Het is zo klaar als een klontje dat de provincie Henegouwen geen vrijblijvende keuzes maakt in haar aankoopbeleid van hedendaagse kunst. Uit de tentoonstelling van werken, verworven in de periode 2015-2020, blijkt een groot menselijk en maatschappelijk engagement. De titel van de expo laat er geen misverstand over bestaan. La colère de Ludd verwijst naar de mythische generaal Ned Ludd. In het beginnende industriële tijdperk in Engeland zou hij een legertje hebben aangevoerd dat schade toebracht aan de machines die de ambachtelijke manier van werken verdrongen. Hun vorm van verzet mag behoorlijk naïef zijn geweest, de 'luddieten' moeten er het cruciale achterhoedegevecht voor het behoud van hun zelfbewustzijn in hebben gezien.
...

Het is zo klaar als een klontje dat de provincie Henegouwen geen vrijblijvende keuzes maakt in haar aankoopbeleid van hedendaagse kunst. Uit de tentoonstelling van werken, verworven in de periode 2015-2020, blijkt een groot menselijk en maatschappelijk engagement. De titel van de expo laat er geen misverstand over bestaan. La colère de Ludd verwijst naar de mythische generaal Ned Ludd. In het beginnende industriële tijdperk in Engeland zou hij een legertje hebben aangevoerd dat schade toebracht aan de machines die de ambachtelijke manier van werken verdrongen. Hun vorm van verzet mag behoorlijk naïef zijn geweest, de 'luddieten' moeten er het cruciale achterhoedegevecht voor het behoud van hun zelfbewustzijn in hebben gezien. De woede is de wereld niet uit, en de vrees voor identiteitsverlies al evenmin. Allereerst maar niet uitsluitend in de wereld van de arbeid. Sommige kunstenaars rekenen het tot hun plicht om de vinger op de wonde te leggen. De indrukwekkende, met afbraak bedreigde Carsid-hoogoven n°4 in Marcinelle werd door Latifa Echakhch afgebeeld op een groot, half afhangend theatergordijn. Dat is onbewust - of juist niet - een ironische omkering van de geschiedenis: de machines die voor zo veel colère zorgden, worden nu gekoesterd, en hun teloorgang wordt als een daad van onteigening aangevoeld door degenen die ze nooit in hun bezit hadden. Doordrongen van een ingehouden gramschap: de landarbeiders in Latijns-Amerika die de grond bewerken waar anderen de vruchten van plukken. In een plaat van samengevoegde plankjes sneed Marcos Avila Forero de voorstelling van een akker, bewerkt door een boer wiens gezicht door insecten lijkt aangetast. Forero zette de plaat tegen de muur en vormde met het uitgespaarde zaagsel op de grond het negatiefbeeld van de voorstelling (Esteban). Een werk van een eenvoud en een natuurlijkheid, even overtuigend als een politieke aanklacht. Een met steenbrokken, een weggegooide lichtkroon en twee verhakkelde pluchebeesten gemaakte assemblage laat vermoeden dat de provincie Henegouwen sympathiseert met de makers ervan, anonieme coal dockworkers in de haven van Vancouver. Alan Sekula maakte een cibachrome fotoafdruk van het kunstwerk en nam het op in zijn immense oeuvre, tegelijk archief en museum van de vervreemde arbeid in een geglobaliseerde wereldeconomie. In een donkere kelderhoek van BPS22 wordt misschien het aangrijpendste beelddocument van de expo getoond. Laura Henno trok naar de Comoren en filmde er uiterst geconcentreerd hoe een kind in de nacht aangeleerd krijgt hoe het mensen in een bootje naar het enige Frans gebleven eiland moet smokkelen (Koropa). De redenering is: als de smokkel wordt ontdekt, krijgt een kind hooguit een schop onder zijn kont, geen gevangenisstraf. De camera bijt zich vast in de angstige ogen van de jongen, en registreert ongenadig hoe hij van zijn kind-zijn wordt beroofd. De woede heeft zich intussen bij de kijker geïnstalleerd. De documentaire Tourisme international van Marie Voignier registreert in Noord-Korea een soort collectieve identiteitsberoving door dagelijkse totalitaire propaganda. Aan het andere uiterste van het spectrum richt Priscilla Beccari zich met haar akelige schildering van een Siège-enfant à deux jambes op een psychotische moeder-kindrelatie, met lichaamsonteigening en depersonalisatie tot gevolg. Maar er is ook verzet mogelijk, bijvoorbeeld tegen het verlies van het zelfbewustzijn als kunstenaar. Sylvie Pichrist installeerde zich met haar tekengerief in volle branding en filmde hoe ze, als een volleerde luddiet, de elementen blijft bekampen die haar het werken onmogelijk maken.