INFO : David Stern, Jacques Rogge en Hein Verbruggen zijn de centrale gasten op het symposium 'Leaders Meet & Greet'. Vrijdag 7 oktober, Kursaal Oostende, vanaf 10 u 30. Voor meer informatie: www.meetandgreet.be
...

INFO : David Stern, Jacques Rogge en Hein Verbruggen zijn de centrale gasten op het symposium 'Leaders Meet & Greet'. Vrijdag 7 oktober, Kursaal Oostende, vanaf 10 u 30. Voor meer informatie: www.meetandgreet.be Sinds de gewezen advocaat David Stern in 1984 de leiding overnam van de NBA (National Basketball Association), veranderde niet alleen het aanzicht van de liga zelf. De NBA wist zich de voorbije twintig jaar ook als een perfecte marketing- en merchandisingmachine te verkopen aan de wereld. De NBA was vroeger 'een onbekende nonkel' uit het verre Amerika, maar lijkt meer en meer op een vertrouwd gezicht in de omgeving van miljoenen mensen over de hele wereld. De NBA staat voor onwaarschijnlijk spektakel, eindeloze sportieve roem en mega-sportarena's die in de VS moeiteloos vollopen. Via de tv, en nu ook via internet, veroveren die beelden ook de huiskamers in de vier windhoeken van de wereld. De architect achter dit alles is Commissioner David Stern (° 1942), een jurist van joodse afkomst die opgroeide in de New Yorkse voorstad Chelsea. Stern is de perfecte Mister Nice Guy met een indrukwekkend zakenpalmares. Hij loodste de dunks en de hoogstandjes van de beste Amerikaanse spelers niet alleen binnen in de huiskamers van maar liefst 210 landen, maar zorgde - alleen al in de VS - voor 4,6 miljard dollar aan tv-inkomsten voor de NBA. Knack had een exclusief gesprek met hem. DAVID STERN: Ongetwijfeld dat laatste. Ik werkte destijds toevallig als advocaat voor de voorloper van de NBA. Van het ene is het andere gekomen, en op een dag hebben ze mij gevraagd. Ik voel me in deze job zo gelukkig als een mens maar zijn kan. STERN: Ik ga gewoon mijn eigen gang. Mijn managementstijl? Zeer chaotisch, denk ik. Het komt er in mijn geval vooral op aan me te laten omringen door uitstekende medewerkers. Het is waar dat ik hen dagelijks geweldig push om dingen te doen, om nieuwe dingen te doen, en vooral om dingen steeds beter te doen. Alles wat we ondernemen, moet in het belang zijn van de NBA. Als we daarin slagen, zit het goed. STERN: Ik heb de eerste 150 nieuwe medewerkers van de NBA zelf aangeworven, en die mensen ken ik allemaal persoonlijk. Later werd dat natuurlijk steeds moeilijker, en gebeurden de rekruteringen via een HR-manager. Ik probeer nog zoveel mogelijk mensen bij de voornaam te kennen, maar ik geef toe dat het niet gemakkelijk is. STERN: Ik hoop dat ik deze fantastische baan nog lang kan doen. Ik geniet er elke dag met volle teugen van. Zolang ik nieuwe uitdagingen zie afkomen op mezelf en op deze organisatie, wil ik aanblijven. En die uitdagingen zijn er nog iedere dag. STERN: Ik vermoed dat de leerschool van mijn vader een ideale springplank is geweest. Ik mocht er een beetje van alles doen: het contact met de klant, maar ook de voorraden helpen aanvullen of zien of de kasstromen klopten. Ik leerde er hoe je omgaat met mensen en hoe je elke dag opnieuw het beste van jezelf moet geven. In die zin heeft mijn vader een grote invloed gehad op mij. Hij leerde me ook hoe je in een eenvoudige zaak toch oog moest hebben voor het opkrikken van de winsten en het beter maken van de interne organisatie. Later, tijdens mijn studies rechten, leerde ik hoe je een zaak conceptueel moet benaderen. STERN: Corporate governance is absoluut belangrijk. Vooreerst hebben we een Board of Governors waarin de 30 eigenaars van de respectieve clubs zetelen, en waar ik los van sta. Daarnaast zijn er nog een financieel-uitvoerend comité én een auditcomité, die los van de Board opereren. In het auditcomité hebben, net als in een groot bedrijf, ook externe experts zitting. Die beide instanties helpen mee de League controleren, volgens strikte regels en volgens wisselende meerderheden naargelang van de materie: nu eens twee derden, dan weer drie vierden van de stemmen. STERN: U stelt me daar een moeilijke vraag. Dat is even moeilijk als een antwoord verzinnen op de vraag wie uw lievelingskind is. Maar goed. Ik denk dat ik, wat interne aangelegenheden betreft, moet verwijzen naar zaken als free agency (de vrijheid voor elke speler na verloop van zijn contract, nvdr.), de zogenaamde salary cap (geplafonneerde salarissen per club), en naar het drug agreement met de spelers. Ook de intrede van de WNBA voor vrouwen is een hele stap vooruit geweest. Naar buiten toe was er natuurlijk de spectaculaire groei van de NBA dankzij de televisie en de televisierechten, die verkocht werden over de hele wereld. De NBA is nu, en met dank aan de televisie, een geglobaliseerd product. STERN: Je hebt nooit alles bereikt. Ik zie belangrijke nieuwe technische evoluties in aantocht. Televisie leidde al tot een aardverschuiving, maar nu staan we weer voor een doorbraak dankzij de opkomst van de satelliet, de kabel en niet te vergeten het internet. Technisch is er een gigantische stroomversnelling op komst dankzij de doorbraak van breedband. Concreet wil dat zeggen dat we nog veel meer mensen zullen kunnen bereiken. Wist u dat onze NBA-website, www.nba.com, al in twintig procent van de gevallen wordt aangeklikt vanuit China? Ik ben er van overtuigd dat de interesse vanuit die hoek alleen maar zal blijven groeien. Dit is nu net een van dé uitdagingen waar de NBA voor staat. Enerzijds heb je de globalisering, anderzijds het menselijke aspect. Ik verklaar me nader. Vroeger groeiden we op met Michael Jordan, en alle andere Amerikaanse sterspelers. Nu is het anders. Nu hebben we een Tony Parker die afkomstig is uit België, hebben we een Yao Ming uit China, een Manu Ginobili uit Argentinië, een Dick Nowitzki uit Duitsland, enzovoort, enzovoort. Dat geeft een totaal andere dimensie aan de NBA. We hebben dit potentieel al vrij vlug ontdekt, met name in de jaren negentig. Toen zijn we onder meer begonnen met het organiseren van exhibitiewedstrijden in Europa. Ik denk hier aan de McDonald's Open bijvoorbeeld. Zo brachten we de NBA ook voor een stukje naar Europa. We hebben ons bepaald niet vergist. Het Europese potentieel is enorm. Idem dito voor Azië, Zuid-Amerika of Afrika. Overigens helpt de NBA over de hele wereld kampen voor de jeugd organiseren. STERN: We denken daaraan, maar het is allemaal een kwestie van opportunity. Europa heeft nu fantastische voetbalstadions, echte sporttempels. Op dat gebied is er de laatste jaren een enorme inhaalbeweging gebeurd. Met basketbal ligt dat heel anders. Er wordt nog altijd gespeeld in sportzalen in plaats van in sportarena's. Als die sportarena's er wél zouden zijn, blijft de vraag of de Europeanen ook zo massaal zouden afkomen op het aanbod. Zouden ze ook zoveel geld spenderen als de Amerikanen? Mogelijk hangt het allemaal aan elkaar: infrastructuur en consumentengedrag. Maar zolang Europa geen sporttempels heeft voor basketbal, is het afwachten. Ik zie wel veelbelovende signalen. Parijs denkt in de richting van een sporttempel naar Amerikaans model. Ook Berlijn heeft plannen. Tegen 2012 zal de Millennium Dome in Londen allicht ook in die zin aangepast zijn. Dan spreken we stilaan over een andere context. STERN: In grote mate. De NBA wordt nu zelfs meer bekeken buiten de VS dan in de VS. Dat zegt alles. Ook in Azië stijgt het aantal kijkers spectaculair, onder meer dankzij de komst van de Chinese superreus Yao Ming. In China hebben 120 miljoen Chinezen vandaag de kabel in huis, tegenover 'slechts' 85 miljoen Amerikanen. STERN: Als Amerikanen zijn we nogal sterk op Europa gericht. De eerste televisierechten werden destijds ook in Europa verkocht. Ik denk aan Italië, Frankrijk, België en Duitsland. Sowieso geloof ik meer en meer in een basketbal zonder grenzen. Nu al is bewezen dat de NBA een product is dat wereldwijd wordt geconsumeerd. STERN: U mag het gerust zo zien. Ik zie het nog anders. Ik zie de NBA meer als een perfect jazzorkest waarin zeer getalenteerde muzikanten het beste van zichzelf geven, maar ook hun medespelers niet vergeten. STERN: Communistisch? Ik begrijp wat u bedoelt, maar ik moet u wel tegenspreken. Het is een zeer kapitalistisch systeem. Het mooiste bewijs daarvoor is het bestaan van vakbonden, net als in pakweg de automobielindustrie. Vakbonden zal je alleen vinden in een puur kapitalistisch systeem. In de NBA werkt dit systeem bijzonder goed en efficiënt. De spelers kunnen niet zonder hun vakbond, die over alles waakt, inclusief de lonen. STERN: U mag de NBA niet verwarren met de USA. Maar voor de rest: ik heb daar helemaal geen problemen mee. Dat vind ik net zo mooi aan de sport. Je bent nooit zeker of je wint of verliest. STERN: Dat is moeilijk meetbaar. Maar ik weet heel zeker hoe belangrijk die campagnes zijn. Ik vind dat topatleten de plicht hebben om hun naambekendheid in te zetten voor de juiste zaak, en voor het verdedigen van waarden als respect of altruïsme. Als er armoede in de lucht hangt of mensen zitten in de miserie, dan is de NBA stand-by. We hebben nu samen met de spelers een grote campagne gedaan voor de slachtoffers in New Orleans. Wij moeten daarvoor niet gevraagd worden, we doen het gewoon omdat we vinden dat het zo moet. We zijn er niet voor onszelf, maar ook om andere mensen te helpen. Die ingesteldheid zit in de genen van de NBA. STERN: Het eerste drug agreement met de spelersvakbond dateert al uit de jaren tachtig. De NBA was een voorloper op dat gebied. De drugstests worden altijd collectief onderhandeld en correct afgehandeld met de spelersvakbond. Volgens dat akkoord kunnen wij vier willekeurige controles per seizoen doen, op voorwaarde dat het anoniem gebeurt, door erkende laboratoria, volgens een strikte procedure, bijvoorbeeld alleen tijdens het seizoen, en door een onafhankelijke instantie. Voor de rest zijn drugstests een non-issue bij ons. Het is niet zoals in Europa waar men heel de tijd over dopingcontroles spreekt en ze breed uitsmeert in de pers, zoals L'Equipe net deed met Lance Armstrong. Iedereen is onschuldig tot bewijs van het tegendeel. Maar Armstrong wordt schuldig bevonden door de pers. STERN: U verwijst waarschijnlijk naar Chelsea? Alle eigenaars van NBA-clubs worden gescreend en gecontroleerd door de Board. Elke verdachte transactie wordt afgestraft. Wie malafide is, vliegt er meteen uit. STERN: Als de spelers hard werken en veel verdienen, is er geen enkel probleem. Niemand heeft zich ooit gestoord aan Michael Jordan bijvoorbeeld. Maar het publiek kan geen spelers smaken die niet in overeenstemming met hun wedde presteren. De spelers moeten zich elke dag opnieuw bewijzen. Dat maakt de NBA net zo geloofwaardig. STERN: Absoluut. Leon en ik kennen elkaar al lang. We hebben elkaar voor het eerst ontmoet in 1987, toen Boris Stankovic de Europese basketfederatie FIBA voorzat en aasde op een samenwerking met de NBA. We hebben toen veel met elkaar gepraat, en elkaar goed leren kennen. Mijn waardering voor Leon Wandel is groot. Hij is een bijzonder man. Hij is een van de drie redenen waarom ik naar België kom. De andere twee zijn Theo Dilissen en Jacques Rogge. STERN: Ik heb hem al ontmoet in Lausanne. De NBA gelóóft niet alleen in de olympische gedachte, we zijn er ook echte aanhangers van. Al de steun die we kunnen geven aan de olympische beweging zullen we ook geven. Misschien moeten we het hebben over wat we nog meer kunnen doen. Want zoals op de laatste Spelen in Athene is gebleken, was basketbal een ongelooflijke publiekstrekker. Misschien wel dé publiekstrekker. STERN: Tony Parker. STERN: Tony Parker is een Belg, want hij is in Brugge geboren. Is dat dan geen Belg? STERN:(lange stilte) Misschien Axel Hervelle? STERN: Sorry, Willy who? STERN: Sorry, ik denk dat ik te jong ben om hem nog te kennen. STERN: Als het om een voorzitter zou gaan die een gewezen speler is, zou ik zeggen: waarom niet? Als bijvoorbeeld Magic Johnson voorzitter zou worden van de Lakers, kan ik erin komen dat hij als gewezen topspeler ook zijn zegje krijgt. Voor de rest: neen, best afblijven. Door Karel Cambien'Mijn managementstijl? Zeer chaotisch.'