Koen Dassen, de kabinetschef van voormalig minister van Binnenlandse Zaken Antoine Duquesne (MR), heeft naar aanleiding van zijn benoeming door de regering, eind september 2002, tot administrateur-generaal bij de Veiligheid van de Staat diverse keren zelf zijn managementscapaciteiten geprezen. Zoals voorspeld, wordt niet alleen het tegendeel bewezen, maar vooral ook dat de man het moeilijk heeft met democratische, zelfs grondwettelijke rechten.
...

Koen Dassen, de kabinetschef van voormalig minister van Binnenlandse Zaken Antoine Duquesne (MR), heeft naar aanleiding van zijn benoeming door de regering, eind september 2002, tot administrateur-generaal bij de Veiligheid van de Staat diverse keren zelf zijn managementscapaciteiten geprezen. Zoals voorspeld, wordt niet alleen het tegendeel bewezen, maar vooral ook dat de man het moeilijk heeft met democratische, zelfs grondwettelijke rechten. Op 18 juli onthulde La Libre Belgique immers dat het Vast Comité van Toezicht op de Inlichtingendiensten (Comité-I), na onderzoek van een klacht van de Urban Trad-zangeres Soetkin Collier (26), in een rapport aan het parlement en de regering de Veiligheid van de Staat heeft terechtgewezen. Het Comité-I verwijt de Staatsveiligheid dat zij niet heeft nagegaan of haar informatie over het Vlaams-extremistische verleden van Soetkin Collier als tiener nog verontrustend genoeg was om er in een verslag van 12 februari 2003 zowel de premier, de minister van Justitie als de Franse gemeenschapsminister voor Kunst, Letteren en Audiovisuele Media Richard Miller (MR) voor te waarschuwen. De gevolgen daarvan zijn bekend. Soetkin Collier werd zwart gemaakt en mocht niet mee naar het Eurosongfestival. Dit alles omdat, zoals we toen schreven, 'administrateur-generaal Dassen minister Miller duidelijk had gemaakt dat hij zulke informatie absoluut moest gebruiken'. Dat de dienst voor de Veiligheid van de Staat bedrieglijke informatie verspreidde en daardoor een burger nodeloos schade toebracht, was voor administrateur-generaal Dassen duidelijk geen bezwaar. Sterker nog: in plaats van hier lessen uit te trekken, heeft hij nu het Comité-I verzocht een onderzoek in te stellen naar de oorsprong van het lek in La Libre Belgique, een krant die in dit geval haar naam alle eer heeft aangedaan. Intussen heeft het Arbitragehof op 22 juli in een arrest van 133 bladzijden elf markante onderdelen vernietigd van het zogeheten Mammoet-statuut van het politiepersoneel, waarop Koen Dassen destijds als kabinetschef van Binnenlandse Zaken geen kritiek in de pers duldde. Ook die kritiek was echter terecht. Op klacht van het Syndicaat van de Belgische Politie (SYPOL.BE), de Algemene Centrale der Openbare Diensten (ACOD) en anderen, heeft het Arbitragehof geoordeeld dat het Mammoet-besluit zelfs het grondwettelijk gelijkheidsbeginsel geschonden heeft. Dit is een overwinning voor SYPOL. BE, dat nochtans uit het vakbondslandschap is gebannen, en een nederlaag voor de regering, die haar met enige vertraging is bezorgd door toenmalig kabinetschef Dassen. Uit het arrest nr. 102/2003 (www.arbitrage.be) kan vooral worden afgeleid dat tal van leden van de vroegere gerechtelijke politie bij de parketten en van de gemeentepolitie recht hebben op een hogere rang en/of hogere salarissen. Dit betekent dat de politiehervorming de nieuwe regering nog méér dreigt te kosten dan gevreesd en dat de nieuwe minister van Binnenlandse Zaken Patrick Dewael (VLD), indien hij SYPOL. BE negeert, dan toch rekening zal moeten houden met de uitspraak van het Arbitragehof. Zie op pag. 31 het Recht van Antwoord als een reactie op een bijdrage in deze rubriek.Frank De Moor