner Umberto Bossi over de dreigende 'islamisering' van Europa moet niet onderdoen voor de tirades van het Oostenrijkse rechts-populistische boegbeeld Jörg Haider. Louis Michel heeft Bossi's Lega Nord al 'fascistisch' genoemd. Maar zijn dreigementen worden in Rome weggelachen. De Europese sancties tegen Oostenrijk hebben niet veel zoden aan de dijk gezet, en bovendien is de Italiaanse economie 'toch een maatje groter dan de Oostenrijkse', zoals Berlusconi fijntjes opmerkte. Nog niet één Europese regeringsleider heeft het aangedurfd Silvio Berlusconi de wacht aan te zeggen. Maar hij kreeg wel al steunbetuigingen van de Spaanse premier José María Aznar en van de Britse ex-premier Margaret Thatcher. Van Wilfried Martens was bij het ter perse gaan nog niets vernomen. Piet Piryns