Die dag viel de hemel op de aarde. Op de televisie volgen de klanten het journaal van donderdagavond, 29 mei 2008. De twee barmeisjes komen dichter bij het televisietoestel staan. Luik werd die ochtend geteisterd door een zondvloed. 's Ochtends viel er een duisternis over de stad. De regen viel tomeloos naar beneden. De riolen liepen over. Het water stroomde door de huizen. De straten veranderden in rivieren. Iedereen in het café kijkt naar de ellende die dat teweegbracht en luistert naar het gejammer van de mensen.
...

Die dag viel de hemel op de aarde. Op de televisie volgen de klanten het journaal van donderdagavond, 29 mei 2008. De twee barmeisjes komen dichter bij het televisietoestel staan. Luik werd die ochtend geteisterd door een zondvloed. 's Ochtends viel er een duisternis over de stad. De regen viel tomeloos naar beneden. De riolen liepen over. Het water stroomde door de huizen. De straten veranderden in rivieren. Iedereen in het café kijkt naar de ellende die dat teweegbracht en luistert naar het gejammer van de mensen. Volgende item op het journaal. Het assisenproces in Luik waar Abdallah Ait Oud sinds maandag terechtstaat voor ontvoering, verkrachting en moord op Stacy (7) en Nathalie (10). De diensters staren naar het scherm. De bewuste avond van het verdwijnen van de meisjes, twee jaar geleden, stond de vriendin van Ait Oud, Christelle B., als dienster achter diezelfde toog. Ze was die avond jaloers geworden omdat Ait Oud met zijn vroegere vriendin, ook een dienster in Les Armuriers, weer aan een tafeltje was gaan zitten. Vandaag moest ze getuigen op het proces. Zij betuigde er haar liefde voor de beschuldigde. Die dag viel de hemel op de aarde. Niemand in het café had gezien hoe de rechtszaal was volgelopen met mensen die geïntrigeerd worden door figuren als Christelle B. De mensen willen hun wrok koesteren, een gezicht zien vertrekken van angst. Daarom waren ze met veel. De mensen hadden erop moeten wachten: Christelle B. had vastgezeten in het verkeer, dat door de zondvloed een chaos was geworden. Maar ze was door het diepe water van de Luikse straten tot voor de rechter gewaad. Toen ze binnenkwam, stonden de televisiecamera's klaar. Ait Oud liet via zijn advocaat weten dat eerst aan Christelle B. toestemming moest worden gevraagd om gefilmd te worden. Ze stemde toe. Iedereen hing aan haar lippen. Ze vertelde dat ze Ait Oud in december 2005 had leren kennen als de vriend van een van haar collega-diensters in Les Armuriers. Hij had haar collega verlaten en had voor haar gekozen. Ze zei dat ze niet zijn hele verleden kende. Een journalist had haar ervan op de hoogte gebracht. Zij had een hekel gekregen aan journalisten. Zij geloofde nog altijd in een toekomst met Ait Oud. Een jurylid vroeg haar: 'Houdt u nog van Ait Oud?' Ze zei: 'Ja.' Het jurylid vroeg haar: 'Wat betekent het woord familie voor u?' Ze zei: 'Liefde en vertrouwen.' De advocate van de moeder van Nathalie las fragmenten uit de liefdesbrieven van Christelle B. voor. Het werd muisstil in de rechtszaal. Tussen de amoureuze regels door was er gescheld van de families van de slachtoffers te horen. 'Voor jou beweeg ik hemel en aarde. Wat ik heb bewezen voor jou, is sterker dan alles. Ik offer alles voor je op. Ik verloochen alles en iedereen voor jou. Als je het mij zou vragen, zou ik mijn leven voor jou geven. Voor mij blijf jij de Abdallah Aid Oud die ik liefheb en voor die liefde is er geen hindernis, ondanks wat je ooit gedaan hebt. Ik hou van je. Ik behoor je toe. Zonder jou ben ik helemaal verloren. Ik wil het niet hebben, maar als je een zwakte hebt en een drang waardoor je zoiets gedaan hebt, dan zal ik dat accepteren. Ik ben me bewust van de zwaarte van de feiten en jij weet dat ik veel begrip voor je heb. Maar ik heb de weg van de vergeving gekozen, omdat jij nu eenmaal jij bent, en jij weet dat ik jou begrijp. De man die ik gekend heb, is niet dezelfde man als de man die deze dingen gedaan heeft. Ik wil dat je jezelf wordt. Ik wil onschuld. Als je vrijkomt, zal dat nog een grotere schok teweegbrengen dan toen je gearresteerd werd. Geloof mij. Want wij zullen hun evenveel kwaad berokkenen als zij ons pijn hebben gedaan.' De getuige Christelle B. rechtte haar rug. Ze legde geen verantwoording af voor haar liefde, ze bleef haar liefde verdedigen. De volgende dag kopten de kranten: 'De hemel viel op de aarde'. Met foto's van de ellende die een noodweer kan aanrichten. Op de voorpagina's stond ook een getekend portret van Christelle B. met het opschrift 'Ze houdt nog steeds van hem'. DOOR ANNA LUYTEN