'Wat fijn om u te ontmoeten', zei ik een paar jaar geleden in de coulissen van Bozar, en ik stak mijn hand uit. Charles Lloyd glimlachte minzaam, legde zijn handpalmen tegen elkaar en gaf me een ...

'Wat fijn om u te ontmoeten', zei ik een paar jaar geleden in de coulissen van Bozar, en ik stak mijn hand uit. Charles Lloyd glimlachte minzaam, legde zijn handpalmen tegen elkaar en gaf me een elleboogje. Visionaire kerel, die Lloyd. De saxofonist begon in de blues en r&b, stapte over naar de avant-gardejazz van de late jaren vijftig, begin jaren zestig, en voelde - jaren voor Miles Davis' Bitches Brew - de aantrekking van de rock en psychedelica. Begin jaren tachtig keerde hij terug naar de jazz, en intussen is hij een icoon van de uitgepuurde maar warme sound. Herinnert u zich zijn glorieuze passage op Jazz Middelheim vorig jaar? Van díé tournee is er nu een livealbum: 8: Kindred Spirits, uit op Blue Note. Samen met Julian Lage (gitaar), Gerald Clayton (piano), Reuben Rogers (bas), Eric Harland (drums) en Booker T. Jones (orgel) vlamt en vijlt hij zich een weg door vier lange composities. U zult ellebogen tekort komen.