Het waren, geloof het of niet, enkele grondleggers van de conceptuele en de minimale kunst die in de vroege jaren 1960 als eersten de plastische mogelijkheden van neon grondig uitprobeerden. Dat lichtend middel bij uitstek in de reclamewereld leek nochtans op het lijf geschreven van popartkunstenaars, die hun inspiratie bij voorkeur uit de consumptiemaatschappij haalden. Andy Warhol noemde neon weliswaar 'een van de grote moderne dingen', maar deed er bij mijn weten verder niets mee. Alleen de nouveau réaliste (het Franse equivalent van popart) Martial Raysse lukte al in 1964 een dot van een neonbeeld. Op een sokkel staat een blauwe hand die opvlammend sterrenvuur probeert vast te grijpen. De vorm doet aan het Vrijheidsbeeld denken, het wer...