Irma (75) was net tien jaar met pensioen toen ze door een zware hersenbloeding werd geveld. Van het ene moment op het andere was de hele rechterkant van haar lichaam verlamd. Haar kinderen beseften dat ze wellicht nooit meer de oude zou worden, maar het stelde hen gerust dat ze in het ziekenhuis nauwlettend werd opgevolgd. Tot de specialist na amper zes dagen glimlachend aankondigde dat Irma naar huis mocht. Haar zoon stond perplex. Naar huis? Nu al? Dat kon toch niet? 'Het ziekenhuis is geen opvangtehuis', antwoordde de specialist droog. 'Mevrouw is stabiel, kan eten en heeft geen infusen meer nodig.'
...