Ik zeg het niet graag, maar er is iets wat mij ergert. En alleen u, als taalraadsman van de VRT, kunt mij van die ergernis verlossen. Dat zit zo. Een mens kan tegenwoordig geen kersenpitje meer uitspuwen of hij vliegt op de bon. Een baby mag geen traantje meer wegpinken in de trein of er begint een zanger amok te maken. Wij worden elke dag bedolven onder nieuwe normen en waarden en wetten. Een hoofddoek achter het loket is verboden. Ritsen met de wagen is verplicht. Straks komen er passende sancties voor al te luidruchtig in- en uitademen.
...

Ik zeg het niet graag, maar er is iets wat mij ergert. En alleen u, als taalraadsman van de VRT, kunt mij van die ergernis verlossen. Dat zit zo. Een mens kan tegenwoordig geen kersenpitje meer uitspuwen of hij vliegt op de bon. Een baby mag geen traantje meer wegpinken in de trein of er begint een zanger amok te maken. Wij worden elke dag bedolven onder nieuwe normen en waarden en wetten. Een hoofddoek achter het loket is verboden. Ritsen met de wagen is verplicht. Straks komen er passende sancties voor al te luidruchtig in- en uitademen. Op die razende regelneverij bestaat eigenlijk maar één uitzondering: onze taal. Ooit was ook die het voorwerp van heldere richtlijnen en strakke normering. Vandaag luistert het allemaal zo nauw niet meer. Zelfs professionele taalgebruikers doen het Nederlands om de haverklap geweld aan - uit onkunde, nonchalance of een fatale combinatie van de twee. En ja, ook bij de openbare omroep neemt de minachting voor het betere taalgebruik schrikbarend toe. De voorlopige climax van die evolutie voltrok zich onlangs bij de uitreiking van de Mia's op Eén. Presentator met dienst was de immer onberispelijke Sam De Bruyn, maar hij had helaas het gezelschap gekregen van Natalia, de Kempense diva die met haar vette accent en dito lach een neushoorn kan omleggen. Ook ik had tijdens de uitzending een paar keer de aanvechting om medische bijstand te vragen. De N-VA heeft ondertussen laten weten dat de doortocht van Natalia een schending is van de beheersovereenkomst waaraan de VRT zich in ruil voor al dat belastinggeld moet houden. Welnu, ik sluit mij daarbij aan. Dat ene incident kan ik u niet euvel duiden. Maar het wijst op een trend die u zorgelijk moet stemmen. Uw voorganger Eugène Berode dwong nog respect af. Bij de minste taalfout die hij detecteerde, stuurde hij een van zijn beruchte blauwe brieven: de ontvanger sloop dan een paar weken beschaamd door de gangen. U daarentegen vormt aan de Reyerslaan vooral een bron van amusement. Drie keer per jaar laat men u opdraven. Om dat van die tussen-n in kersenpitje nog eens uit te leggen bij Het Groot Dictee. Om wat te komen badineren bij de verkiezing van het woord van het jaar. En om bij vulkaanuitbarstingen in IJsland nog eens te laten horen hoe je Eyjafjallajökull uitspreekt. Altijd leuk. Altijd lachen. Maar nogal nutteloos. Er is nochtans genoeg taalbederf waar u zich druk over moet maken. In het taalcharter dat u in 1998 hebt geschreven, lees ik: 'Ergernis bij het publiek moeten we koste wat kost vermijden, want iemand die geërgerd is, luistert niet naar de boodschap.' Bon. Een greep uit het aanbod. Het ergert mij dat nieuwslezers soms schrik hebben in plaats van bang te zijn. Het ergert mij dat ze zich vaak aan iets verwachten in plaats van iets te verwachten. Het ergert mij dat Peter Van de Veire in Eurosong de kijker met u aanspreekt en Eva Daeleman je tegen mij zegt. Het ergert mij dat ik op Radio 1 volop word getutoyeerd. Het ergert mij dat niet alleen Jonas Van Geel op VTM en Lieven Scheire op Vier, maar ook Dieter Coppens op de openbare omroep de gij-vorm gebruikt. Het ergert mij dat jonge presentatoren hun teksten doorspekken met Engelse uitdrukkingen zoals fair enough en from scratch. Het ergert mij, kortom, dat u blijkbaar de norm hebt losgelaten en denkt: ach, klinkt het niet, dan botst het maar. Ik wil u, met klem en namens een groeiende groep ontevredenen, vragen om uw belangrijke taak als taalraadsman wat ernstiger op te nemen. U moet met rechte rug en opgeheven kin respect afdwingen. Laat uw innerlijke Stijn Meuris maar eens los als u iets hoort wat u niet bevalt. Ga desnoods in uniform werken, inclusief kaplaarzen en karwats. Voortaan spreken wij hier weer Nederlands, geen Vlaams, geen tussentaal, geen dialect. Het heeft decennia gekost voor de modale Vlaming zich buiten de dorpsgrenzen verstaanbaar kon maken. Het is dankzij mensen als Eugène Berode dat wij ons bij de haren uit het moeras hebben getrokken. Laat de vrucht van die arbeid nu alstublieft niet verloren gaan. Aan u, mijnheer Hendrickx, om een nieuwe taalstrijd op gang te trekken. Met hoopvolle groet, @jdceulaer (#lastpost)Joël De CeulaerHet ergert mij dat u blijkbaar denkt: ach, klinkt het niet, dan botst het maar.