In de eerste plaats wil ik mij, namens alle nodeloos kritische stuurlui aan wal, verontschuldigen voor het onredelijke geschimp waaronder de VRT-nieuwsdienst haast onafgebroken gebukt gaat. Aangezien u alleen hoofdredacteur bent van Het Journaal komt slechts een fractie daarvan op uw schouders terecht, maar toch, ik kan mij voorstellen dat zoiets op den duur begint te wegen. Als het een troost mag zijn: niet zelden zijn die critici ernstig verzuurde en verbitterde mensen die zwaar teleurgesteld zijn in het leven. Mensen ook die de openbare omroep eigenlijk maar een overgesubsidieerde parochiezaal vinden, en zich uit frustratie afreageren op u en uw collega's. Die mensen verdienen uw mededogen.
...

In de eerste plaats wil ik mij, namens alle nodeloos kritische stuurlui aan wal, verontschuldigen voor het onredelijke geschimp waaronder de VRT-nieuwsdienst haast onafgebroken gebukt gaat. Aangezien u alleen hoofdredacteur bent van Het Journaal komt slechts een fractie daarvan op uw schouders terecht, maar toch, ik kan mij voorstellen dat zoiets op den duur begint te wegen. Als het een troost mag zijn: niet zelden zijn die critici ernstig verzuurde en verbitterde mensen die zwaar teleurgesteld zijn in het leven. Mensen ook die de openbare omroep eigenlijk maar een overgesubsidieerde parochiezaal vinden, en zich uit frustratie afreageren op u en uw collega's. Die mensen verdienen uw mededogen. Ofschoon ik zelf een veeleer opgeruimde natuur heb, maak ook ik mij geregeld schuldig aan puberale schotschriften ter attentie van de hardwerkende journalisten op uw redactievloer. Wil het mij niet euvel duiden, mijnheer Soenens, dat ik mij al meer dan eens fataal heb vergist. Zo vond ik het een paar maanden geleden nodig om Tim Pauwels frontaal aan te vallen omdat ik dacht dat de verkiezingsprogramma's van de nieuwsdienst als vanouds te weinig harde informatie en te veel hapklaar infotainment zouden bieden. In mijn bangste dromen zag ik Goedele Wachters, Lieven Verstraete en Wim De Vilder al lachend en zingend door de VRT-gangen dansen, gevolgd door een polonaise van politici die om de beurt een Marokkanenmop mochten vertellen. Zover is het niet gekomen. De VRT heeft een sterke, inhoudelijke campagne gebracht, dat zullen vriend en vijand moeten toegeven - in Het beloofde land op Eén mocht zelfs Phara de Aguirre opnieuw het interviewscalpel ter hand nemen. Waarvoor hulde. Dat alles om maar te zeggen: ik begrijp heel goed dat u de collega's weleens een verzetje wilde gunnen. Dat u op een ochtend wakker werd met het lumineuze idee om op de nieuwsvloer een knotsgek filmpje te draaien dat pure, toffe fun uitstraalt, op de tonen van (ge-ni-aal idee!) Happy van Pharrell Williams. Bij wijze van uitlaatklep, neem ik aan, zodat alle redacteuren en nieuwsankers eindelijk lucht konden geven aan de fundamentele vrolijkheid die ze maandenlang hebben moeten opkroppen. Bij blootstelling aan te veel ernst raken ook journalisten verzuurd en verbitterd, breken ze altijd alles af - en voor je het weet, willen ze een column. Ik wil maar zeggen: mocht de VRT-nieuwsdienst vroeger ook zulke funfilmpjes hebben gemaakt, in voorkomend geval inclusief pluimen in het achterwerk, het zou beter afgelopen zijn met Walter Zinzen. Toch neem ik, met uw goedvinden, de vrijheid om een kleine kanttekening te maken. Noem het een tip voor de toekomst, want nu is het te laat: u had dat Happy-clipje beter binnenskamers gehouden. Voor de onschuldige kijker is het veeleer gênant dan plezant. Let wel, er is niets mis met het aanzwengelen van de groepscohesie. Dat doen wij bij Knack ook. Wij beginnen de dag met een groepsknuffel en samenzang, doorgaans een meerstemmige versie van Kumbaya. De bazen trakteren ons voor elke redactievergadering op een potje tapdansen, en bij de minste rimpeling in de sfeer of dreiging van onenigheid gaan we in de Ardennen paintballen. Maar de dag dat een of andere onverlaat op de redactie suggereert om dat allemaal eens te filmen en online te zetten, verdrinken we hem in een emmer verf. Ik weet, mijnheer Soenens, dat u een echte brackiaan bent. Dat u optimisme voor iedere journalist een morele plicht vindt. Voor mij allemaal niet gelaten. Maar wat als deze zomer nu eens niet zo happy wordt, zoals u het de kijker toewenst met dat filmpje? Wat als het onheil en de uitzichtloosheid zich de komende maanden dag na dag zouden opstapelen? Men stelle het zich voor: tijdens de achtste finale met de Rode Duivels stort de tribune in; van de weeromstuit zetten koning Filip en minister van Defensie Pieter De Crem het tijdens ons nationale defilé zo hard op een zuipen dat ze na afloop per abuis een kernraket afvuren op Teheran; en tot overmaat van ramp brengt Elio Di Rupo in augustus een boot met daarop de pas gevormde Vlaamse regering tot zinken in de Noordzee. Dan staat u daar met al uw happiness. Ik wens u een nieuwsarme zomer Lastpost gaat in juli en augustus met vakantie. GUILLAUME VAN DER STIGHELEN zal op deze pagina uw zomer kleuren.Joël De CeulaerIk begrijp heel goed dat u de collega's weleens een verzetje wilde gunnen.