In de eerste week van september komt de parlementaire machine stilaan weer op gang. N-VA-fractieleider Peter De Roover heeft niet gewacht tot het einde van het politieke reces om van zich te laten horen. Eerst was er de vlaggenkwestie tijdens Pukkelpop. Daarna was hij vernietigend voor de voordracht van Didier Reynders (MR) als Eurocommissaris, die zonder goedkeuring van het parlement gebeurde. Die kritiek botste met de boodschap van de regering-Michel, die erop wees dat ze in deze kwestie contact had opgenomen met N-VA-voorzitter Bart De Wever.
...

In de eerste week van september komt de parlementaire machine stilaan weer op gang. N-VA-fractieleider Peter De Roover heeft niet gewacht tot het einde van het politieke reces om van zich te laten horen. Eerst was er de vlaggenkwestie tijdens Pukkelpop. Daarna was hij vernietigend voor de voordracht van Didier Reynders (MR) als Eurocommissaris, die zonder goedkeuring van het parlement gebeurde. Die kritiek botste met de boodschap van de regering-Michel, die erop wees dat ze in deze kwestie contact had opgenomen met N-VA-voorzitter Bart De Wever. Hebt u niet voor uw beurt gesproken? Zowel binnen als buiten uw partij klonk de kritiek milder. Peter De Roover:Ik heb gewoon herhaald wat wij al weken zeggen. Premier Charles Michel (MR) heeft op 19 juli een officiële brief gekregen van de volgende Commissievoorzitter, Ursula von der Leyen, met de vraag iemand voor te stellen. Al op 18 juli had ik gevraagd om het parlement daarbij te betrekken. Behalve de CD&V, de Open VLD en de MR zegt trouwens iedereen dat. Alexander De Croo (Open VLD) zei in De Standaard dat uw partij de voordracht van een Eurocommissaris beter had aangewend als een doorstart voor de regeringsvorming. De Roover: (gespeeld verbaasd) Is er dan een federale formatie? De partijvoorzitters en de informateurs vergaderen toch? Bovendien wordt de discretie grotendeels bewaard. De Roover:Die discretie is er omdat men schijnbaar niet in staat is om mensen rond de tafel te krijgen. En dat ligt niet aan ons. Ik zeg niet dat het gemakkelijk zou zijn voor ons om tot een akkoord te komen. Maar Ecolo zegt de facto dat de tweede grootste partij, het Vlaams Belang, niet bestaat en dat ze met de grootste partij, de N-VA, niet wil spreken. Ik kwam zonet iemand van Ecolo tegen. Ik hoop dat hij niet is gestikt door te lang zijn adem in te houden. En de PS? De Roover:Er zijn nu twee sessies geweest met zeven partijen. Die waren wat ze waren. De PS stuurt het signaal uit dat ze niet geïnteresseerd is in een gesprek met ons alleen. Wij zeggen: nodig ons uit en wij komen. Puur cijfermatig mag je aannemen dat er een theoretische as tussen de N-VA en de PS zou kunnen zijn. Inhoudelijk is het een ander paar mouwen. Willen spreken is één ding, maar willen jullie ook regeren met de PS? De Roover:Dat zal moeten blijken. Pas na een gesprek weten we waar wij nee op zouden zeggen en waar zij nee op zouden zeggen. It takes two to tango. Wij willen een structuurhervorming. Met de PS regeren betekent België hervormen. Wij horen allerlei signalen van die partij, die bovendien soms tegenstrijdig zijn. Wij willen buiten de sfeer van de signalen treden. Volgens De Croo is een snelle regeringsvorming best mogelijk. De Roover:Als je vlot met je programma omspringt zoals de liberalen dat gebruikelijk doen, kan ik me dat voorstellen. Als je wilt vertalen wat de kiezer heeft gezegd, weet je dat het in beide landsdelen anders moet. Dat noemen wij confederalisme. De kaarten liggen er nu en we moet ermee spelen. Als De Croo zegt dat het eenvoudig kan met de PS, dan vraag ik hem of hij een basis van een regeerakkoord suggereert. Misschien inspireert het ons. Al vrees ik dat zijn ballonnetje leeg is. We zijn nog niet aan het begin van een gesprek over een oplossing. Het lukt de PS niet eens om het met ons oneens te zijn. Nieuwe verkiezingen dan maar? De Roover:Een democraat mag niet bang zijn voor nieuwe verkiezingen, maar het zou wel gek zijn om die te organiseren wanneer je nog niet eens hebt kunnen vaststellen dat er geen akkoord is. Hoe dan ook zouden nieuwe verkiezingen het faillissement van het Belgische niveau betekenen. Een soort referendum voor of tegen België dus. Klinkt dat niet aanlokkelijk? De Roover:Dat is allemaal te speculatief. Laten we eerst zien wie waarop 'nee' zegt. Ecolo komt niet, de PS is onduidelijk. Wij zeggen duidelijk: wij willen met iedereen praten, zélfs met Ecolo. Binnen uw partij kijken sommigen uit naar de federale oppositie. Er zou maar weinig te winnen zijn bij regeringsdeelname, klinkt het off the record. De Roover:Uitkijken naar de oppositie? Dat is niet onze ingesteldheid. We willen in eerste instantie wegen op de besluitvorming. In 2010 hebben we op een gegeven moment beslist dat er niets in zat. In 2014 vonden we dat wel. De opties zijn er. Is het geen fijner vooruitzicht om fractieleider te zijn van de oppositie? De Roover:Wij zijn niet vies van de oppositie, dat klopt. Herman Van Rompuy (CD&V) zei me ooit dat je als lid van de meerderheid niets mag zeggen, maar dat iedereen wel luistert. Voor de oppositie is het andersom. Hoe dan ook kun je ook vanuit de oppositie wegen op het beleid. Was de verhuizing van Jan Jambon (N-VA) van het federale naar het Vlaamse niveau geen bewijs dat jullie de handdoek in de ring werpen? Hij genoot vertrouwen in Franstalig België. De Roover:Let op, men heeft Jan Jambon pas leren kennen tijdens zijn tijd als vicepremier. Lees de interviews erop na: vooraf was er geen applaus voor zijn benoeming. Nu zal hij vijf jaar lang de kans hebben om Vlaanderen mee gestalte te geven. Jan zal assertief zijn, maar de Vlaamse regering wordt geen vechtmachine. Volgens gewezen Kamervoorzitter Siegfried Bracke (N-VA) was er binnen de partij heel wat discussie over de 'Vlaamse frontvorming' tussen de N-VA en het Vlaams Belang. De Roover:Kijk, het cordon sanitaire betekent dat Groen niet samenwerkt met het Vlaams Belang, ook al neemt dat laatste het integrale programma van Groen over. Als het Vlaams Belang het programma van de N-VA wil uitvoeren, dan zullen we dat ernstig in overweging nemen. Enkel de inhoud telt. Hadden we een meerderheid gehad, dan vermoed ik dat het Belang zich gemakkelijk zou hebben opgesteld. Dan zouden we aan het programma gebonden zijn dat we eventueel hadden afgesloten. Ik betreur dat het Vlaams Belang opnieuw ontkomen is om zijn verantwoordelijkheid op te nemen. Volgende kans in 2024? De Roover: (fel) De N-VA is niet opgericht om het Belang te dedouaneren. Opnieuw: er komen kaarten op tafel, we lijsten alle mogelijke mogelijkheden op, en we zien welke ons het beste uitkomt. Wij hebben geen exclusieven. Als de PVDA ons programma wil uitvoeren, dan is ze welkom. Laten we even terugkomen op de vlaggenkwestie op Pukkelpop. U kwam in een storm terecht na uw open brief aan de organisatie. Hebt u geen kans gemist om te zwijgen? De Roover:Integendeel. Uren voor Meyrem Almaci (Groen) heb ik de belaging van die jongeren op de camping veroordeeld. Daarna kwam het idee van de organisatie om het woord 'collaboratievlag' te gebruiken. Pukkelpop duwde de zwarte leeuw in bruin vaarwater. Dat is iets anders dan die belaging, die ook degoutant en afkeurenswaardig is. Vorige week schreef u een nieuwe Facebookpost, ditmaal over de rel rond een racistisch bericht op de datingapp Tinder, die leidde tot het ontslag van een Mechelse Vlaams Belanger. Waarom mengt u zich zo graag in zulke licht ontvlambare debatten? De Roover: Het is sterker dan mezelf. Hier zag ik ook een maatschappelijk belang (de man vergeleek gekleurde mensen met huisdieren en noemde vrouwen 'objecten', nvdr). Wat houdt een mens tegen om kwaad te doen? Die laatste, in de vorm van algemene verontwaardiging op sociale media, heeft geleid tot een straf voor die jongeman. En dat vind ik zeer goed. We moeten dus niet alles via wetgeving regelen, want dan wordt de overheid een kerk zonder god, met het wetboek als bijbel. In 2016 kwam u wel met een omstreden voorstel om zonder taboes na te denken over het inperken van de vrijheid van meningsuiting van radicale moslims. Wat is het verschil? De Roover:Als politicus blijf ik bijna helemaal af van de vrijheid van meningsuiting. Ik had het toen over het aanzetten tot en verheerlijken van terrorisme, en ik heb de vraag bewust opengehouden. Bij de verheerlijking kunnen we als overheid misschien wel optreden.