Wat wij niet in De Morgen hebben gelezen, is het bericht over de veroordeling van genaamde De Bock Walter Hendrik Anna. Die door een verontwaardigde rechter verplicht werd om een half miljoen frank schadevergoeding te betalen aan Felix Przedborski. Deze eerbiedwaardige man was er door Walter zonder blikken of blozen van beticht dat hij de moord op André Cools had beraamd.
...

Wat wij niet in De Morgen hebben gelezen, is het bericht over de veroordeling van genaamde De Bock Walter Hendrik Anna. Die door een verontwaardigde rechter verplicht werd om een half miljoen frank schadevergoeding te betalen aan Felix Przedborski. Deze eerbiedwaardige man was er door Walter zonder blikken of blozen van beticht dat hij de moord op André Cools had beraamd. Nu heeft Walter meer mensen daarvan beschuldigd. Om precies te zijn: iedereen behalve hijzelf. Wat ons er toe deed besluiten dat hijzelf wel eens de opdrachtgever zou kunnen zijn. Het feit dat zijn schoonmaakster Angelina de dochter van Carlo Todarello is, zou voor Walter alleszins als bewijs volstaan. Hopelijk brengt deze schadevergoeding anderen niet op gedachten. Want als iedereen die door De Bock in verband is gebracht met de moord op Cools naar de rechter stapt, zal hij zich geen schoonmaakster meer kunnen veroorloven. Niets over deze veroordeling dus in De Morgen, tenzij op 28 februari de door de rechtbank verplichte afdruk van het vonnis, dat geveld werd op 5 januari van dit jaar. Een uniek stukje satire, dat helaas dapper werd weggemoffeld in een van de vele zaterdagkaternen. Op bladzijde 48 van "Het vrije leven"! Het scheelde weinig of het stond in "Vacature". Wat Walter de kans had geboden om aansluitend een zoekertje te plaatsen voor een nieuwe job. Vier jaar geleden had De Bock nochtans op geen hoofdletter gekeken, om uit te roepen dat Przedborski een gangster van het zuiverste kaliber is. Drugstrafiek, oplichting, wapensmokkel, illegale handel in Przedwalskipaarden... Walter kwam woorden te kort om het misdadig profiel te schetsen van deze bandiet. De heer Przedborski is een fijnbesnaarde Poolse diplomaat, die als tiener samen met de vader van André Cools in Auschwitz heeft gezeten, en nadien door de familie Cools in België is opgevangen. Volgens Walter is hij Al Capone in het kwadraat. Die regelrechte aanval was in de krant van toen iets prominenter aanwezig, dan in de krant van nu de publicatie van het vonnis, waarin De Bock op zijn minst grove onzorgvuldigheid wordt verweten. De journalist, zo lezen wij, heeft zich gebaseerd op een voorlopige nota van twee Luikse BOB'ers, die de antecedenten van de heer Przedborski wilden natrekken, omdat deze genoemd werd door een anonieme getuige. Die overigens met zijn verhaal bot had gevangen bij Véronique Ancia. Net als José Happart met zijn nepdocumenten. Want dat zo een onderzoeksrechter een peloton lapzwanzen over de vloer krijgt, wees daar maar van overtuigd. Later had De Bock zijn aantijging herhaald, op basis van een nieuwe bron, namelijk: de thesis van een student journalistiek uit Costa Rica! In dat land woont inmiddels de heer Przedborski. Geweldige bron. De student in kwestie had zich gebaseerd op krantenartikels in de Costaricaanse pers, die gewag maakten van Walters aanval op Przedborski. Wat een vak, niet? Volgens De Bock puilde het dossier van Przedborski uit van de criminele feiten. Volgens de rechtbank, goed geplaatst om dit te weten, heeft de man een blanco strafregister. Walter maakte zich ook vrolijk over een faillissement van Przedborski, dat jammer genoeg in beroep ingetrokken bleek te zijn.Afgezien van de schadevergoeding, wordt die zaak-Cools de dood van Walter. Nadat ze het eerder al voor Cools zelf was. Waar is de tijd dat De Bock bij hoog en bij laag volhield dat de zwendel met gestolen aandelen het motief voor de moord bevatte. In november '94 vulde hij de hele voorpagina met de kop dat Alain Van der Biest de opdracht had gegeven. Dat werd tussen aanhalingstekens in de mond van Carlo Todarello gelegd, maar zoiets is niet meer dan een doorzichtig trucje. Want net zoals ze bij De Morgen wel degelijk geloofden dat X1, op hooguit een paar details na, de waarheid sprak, zo geloofde Walter rotsvast dat Van der Biest André Cools had doen vermoorden. Anders zet je zoiets niet op die manier op de eerste bladzijde. Des te vreemder was het dan ook, dat toen jaren later het proces rond die gestolen aandelen werd gevoerd, Walter hierover geen letter schreef. Wij zijn vergeten wie wel, maar je moest met een vergrootglas gaan zoeken om in De Morgen iets terug te vinden over deze belangrijke rechtszaak, waarin nota bene de openbare aanklager zelf begon met elke link naar de zaak-Cools als fantasie van de hand te wijzen. Dat Walter daar afwezig bleef, getuigde ofwel van weinig moed, ofwel van een onwrikbaar geloof in het eigen gelijk. Wij kiezen de tweede optie. Want, en nu zullen de meeste lezers denken dat wij overdrijven, over het proces in Tunis van de twee huurdoders van André Cools, heeft Walter ook niets geschreven. Nochtans had De Morgen deze keer een eigen verslaggever uitgestuurd. Maar dat was niet Walter, wel Nadia Dala. Wat zowel voor de lezer als voor de collega's op het proces een hele verbetering betekende, maar daar gaat het niet om. Waarom was Walter er niet? Daar in Tunesië werden de twee echte moordenaars van Cools veroordeeld, tot twintig jaar elk, en bovendien wezen ze hun vier opdrachtgevers aan. Zodat we het onderzoek als afgesloten mogen beschouwen, en Veronique Ancia zich eindelijk kan buigen over andere affaires. Die met onze chef-Wetstraat bijvoorbeeld. Maar dat is te snel geconcludeerd: de zaak is niet afgesloten. De totale stilte van Walter in deze twee processen, kan maar één ding betekenen: ze hebben in Tunesië de gerechtelijke dwaling van de eeuw begaan. Die twee jongens, Abdelmajid Ben Lamine Bel Almi en Abdeljielil Ben Regeb Ben Brahim, zitten onschuldig in de nor. En Walter zal dat bewijzen. Vandaar dat hij geen tijd had om zich bezig te houden met onnozelheden als een proces in Tunis, laat staan een in Luik. En al helemaal niet met zijn eigen proces in Brussel. De sleutel tot de oplossing van de moord op Cools ligt in San José, Costa Rica. Walter is ter plaatse, maar incognito. Verkleed als cacaoplukker. Nog één glas chocomelk en die Przedborski is eraan.