U bent niet aan uw proefstuk toe.

DIEDERIK PEETERS: In 2011 organiseerden we, simultaan met soortgelijke initiatieven in Madrid, Berlijn en Zagreb, het Brussels Living Room Festival. We ontvingen het publiek in vier verschillende appartementen in dezelfde straat en vroegen aan de gastheren en -dames wat ze graag in hun woning wilden tonen. Dat genereuze gebaar naar de stad en haar bewoners beviel ons wel en daarom organiseren we nu opnieuw een huiskamerfestival. We starten 's vrijdags in een flat, op zaterdag verhuizen we naar een alternatieve woonruimte en op zondag strand...

DIEDERIK PEETERS: In 2011 organiseerden we, simultaan met soortgelijke initiatieven in Madrid, Berlijn en Zagreb, het Brussels Living Room Festival. We ontvingen het publiek in vier verschillende appartementen in dezelfde straat en vroegen aan de gastheren en -dames wat ze graag in hun woning wilden tonen. Dat genereuze gebaar naar de stad en haar bewoners beviel ons wel en daarom organiseren we nu opnieuw een huiskamerfestival. We starten 's vrijdags in een flat, op zaterdag verhuizen we naar een alternatieve woonruimte en op zondag stranden we in een huis. Elke avond heeft een eigen identiteit. HANS BRYSSINCK: Ik ben bijvoorbeeld benieuwd naar de Oostenrijkse choreograaf Simon Mayer die op vrijdagavond zijn Soundstories presenteert. Op zaterdag hebben we een DJ die de verschillende acts aan elkaar mixt. Christian S is een echte club-DJ en ziet het als een uitdaging om in zo'n intieme setting te draaien. PEETERS: Elke avond zal het publiek ook anders participeren. Op vrijdagavond zal het alles - van de installatie Digital Breakfast tot de video Trip to Armenia - als groep ervaren, terwijl de toeschouwers op zondag vooral individueel door het huis trekken en kleine, haast een-op-eenvoorstellingen beleven. Zoals Valentina Desideri's Poetry is a Form of Divination, een therapeutische performance. Terwijl wij achter het keukenaanrecht staan te tappen! (Lacht)BRYSSINCK: We willen laten zien dat weniet in een ivoren toren bivakkeren en niet louter voor onszelf kunst maken. De drang tot experimenteren met de relatie tussen toeschouwer, kunstwerk en kunstenaar zit in het DNA van SPIN. PEETERS: En net omdat ons land zo'n goed georganiseerde cultuursector heeft, loert het gevaar van de 'institutionalisering'. Daarom profileren we ons nu eens niet als kunstenaars, maar als 'curatoren' die enkele gezellige avonden programmeren. Elke avond is een ontmoeting tussen publiek, kunstwerk en kunstenaars die anders, gewaagder en intiemer is dan de ontmoetingen die we in een theater of museum gewoon zijn. De artiesten die meewerken, zijn vrienden of vrienden van vrienden wier werk nog niet te zien was in Brussel of Vlaanderen. Zo worden huiskamers kleine laboratoria waar nieuw werk een publiek vindt. BRYSSINCK: Het zou geweldig zijn als dit ertoe zou leiden dat mensen vaker bij elkaar en bij kunstenaars binnenwandelen. BRYSSINCK: Misschien. Het ontstaat vooral vanuit ons verlangen om uit het keurslijf te stappen en de mensen, maar ook onszelf, te verrassen. Altijd weer vanuit de hoop dat je als kunstenaar het verschil kunt maken en de mensen anders - opgewekter of een inzicht rijker - naar huis ziet gaan. The Flat Shows , van 20 tot 22 juni 2014 in Brussel, alle info: www.spinspin.be Els Van Steenberghe