Mocht iemand ooit het plan opvatten om ter lering en vermaak van het nageslacht een aantal representatieve politici in te vriezen, dan zou ik u willen voordragen als een specimen van de Gemediatrainde Generatie. U bent zo grondig gedrild om louter minzaam in beeld te komen dat het lijkt alsof u in trance gaat zodra er een camera op u wordt gericht. Nooit valt er van uwentwege een onvertogen of overdreven moeilijk woord, u zegt alles met de toegankelijkste glimlach denkbaar. Soms, wanneer u het hoofd een weinig naar rechts laat kantelen, ben ik bang dat u een kinderliedje gaat aanheffen - zo voorzichtig en zacht en kalm en beheerst komt u over. Elk greintje authentieke emotie of verontwaardiging is er de afgelopen jaren door uw mediatrainer vakkundig uitgeranseld.
...

Mocht iemand ooit het plan opvatten om ter lering en vermaak van het nageslacht een aantal representatieve politici in te vriezen, dan zou ik u willen voordragen als een specimen van de Gemediatrainde Generatie. U bent zo grondig gedrild om louter minzaam in beeld te komen dat het lijkt alsof u in trance gaat zodra er een camera op u wordt gericht. Nooit valt er van uwentwege een onvertogen of overdreven moeilijk woord, u zegt alles met de toegankelijkste glimlach denkbaar. Soms, wanneer u het hoofd een weinig naar rechts laat kantelen, ben ik bang dat u een kinderliedje gaat aanheffen - zo voorzichtig en zacht en kalm en beheerst komt u over. Elk greintje authentieke emotie of verontwaardiging is er de afgelopen jaren door uw mediatrainer vakkundig uitgeranseld. Ziehier de tragiek: u bent zo afgetraind dat het contraproductief is geworden. Elke keer als er de voorbij jaren een SP.A'er van uw generatie in beeld kwam, liepen duizenden kiezers gillend weg naar uw collega's ter rechterzijde. Men kan gerust stellen dat u met z'n allen uw partij in de vernieling hebt geglimlacht. Mocht u de fortuinen die uw trainer al kon factureren hebben besteed aan het geven van rondjes in het café, dan zou de SP.A er vandaag beter voorstaan. Maar ter zake. Ik schrijf u deze brief om u te behoeden voor groot onheil. Om uw aandacht te vragen voor een dossier waarin u dringend van koers moet veranderen - of er zal bloed vloeien. En dat is geen dreigement, dat is een voorspelling. Ik heb het over het proefproject Rijbewijs op school, waarvan u als Vlaams minister van Mobiliteit vorige week de eerste cijfers bekendmaakte. Van de 1342 leerlingen uit de derde graad van het middelbaar onderwijs die vorig jaar hun theoretisch rijexamen op de schoolbanken aflegden, was ruim 55 procent geslaagd. Een stuk meer dan de 48 procent die datzelfde examen met succes aflegt in de examencentra. Het zijn bemoedigende cijfers waarmee u bijzonder tevreden bent, liet u ons weten middels een persbericht. Op het eerste gezicht betreft het hier inderdaad een initiatief waarvan men zegt: dat we dáár niet eerder op gekomen zijn. Als onze kinderen op de schoolbanken al worden voorbereid op hun gemotoriseerde aanwezigheid in het verkeer, dan zullen onze wegen vast veel veiliger worden. Jonge chauffeurs zullen de verkeersregels beter kennen en zullen zich beter bewust zijn van al de gevaren. Gevolg: minder ongevallen, minder doden - een betere wereld, kortom. Helaas zou het tegendeel weleens waar kunnen zijn. Rijbewijs op school is vermoedelijk een, euh, schoolvoorbeeld van een contraproductieve maatregel, die levens kan kosten. U fronst de wenkbrauwen en kantelt het hoofd van ver-bazing een weinig naar links? Dat begrijp ik. Maar denkt u alstublieft even met mij mee. Als jongeren voor problemen zorgen in het verkeer, dan is dat niet omdat ze de verkeers-regels onvoldoende kennen, of omdat ze niet weten dat alcohol en drugs en snelheid gevaarlijk zijn. Geloof me, dat wéten ze allemaal. Nee, als jongeren voor problemen zorgen in het verkeer, dan is dat omdat ze jóng zijn, en dus nogal roekeloos, onbezonnen, onstuimig, impulsief - niet altijd, en niet allemaal, maar wel over het algemeen genomen. Nu, als jongeren al op de schoolbanken hun rijexamen kunnen afleggen, winnen ze tijd en zullen de nieuwe chauffeurs op almaar jongere leeftijd in het verkeer terechtkomen. Gevolg: het verkeer wordt ónveiliger, niet veiliger. Ja, dat is tegenintuïtief, dat druist in tegen elk gezond verstand. Maar als men rationele beslissingen wil nemen, moet men zijn gezond verstand nu eenmaal soms de nek omwringen. U hoeft mij ook niet te geloven. Laat uw medewerkers maar eens uitzoeken welke ervaringen men met dit systeem heeft in het buitenland. Desgevraagd stuur ik u het artikel uit New Scientist, waarin de neveneffecten van het systeem onlangs werden aangestipt. Bent u dan machteloos? Nee. U kunt wel degelijk proberen om jongeren beter voor te bereiden op het verkeer. Maar dan niet door hen examenstof te geven, wel door hen te leren hoe ze in het verkeer altijd voorzichtig en zacht en kalm en beheerst moeten blijven. Yogalessen zijn in dat verband een beter idee dan verkeerslessen. Of misschien ligt hier nog wel een mooie uitdaging voor uw mediatrainer. door Joël De Ceulaer