De grote opwinding is weg. De nieuwe dansmuziek is ondertussen zo oud en vertakt dat er net als in de gitaarsector een hoop rommel en papegaaienwerk gemaakt wordt. Toen de industrie een markt zag, gingen alle platenfirma's druk tekenen en zakte het peil. Er wordt te veel naar het plafond gestuwd in de hoop dat het blijft plakken. Eén ding is onveranderd gebleven sinds de begindagen toen alles nog maakbaar en eindeloos leek. Er wordt op jaarbasis nog altijd maar een ...

De grote opwinding is weg. De nieuwe dansmuziek is ondertussen zo oud en vertakt dat er net als in de gitaarsector een hoop rommel en papegaaienwerk gemaakt wordt. Toen de industrie een markt zag, gingen alle platenfirma's druk tekenen en zakte het peil. Er wordt te veel naar het plafond gestuwd in de hoop dat het blijft plakken. Eén ding is onveranderd gebleven sinds de begindagen toen alles nog maakbaar en eindeloos leek. Er wordt op jaarbasis nog altijd maar een handvol albums gemaakt dat ertoe doet. Talent heeft namelijk niets met volume te maken. Het is alleen niet zo gemakkelijk om het te onderscheiden. Om een of andere reden valt van dansplaten niet zo gauw een versheidsdatum af te lezen. Misschien komt dat door de elektronische onderbouw. De techniek evolueert zo snel dat albums van drie jaar geleden al verouderd klinken. Of misschien komt het omdat ze in de eerste plaats op de benen mikken. En daardoor afhankelijker zijn van het moment. Feit is dat de blijvers de albums zijn die net zo goed bewegend als zittend verteerd kunnen worden. "Remedy" van Basement Jaxx heeft dat alvast mee. Het debuut van het Londense duo laat hoofden bewegen op restaurant en lijven uit de bol gaan op de dansvloer. Ze noemen het grappend "punk garage". Garage slaat niet op de plek waar ontelbare rockgroepen zijn ontstaan maar betreft de korte dansrage die onlangs Groot-Brittannië teisterde. De punk zit in de benadering. Basement Jaxx houdt van dissonante tonen. Het zoekt auditieve limieten en gebruikt dingen die anderen als fouten zien. Zoiets is vorm en zal binnen de kortste keren door honderden epigonen worden geïmiteerd. Veelbelovender is dat ze de inhoud zwart laten klinken. Basement Jaxx integreert Braziliaanse en Jamaicaanse stijlelementen zonder dat het gemaakt of gemakkelijk klinkt. Het zijn bleekscheten met een gevoel voor ritme waarvan andere stugge bleekscheten elastisch worden. Een hele rit houden ze dat nog niet vol. Dat maakt het epitheton "nieuwe wonderkinderen" dat ze thuis momenteel meekrijgen ietwat overdreven. Daarvoor is de herwerking van het skahitje "On my radio" van The Selecter tot "Same old show" veel te goedkoop. Maar "Remedy" verzet in zijn biotoop bakens en behoort tot het kransje waarop men met een gerust gemoed zijn geld kan inzetten."Remedy" (XLCD129/XL)EF. Basement Jaxx staat op zondag 4 juli op T/W '99 in Werchter.Jan Delvaux