Een enquête die dit blad in de eerste helft van deze maand onder duizend Vlamingen liet uitvoeren, doet er weinig twijfel over bestaan: het probleem van de asielzoekers scoort niet hoog op het politieke verlanglijstje van de bevolking. Alleen aan de staatshervorming wensen ze nog minder aandacht te besteden. Kiezers van het Vlaams Blok kaarten de kwestie aan, maar voor wie zich tot de Socialistische Partij bekent vormen asielzoekers geen thema dat bovenaan op de agenda moet staan. Het verklaart voor een deel het verzet tegen de manier waarop tegen die mensen wordt opgetreden in kringen waarin de SP zijn aanhang zoekt, omdat die partij met Louis Tobback en Johan Vande Lanotte de voorbije jaren de ministers leverde die dat optreden gestalte gaven.
...

Een enquête die dit blad in de eerste helft van deze maand onder duizend Vlamingen liet uitvoeren, doet er weinig twijfel over bestaan: het probleem van de asielzoekers scoort niet hoog op het politieke verlanglijstje van de bevolking. Alleen aan de staatshervorming wensen ze nog minder aandacht te besteden. Kiezers van het Vlaams Blok kaarten de kwestie aan, maar voor wie zich tot de Socialistische Partij bekent vormen asielzoekers geen thema dat bovenaan op de agenda moet staan. Het verklaart voor een deel het verzet tegen de manier waarop tegen die mensen wordt opgetreden in kringen waarin de SP zijn aanhang zoekt, omdat die partij met Louis Tobback en Johan Vande Lanotte de voorbije jaren de ministers leverde die dat optreden gestalte gaven. Zijn asielzoekers bijlange niet de eerste bekommernis van de Vlamingen, toch reageerde het hele land geschokt, toen een Nigeriaans meisje een poging om haar uit te drijven - zoals dat nu eenmaal heet - niet overleefde. Het ware pas erg, als dat niet zo was geweest. In een eerste verklaring wist de rijkswacht dat de procedure volgens "het boekje" was gevolgd. Voorziet dat "boekje" er dan in dat iemand tijdens die procedure om het leven komt? Het klopt dat het in de politiek tegenover vluchtelingen die werd uitgetekend, soms zoeken is naar de grote humanistische boodschap die de sociaal-democratie mee hoort uit te dragen. Tobback trok de lijn strak: het asielrecht bestaat van oudsher voor wie in zijn land terwille van zijn opvattingen wordt vervolgd. Hij citeert in dat verband graag het voorbeeld van de duizenden Chilenen, die in de jaren zeventig bij ons kwamen schuilen voor de dictatuur van Augusto Pinochet. Als we voor die mensen een plek aan de haard willen reserveren, is er voor de anderen geen plaats. En dus ook niet voor Sémira Adamu, hoewel ze afgezien daarvan in alle opzichten tot de categorie behoorde die normaal gesproken op de bescherming van socialisten moet kunnen rekenen: als een verworpene der aarde. De koord waarop een minister in zo'n geval danst, is dun. Het valt op dat er onder democratische partijen weinig discussie is over waar de grens wordt gelegd, van wie mag blijven en wie moet gaan. Het verschil van mening gaat er over hoe die mensen moeten worden opgevangen en hoe ze het beste kunnen worden teruggestuurd - als dat moment is gekomen. Een enkeling niet te na gesproken, toonde de Wetstraat zich ook bijzonder schroomvol over de vraag waarmee de minister van Binnenlandse Zaken vorige week worstelde. Alle partijen hadden de voorbije maanden overigens de gelegenheid om tijdens een discussie in de Senaat hun stem te laten horen. Er was al overeen gekomen dat de aanbevelingen uit die gespreksronde zouden worden toegepast, maar een alternatief voor het veel besproken kussentje is daar niet bij. Voor zijn collega's in de regering was de zaak duidelijk: Louis Tobback hoefde na de dood van Sémira Adamu geen ontslag te nemen. Een minister, die geen persoonlijke fout kan worden aangewreven, zo luidt het, moet niet opdraaien voor het verzuim van een ondergeschikte. Het roept het Heizeldrama van 1985 in herinnering, toen voor een voetbalwedstrijd om de Europabeker 39 mensen om het leven kwamen. Minister van Binnenlandse Zaken Charles-Ferdinand Nothomb bleef zitten: hij voelde zich niet verantwoordelijk voor wat was mis gelopen. Rijkswachtofficieren die instonden voor de ordehandhaving en bazen van de voetbalbond verschenen achteraf wél voor de rechtbank.Zo'n koude regel, van wie wanneer ontslag moet nemen, kan niet absoluut geldig zijn. Want hij houdt geen rekening met de mens, die geconfronteerd wordt met zichzelf. En die op zo'n moment misschien gewoon niet verder kan. De ironie wil dat net ook vorige week een rechtbank in Brussel zich uitsprak in de obussenzaak, die indertijd door Tobback in het parlement mee werd aangezwengeld. In die affaire werd bij de aankoop van granaten voor het Belgische leger voor 400 miljoen frank corruptie aangetoond. De hoofdbeschuldigde werd wel schuldig bevonden, maar toch niet gestraft omdat het hele onderzoek te lang aansleepte. Politici werden in de obussenzaak nooit verontrust. In datzelfde justitiepaleis werd op datzelfde ogenblik het Agusta/Dassault-proces verder gevoerd, waarin Tobback binnenkort als getuige moet verschijnen. Hij zal daar op enkele moeilijke vragen moeten antwoorden. Louis Tobback kan nu terug naar zijn uitgroeibaan als burgemeester van Leuven. Hij verloor vorige week veel. Maar hij behield zijn waardigheid. Hij is geen moordenaar.Hubert van Humbeeck