Bier brouwen was geen bewuste beroepskeuze voor de jonge Freddy Heineken. Net zo min trouwens voor zijn vader Henry Pierre, die eigenlijk meer van het artistieke type was. Het was gewoon wat de Heinekens, een geslacht afkomstig uit Noord-Duitsland, deden.
...

Bier brouwen was geen bewuste beroepskeuze voor de jonge Freddy Heineken. Net zo min trouwens voor zijn vader Henry Pierre, die eigenlijk meer van het artistieke type was. Het was gewoon wat de Heinekens, een geslacht afkomstig uit Noord-Duitsland, deden.Al zeven generaties voor Freddy had zijn familie een brouwershuis in Bremen. Grootvader Gerard Adriaan vestigde in 1863 in Amsterdam de brouwerij die aan de basis ligt van het huidige Heineken-wereldimperium. Vader Henry Pierre, een kosmopoliet, zorgde voor de internationalisering. Nog voor de Tweede Wereldoorlog was Heineken al uitgegroeid tot een van de allereerste multinationals. Vooral in de Verenigde Staten, die jarenlang waren drooggelegd, vond het Nederlandse importbier pijlsnel zijn plaats.Heineken was dus al een merknaam toen Freddy nog als branieschoppend rijkeluiszoontje op de schoolbanken zat. Toch heeft Heineken junior moeten vechten voor zijn positie in de familieonderneming. Hij werd niet als zoon van de baas in de leiding van het bedrijf gekatapulteerd, wel integendeel. Zijn vader had zich door de andere aandeelhouders laten naaien en had het merendeel van zijn aandelen onder de prijs verkocht. Heineken jr. kocht de aandelen stukje bij beetje met geleend geld op de beurs terug en slaagde er zo in controle te krijgen over het bedrijf.Vlak na de Tweede Wereldoorlog had Freddy twee jaar stage gelopen bij de Amerikaanse afdeling van zijn vaders bedrijf. In de Verenigde Staten leerde hij vooral het belang beseffen van reclame en van imagebuilding. Dat inzicht werd misschien wel zijn belangrijkste troef toen hij in Amsterdam eenmaal zelf aan de leiding stond. 'Ik verkoop geen bier, ik verkoop een gedachte', was een van zijn geliefkoosde uitspraken. De kenmerkende verpakking van het Heinekenbier - het groene blikje met de rode ster en de schuine, lachende letter e, werd door hemzelf ontworpen. Herkenbaarheid, wist hij, was van doorslaggevend belang. Daarom ook dat hij tegen de adviezen van zijn managers in, altijd geweigerd heeft om onder de merknaam Heineken verschillende soorten bieren te produceren. Zijn obsessie voor reclame ging oneindig ver. Iedere campagne moest zijn persoonlijk fiat krijgen en er golden stringente regels. Een Heinekenglas moest bijvoorbeeld altijd vol worden afgebeeld. Dus werd het voorstel van een reclamejongen om ter gelegenheid van het pausbezoek te adverteren met een omgestoten glas Heineken, met als bijschrift 'Dat is wat wij zonde noemen', onverbiddelijk afgevoerd.Was Heineken al een multinational voor Heineken jr. het roer overnam, onder Freddy's leiding is het bedrijf uitgegroeid tot een wereldimperium dat de vergelijking met mastodonten als Coca-Cola en Marlboro kan doorstaan. Overnames, fusies, vijandige raids, alle tactieken gebruikte die om concurrenten uit de markt te krijgen. Het resultaat mag er zijn: van Vladivostok tot Seattle, van Oslo tot Port Elizabeth, overal ter wereld kun je het groene blikje met de rode ster vinden. Meer zelfs, overal ter wereld staat Heineken gelijk aan bier met standing, dat wel iets mag kosten. Behalve in België dan, waar bier nu eenmaal meer is dan een gedachte en Heineken gewoon beschouwd wordt als wat het is - een slap pilsje. EEN FAX VAN SINATRAEigenlijk was hij erop voorbereid. Andere belangrijke zakenlui, zoals de familie Van der Valk, hadden het eerder meegemaakt. Hij had zelfs een boekje gelezen hoe hij zich moest gedragen als het hem overkwam. 'Ik heb geprobeerd grapjes met ze te maken, maar die sukkels begrepen me niet eens.' Op 9 november 1983 werd Alfred Heineken samen met zijn chauffeur ontvoerd. De kidnappers vroegen 43 miljoen gulden losgeld. Een bescheiden bedrag, vonden ze zelf, want nauwelijks twee procent van Heinekens toenmalige totale vermogen. Het bedrijf betaalde de som zonder aarzeling - op expliciet verzoek van de ontvoerde werd het geld niet van zijn privérekeningen gehaald. Uiteindelijk werden Heineken en zijn chauffeur door de Nederlandse politie bevrijd, die de loods bestormden waar de twee in veel te dunne pyjama's 21 dagen vastgehouden werden. Een deel van het losgeld werd gerecupereerd, de meeste daders uiteindelijk opgepakt - al leidt er momenteel nog altijd eentje op kosten van Heineken een prinsenleven in Paraguay...Of deze onaangename gebeurtenis Heinekens leven indringend veranderde? Sindsdien werd hij altijd vergezeld door bodyguards. Zijn kantoren, villa's en limousines werden nog beter beveiligd. Maar een angstiger mens was hij er niet door geworden. 'Dat is dan weer het voordeel van een slecht geheugen', zei hij daar zelf over.'Why didn't you call me?', telegrafeerde Frank Sinatra na afloop van de ontvoering. Het telegram hing ingelijst bij Heineken thuis. Sinatra was niet alleen een van de vele beroemdheden - naast onder meer Grace Kelly en prins Rainier van Monaco, baron Thyssen, de leden van het Nederlandse koningshuis - met wie de biermagnaat op vertrouwelijke voet stond. Met Sinatra deelde Heineken ook een passie voor muziek. Hij speelde slagwerk en piano en componeerde ook zelf. Met medewerkers van Sinatra nam Heineken ooit een eigen 'demonstratiekit' op die hij 'aan alle beroemde mensen van de wereld' stuurde. Maar dat The Voice ooit een liedje van hem zou zingen, bleef een onvervulde droom. Behalve van bier en van muziek hield Heineken van mooie vrouwen en snelle wagens, van huizen bouwen en inrichten, van antiek en moderne schilderkunst verzamelen, van een filosofisch gesprek, van tegelijkertijd de gewone volksjongen te spelen en vreselijk arrogant zijn, van zuinigheid, van woordspelingen en practical jokes. En van uitvinden - wat denkt u van een theepot met een speciaal roersysteem waardoor de thee beter trekt? Of van een vierkante fles die leeg als een soort glazen baksteen kan worden gebruikt en de woningnood in de derde wereld kan helpen oplossen? Ernstig te nemen! In 1989 trok Freddy Heineken zich officieel terug uit het bedrijf. Veel veranderde er in de praktijk niet. Heineken bleeft iedere middag naar zijn kantoor gaan aan het Amsterdamse Weteringplantsoen - aan de onopvallende deur hangt een messing bordje met één bel en daarnaast 'Pentagon' gegraveerd. Via een getrapte constructie aan de bedrijfstop bleef hij ook controle houden over de onderneming. En voorts leverde hij zich nog meer over aan 'The Art of Being Freddy', zoals de Haagse Post het ooit formuleerde. Vorig jaar werd Heineken getroffen door een licht herseninfarct. Sindsdien kampte hij met gezondheidsproblemen. Toch kwam zijn dood, gevolg van een longontsteking, onverwacht voor zijn Amerikaanse vrouw, enige dochter en Britse schoonzoon. De biermagnaat werd 78. Zijn erfenis wordt geschat op vijf miljard euro. Voor zijn grafsteen had Heineken zelf al een opschrift bedacht: He brew. Weer een van die talloze geintjes. Op het huwelijk van de Nederlandse kroonprins Willem-Alexander en zijn Argentijnse Maxima, 2 februari aanstaande, was Freddy Heineken vanzelfsprekend een graag geziene gast geweest. Dat heeft niet mogen zijn. Maar de genodigden van de Koninklijke Familie zullen te zijner nagedachtenis zeker wel een Heerlijk, Helder Heineken drinken. Christine Albers'Ik verkoop geen bier, ik verkoop een gedachte' was een van Heinekens geliefkoosde uitspraken.