info: De auteur is oud-redacteur van Knack.
...

info: De auteur is oud-redacteur van Knack.Verkoopt België zijn Europese hoofdkwartier? Of Nederland zijn aardgasbel? Nee toch. Die kroonjuwelen worden niet van de hand gedaan. Maar het Verenigd Koninkrijk verkoopt wél het kloppende hart van zijn financieel centrum. De Duitsers voeren al enkele maanden een offensief tegen de London Stock Exchange en als de Deutsche Börse de roemruchte effectenbeurs niet kan binnenhalen, loopt de pan-Europese beurs Euronext met de prooi weg. De tijden zijn veranderd. Wat de Britse premier Tony Blair ook aan politieke poëzie mag verzinnen, het fiere Albion verovert niet meer, het wordt veroverd. LSE te koop... shocking. Aandelenbeurzen winnen hun geld op het volume van de handel. Het is daar niet meer de zevende hemel zoals tijdens die knettergekke jaren eind vorige eeuw. Het zijn allang geen halve openbare instellingen meer, die ondernemingen in staat stellen zich vlot te financieren. Ze spelen mee met hun klanten en speculanten. Zelf beursgenoteerd moeten ze aandeelhouderswaarde creëren, zoals dat heet. Dus kostenbesparingen en marktverruiming tegelijkertijd. In navolging van de financiële dienstensectoren slaan zij aan het fuseren. De LSE is niet erg rendabel, niet meer dan een zacht status-quo. En daardoor is zij een doelwit voor andere ambitieuze beursdirecteuren. Werner Seifert, de onstuimige baas van Deutsche Börse, sluipt door de Londense financiële coulissen op zoek naar bondgenoten. Hij bakt zelfs zoete broodjes met Clara Furse, de Nederlandse die aan het hoofd van LSE staat en de reputatie van een meedogenloze zakenvrouw geniet. Bikkelhard, kan wel zijn, maar ze moest al de London International Financial Futures and Options Exchange (Liffe) aan Euronext laten. Nu dreigt ze helemaal opgekocht te worden. Het lijkt alsof de City niet langer geeft om zijn driehonderd jaar oude Stock Exchange. Maar Seifert heeft dan ook 1,9 miljard euro in zijn portefeuille. Wreed veel geld. Niet weinig aandeelhouders van de Londense beurs zijn al aan het likken geslagen. Furse en de haren houden de avances af, in de hoop wellicht nog meer geld te strikken. Het geduld van de Deutsche Börse is echter niet oneindig. Als de Londenaars tegen half februari het vriendelijke bod niet aanvaarden, volgt doodgewoon een vijandelijk bod. Seifert moet zijn collega van Euronext wel in de gaten houden. De fusiebeurs van Parijs, Amsterdam, Lissabon en Brussel, met ook Liffe, speelt poker. Ontwijkende verklaringen, maar wie het weten moet, weet dat Euronext zijn zinnen heeft gezet op Londen en daar zelfs meer geld voor op tafel wil gooien dan de Duitsers. Alleen, het kan niet allemaal cash zijn, Euronext heeft niet zoals de Duitsers 600 miljoen euro kapitaal op overschot. Niettemin, het gebeurt vaker dat schooierige honden met het been gaan lopen. In Duitsland zelf roept de slag om Londen gemengde gevoelens op. Bij de politici dan, want financiers hebben zelden last van nationale gevoelens. De vrees is reëel dat als de Deutsche Börse de London Stock Exchange overneemt, het hoofdkwartier van de fusiebeurs in Londen komt. Dat zou een klap van formaat zijn voor de Finanzplatz Frankfurt, het concurrerende geldcentrum. Het is alvast duidelijk, beurzen zijn net als het geld globaal. Ze monopoliseren ook. De verliezer in de strijd om de LSE, de Deutsche Börse of Euronext, dreigt te verworden tot een regionale beurs. De nog onafhankelijke markten van Madrid en Milaan zullen liever bij de winnaar dan bij de verliezer aansluiten. En die nieuwe megabeurs zal een grote aantrekkingskracht uitoefenen op de nieuwe effectenmarkten in nieuwe Centraal- en Oost-Europese lidstaten. De grootste ervan, Warschau, staat vandaag al te koop. Daarmee verliest de politiek steeds verder veld. Tegen een lokale beurs kan zij nog op, tegen een megabeurs zijn politici ongewapend. Ordening, controle, belastingen... daar beslissen de aandeelhouders van de beursinstituten zelf over. De Belgische wetgever mocht het al ervaren. Degelijk ondernemingsbestuur houdt de financiële en economische wereld zelf in de hand. Noch Guy Verhofstadt (VLD) noch Patrik Vankrunkelsven (VLD) heeft zich daarmee te bemoeien. Guido Despiegelaere