Tot vorige week ontkenden de opeenvolgende CVP-ministers van Justitie Stefaan De Clerck en Tony Van Parys de geruchten altijd met klem. Er was geen reden om de rol van de gewezen Antwerpse procureur-generaal Roger Van Camp in de affaire-Super Club te onderzoeken. Van Camp is een notoir CVP'er en de gewezen kabinetschef van minister van Justitie, Melchior Wathelet (PSC).
...

Tot vorige week ontkenden de opeenvolgende CVP-ministers van Justitie Stefaan De Clerck en Tony Van Parys de geruchten altijd met klem. Er was geen reden om de rol van de gewezen Antwerpse procureur-generaal Roger Van Camp in de affaire-Super Club te onderzoeken. Van Camp is een notoir CVP'er en de gewezen kabinetschef van minister van Justitie, Melchior Wathelet (PSC). Vorige week stuurde minister Van Parys het dossier Van Camp dan toch door naar het Hof Van Cassatie. De bewindsman steunt op een nota van 29 maart 1999, geschreven door de huidige Antwerpse procureur-generaal Christine Dekkers - ooit de kabinetschef van Stefaan De Clerck. In haar nota legt Dekkers aan de minister uit dat ze sinds haar benoeming (7 november 1997) in Antwerpen werd geconfronteerd "met een blijvende geruchtenstroom", ook in de pers, over de mogelijke betrokkenheid van de ere-procureur-generaal bij het Super Club-dossier. Samengevat komen de aantijgingen erop neer dat Van Camp "over een aanzienlijk pakket aandelen beschikking had, waarvoor hij evenwel door Maurits De Prins vergoed werd na de ineenstorting van de koers van het aandeel en dit als beloning voor rol in het Super Club-dossier als Procureur-Generaal". Amper drie weken na haar aanstelling (28 november 1997) informeerde Dekkers of parketmagistraten die bij de affaire Super Club waren betrokken, deze geruchten konden bevestigen. CEUSTERS BETAALT HET ETENDie rondvraag levert één proces-verbaal op. Aan de procureur in Hasselt verklaarde Frans Thibaut op 30 mei 1994 dat Van Camp over een aanzienlijk pakket aandelen zou beschikken. Om te kunnen antwoorden op een vraag van Kamerlid Pierre Chevalier (VLD) vraagt Dekkers op 11 februari 1998 expliciet aan de Hasseltse procureur of hij aan wie met het dossier bezig was, wil vragen wat ze weten. Iedereen antwoordt negatief: de procureur zelf, de onderzoeksrechter, de behandelende parketmagistraat, de leden van de centrale dienst voor de bestrijding van de corruptie en die van de gerechtelijke politie in Hasselt. Er blijft alleen de verklaring van Thibaut. Daarover ondervraagd, verklaart Maurits De Prins in mei 1998 dat hij niet wist of Van Camp aandelen bezat. Het onderzoek versnelt op 4 januari van dit jaar. Freelance journalist Willy Van Damme ( Trends) stelt in het duidingsprogramma TerZake dat Van Camp betrokken is bij Super Club. Van Damme is gebiologeerd door de affaire en schrijft er een boek over. Vorige week deed de gerechtelijke politie overigens een huiszoeking bij Trends en in de privé-woning van Van Damme. De journalist beweert over een lijst van dertien voor Van Camp bezwarende getuigen te beschikken. Aan het gerecht geeft hij vijf namen. Drie daarvan, Jan Maes, Raoul Stuyck en Antoon Neefs, verklaren aan het gerecht dat Van Camp aandelen had en vergoed werd bij de koersdaling. Jan Maes, gewezen luitenant van De Prins, zegt dat Van Camp in ruil in 1990 een strafonderzoek liet natrekken. Antoon Neefs beweert dat Van Camp betaald werd via de Amerikaanse vennootschap Lote Investment Company, een door De Prins gecontroleerde vastgoedgroep. Stuyck schildert Van Camp af als een mondain man, die "het Antwerpse zakenleven, of laten we zeggen het societyleven geregeld frequenteerde". Stuyck wijst op de innige vriendschap met vastgoedmakelaar Hugo Ceusters, op wiens kosten Van Camp geregeld in het chique Fornuis meetafelde met Eddy Wauters (FC Antwerp), Alice De Man (toen voorzitster van het hof van beroep), Ward Beysen (VLD-politicus) en Paul Buysse (Kamer van Koophandel). "Ik weet pertinent zeker dat De Prins en Van Camp daar geregeld in elkaars gezelschap toefden", aldus Stuyck op 18 maart. Hugo Ceusters was in die tijd incontournable voor wie handelsrechter wilde worden. De Prins werd dat in 1989. Op een feestje bij zakenman Pierre De Smedt (brandstofverdeler De Smet en Van Diest) verklaarde Van Camp volgens de aanwezige Stuyck: "Als ik meer geld zou hebben, zou ik nog veel meer aandelen Super Club hebben gekocht." Van Ceusters wist Stuyck dat hij tussenkwam bij De Prins om het verlies van Van Camp in de participatie Super Club te beperken. GEEN ZUIVERE INTENTIESDe intenties van de getuigen zijn ongetwijfeld niet erg zuiver. Allemaal kwamen ze in contact met het gerecht. Stuyck is veroordeeld omwille van het zwart maken van wit geld. Neefs is bij het gerecht gekend omwille van tal van financiële zaken. Maes moet voor de rechtbank in Mechelen komen voor de oplichting met Lavithas, een bedrijf met banden met Super Club. Lavithas verspeelde 1,5 miljard frank, afkomstig van overwegend kleine spaarders. Het dossier-Van Camp is vorige week bezorgd aan procureur-generaal Jean-Marie Piret bij het Hof van Cassatie. Cassatie is de enige rechtbank die een onderzoek mag instellen naar hogere magistraten. Cassatie zal de ernst van de aantijgingen inschatten. Ofwel wordt de zaak zonder gevolg geklasseerd. Ofwel wordt Roger Van Camp in staat van beschuldiging gesteld. P.R.