In opdracht van de Parijse voorstad Aulnay-sous-Bois maakte beeldhouwer Johan Creten (°1963) twintig jaar geleden een kunstwerk als gemeenschapsproject. Hij was getroffen door de vele beschadigingen aan sociale appartementsgebouwen, en maakte een reeks van 65 keramische reliëftegels die hij tegen gevels en in traphallen wilde aanbrengen. De man die in zijn kunst vooral de schoonheid van de natuur in al haar bloeiende vormen had bezongen, bleek nu opeens een grimmige, onderaardse wereld te hebben afgebeeld. Alsof hij ter helle was neergedaald, zoals Dante Alighieri in het Inferno. Een legioen insecten en een kleine groep mensen laten er hun primitieve instincten de vrije loop. De kunstenaar kreeg geen toest...

In opdracht van de Parijse voorstad Aulnay-sous-Bois maakte beeldhouwer Johan Creten (°1963) twintig jaar geleden een kunstwerk als gemeenschapsproject. Hij was getroffen door de vele beschadigingen aan sociale appartementsgebouwen, en maakte een reeks van 65 keramische reliëftegels die hij tegen gevels en in traphallen wilde aanbrengen. De man die in zijn kunst vooral de schoonheid van de natuur in al haar bloeiende vormen had bezongen, bleek nu opeens een grimmige, onderaardse wereld te hebben afgebeeld. Alsof hij ter helle was neergedaald, zoals Dante Alighieri in het Inferno. Een legioen insecten en een kleine groep mensen laten er hun primitieve instincten de vrije loop. De kunstenaar kreeg geen toestemming van de gemeente om de confronterende tegels te integreren in de gebouwen. Maar daarmee was de kous niet af. Daarvoor zat het project te stevig in elkaar. Creten had zijn onderwerp uitgewerkt met leerlingen van de plaatselijke kunstschool: een fabel waarin insecten verdacht menselijke trekken vertonen en omgekeerd. De titel C'est dans ma nature stond als een huis. 'Dat ligt nu eenmaal in mijn aard', zo verantwoordde de schorpioen zijn dodelijke steek in de rug van de kikker die hem op zijn verzoek over het water aan het dragen was. Rond dat thema, dat voor het eerst opduikt in een fabel van de Griekse dichter Aesopus (600 v.Chr. - 560 v.Chr.), leverden de leerlingen tekeningen aan. Creten verwerkte ze in reliëftegels, gebakken in de ovens van de Manufacture nationale de Sèvres .Als ze niet tegen de muren mogen hangen, dan maken we er zelf muren voor, zo werd besloten. De 65 elementen in geëmailleerd steengoed werden verdeeld over 10 panelen in namaakbaksteen en bevestigd op metalen constructies. Die bleken tijdelijk welkom in het stadhuis van Aulnay-sous-Bois en in enkele buitenwijken van de stad. Aansluitend werden ze getoond in een heel andere context, het landelijke pottenbakkersdorp Les Rairies, een 'banlieue des campagnes', aldus de in Parijs wonende kunstenaar met zijn gebruikelijke Franse zwier. De jaren gingen voorbij en in 2013 kregen de panelen van C'est dans ma nature een plaats tegen de binnenmuren van de grote ontvangsthal in de Thomas Morehogeschool aan de Zandpoortvest in Mechelen. Ze bleven daar tot deze zomer, toen de school gerenoveerd moest worden. In processie werden ze de weg over gedragen tot in galerie Transit, waar ze tot midden oktober op hun metalen constructies geëxposeerd staan. Een definitieve bestemming is nog niet gevonden. Creten greep de verhuizing van zijn werk aan om er een nieuwe draai aan te geven. Op een van de vijf keramische elementen op het tiende paneel had hij in 2001 uitzonderlijk geen vechtende, krioelende, copulerende insecten met verdacht menselijke trekken laten zien. Twee onder hen ontmoeten, begroeten of omhelzen elkaar, met enige innigheid zou je zweren. Het leek de kunstenaar nu de moeite waard om met de vijf bruine, keramische elementen uit dit paneel een editie in gepatineerd brons te maken. Het ontmoetingsreliëf, La rencontre, kreeg bovendien een afzonderlijke editie, eveneens in gepatineerd brons. Zo lijkt C'est dans ma nature twintig jaar na dato onverwacht de mogelijkheid te opperen dat mens en dier niet van nature gedoemd zijn om de wereld tot een hel te maken. Met het motief van de ontmoeting drukt Creten nu een boodschap van hoop uit. Op basis van een piepklein 3D-ontwerp van La rencontre in vergulde kunststof, zal hij straks een juweeltje maken in puur goud.