William Kristol (49), ooit chef staf van de Republikeinse vice-president Dan Quayle, is hoofdredacteur van The Weekly Standard, een resoluut rechts weekblad, en hoofd van de denktank 'Project for the American Century'. Hij komt uit een New Yorkse, joodse intellectuele familie. Nu voert hij de strijd van hard rechts, samen met zijn vriend Gary Bauer, de christelijke voorzitter van een andere denktank, 'American Values', en aanvoerder van de zeer rechtse 'christen-zionisten'. Met name waken zij over de Amerikaanse morele waarden, waarbij de steun aan ...

William Kristol (49), ooit chef staf van de Republikeinse vice-president Dan Quayle, is hoofdredacteur van The Weekly Standard, een resoluut rechts weekblad, en hoofd van de denktank 'Project for the American Century'. Hij komt uit een New Yorkse, joodse intellectuele familie. Nu voert hij de strijd van hard rechts, samen met zijn vriend Gary Bauer, de christelijke voorzitter van een andere denktank, 'American Values', en aanvoerder van de zeer rechtse 'christen-zionisten'. Met name waken zij over de Amerikaanse morele waarden, waarbij de steun aan Israël even onvoorwaardelijk is als hun anti-abortushouding. Beide standpunten zijn ingegeven door een fundamentalistische, letterlijke lezing van de bijbel. Bill Kristol: 'Je moet dat ook niet overdrijven. Ik ben er zeker trots op een vriend van Israël te zijn. Maar de meeste Amerikanen zijn pro-Israël. Als democratie, als slachtoffer van terrorisme, als land dat recht van bestaan heeft. Politiek gezien heb je een brede mainstream van steun aan Israël, met Democraten en Republikeinen, 'liberals' en conservatieven. Dat zie je wel in het Congres.Conservatieven waren vroeger veeleer minder pro-Israël dan Democraten en liberals, en dat is de afgelopen twintig jaar veranderd. Ten dele door Ronald Reagan, ten dele nu, na 11 september. Mensen steunen de president en zijn oorlog tegen het terrorisme en vinden ook dat we Israël moeten steunen tegen extremisten in het Midden-Oosten. Omdat we eigenlijk een gemeenschappelijke vijand hebben. Maar ik geloof niet dat dat veel veranderd heeft: Amerika is al lang pro-Israël.De sociologische verandering in de Republikeinse partij zit hem in de opkomst van de christelijke conservatieven. En in die van een reeks neoconservatieve haviken, die geloven dat de Amerikaanse buitenlandse politiek een morele basis moet hebben en dat de democratie verdedigd moet worden. Zij zijn minder geïnteresseerd in vriendschap met de Saudi's en het belang van de olieprijs. Daardoor heeft de zakenwereld in de Republikeinse partij misschien een stapje teruggezet, en hebben de religieuze conservatieven wellicht wat aan invloed gewonnen. Maar intussen is de conservatieve zakenwereld ook zeer groot, en je ziet Dick Cheney en Colin Powell vasthouden aan de Saudi's. Voor of tegen de Saudi's zijn, is maar één punt van vele, maar het is een punt. Als je de Taliban zo'n vreselijk regime vond, moet je ook zien wie de Taliban daar geïnstalleerd heeft: dat waren de Saudi's. Uiteindelijk denk ik dat de Saudi's géén bron van gematigdheid zijn.'Bill Kristol pleit voor de 'democratisering' van heel de Arabische wereld, Saudi-Arabië voorop. Dat zal een werk van lange adem zijn, dat moet beginnen met de aanstaande oorlog tegen Irak 'en anderen', en moet eindigen met de vervanging van de monarchie in Saudi-Arabië. Tot dan moeten de VS Israël maar blijven steunen, door dik en dun.