Ook gezien hoe Roos van Acker in schabouwelijk Frans haar weg zocht in Corsica? En hoe ze later naar visjes zocht in een kreek? Allemaal om toch maar tijdens het programma Beste Vrienden een goede auto te versieren voor giechelbunny Evi Hanssen. 'Kijk daar, schaapjes', zei dan de een. Waarop de ander: 'Die zijn voor de geitenkaas.' Ik wist niet dat zelfs alternatieve babes zo straffeloos uit de bocht mochten gaan. Dan liever dat handje van Tom Van Dijck op het been van Lucas Van den Eynde. Die laatste had het terloops over zijn 'moederke' en hoe schoon die wel was. Toen Van Dijck dat hoorde, brak zijn hart. Zonder tranen. Niet meer dan een hand op het be...

Ook gezien hoe Roos van Acker in schabouwelijk Frans haar weg zocht in Corsica? En hoe ze later naar visjes zocht in een kreek? Allemaal om toch maar tijdens het programma Beste Vrienden een goede auto te versieren voor giechelbunny Evi Hanssen. 'Kijk daar, schaapjes', zei dan de een. Waarop de ander: 'Die zijn voor de geitenkaas.' Ik wist niet dat zelfs alternatieve babes zo straffeloos uit de bocht mochten gaan. Dan liever dat handje van Tom Van Dijck op het been van Lucas Van den Eynde. Die laatste had het terloops over zijn 'moederke' en hoe schoon die wel was. Toen Van Dijck dat hoorde, brak zijn hart. Zonder tranen. Niet meer dan een hand op het been van zijn vriend kreeg je te zien. Vriendschap giet je niet in een format. Het zijn daarentegen de kleine dingen die het een en het ander definiëren. Dat lijkt me ook een boodschap waar de minister van Cultuur en zijn culturele makkers een puntje aan kunnen zuigen. In zijn nieuwjaarstoespraak in het Flageygebouw sprak Bert Anciaux formeel misschien wel over cijfers en hoe hij die in de toekomst ziet stijgen tot het dubbele van het bedrag dat bij zijn eerste aanstelling aan kunsten werd besteed. Onderhuids hield de minister een pleidooi voor camaraderie in de sector. Onderling en ten aanzien van de overheid. Concreet? We mogen Bert zeggen. Zijn redenering is eenvoudig. Als iedereen aan dezelfde koord trekt, zal de kar blijven rijden. Zo niet, zal er in de toekomst wel iemand opstaan die de boel definitief uit elkaar speelt. In het zog van deze redenering wist Anciaux ook te melden dat hij de virulente toon van columnisten her en der maar matig weet te appreciëren, dat hij de vrees voor artistieke inmenging van het beleid belachelijk vindt en dat het nu maar eens afgelopen moet zijn met de scepsis waarmee het kunstenveld zijn pleidooi voor maatschappelijk engagement bekijkt. Het is Anciaux menens. En hij heeft geen ongelijk. Niet alleen in zijn streven naar een maatschappelijk draagvlak. Dat is oude koek. Vooral ook omdat Anciaux vraagt de handen in elkaar te slaan, elkaar recht in de ogen te kijken, minder vanuit de navel en meer vanuit - ik parafraseer - de samenleving na te denken. En dat het liefst allemaal samen. En daar knelt vermoedelijk ook het schoentje. Wie zwaait de plak? Van wie verlangt de minister dat ze elkaar in de armen vallen en solidair ten strijde trekken voor een samenleving waarin kunst en cultuur als gesneden brood zo vanzelfsprekend zijn? Van een generatie die groot is geworden door polarisatie, concurrentie en ijdelheid. Een generatie die de kunstensector heeft losgeweekt van politieke en andere bemoeienissen. Precies door niemand behalve zichzelf het licht in de ogen te gunnen. De volwassen veertigers. De nog rijpere vijftigers. Gepokt en gemazeld. Ervaring zat. Liet de één een gat vallen, dan reed de ander het met een monkellach wel weer dicht. En respect. Want deze generatie in midlifecrisis bracht de kunstensector tot waar hij nu staat. Een beetje geïsoleerd van de samenleving. Maar autonoom en bejubeld in binnen- en buitenland. Een grote stap is dat, die Anciaux van de sector vraagt. Alle maskers neer. Geen geleuter over intern gezwam. Naar buiten toe, in woord en daad! Dat is niet min. Niet omdat er weinig traditie is. Wel omdat beste vrienden samen naar Corsica mogen gaan. Maar volgens oeroude Vlaamse wetten maar beter niet samen zakendoen. En toch. Wie weet. Eens die midlifecrisis voorbij? Roel Verniers