Door de rampzalige Amerikaanse aftocht uit Afghanistan zou je haast vergeten dat president Joe Biden in de eerste plaats in eigen land wil en moet scoren. Kaboel kost hem populariteit, maar hij doet het in peilingen in het algemeen al enige tijd minder goed. Dat is misschien vreemd omdat de VS de grootste economische groei kennen in lange tijd. Prijsstijgingen van onder meer voedingsmiddelen tasten het consumentenvertrouwen aan: corona heeft de economie flink verstoord. Tegelijk is Amerika niet klaar met de pandemie. De deltavariant va...

Door de rampzalige Amerikaanse aftocht uit Afghanistan zou je haast vergeten dat president Joe Biden in de eerste plaats in eigen land wil en moet scoren. Kaboel kost hem populariteit, maar hij doet het in peilingen in het algemeen al enige tijd minder goed. Dat is misschien vreemd omdat de VS de grootste economische groei kennen in lange tijd. Prijsstijgingen van onder meer voedingsmiddelen tasten het consumentenvertrouwen aan: corona heeft de economie flink verstoord. Tegelijk is Amerika niet klaar met de pandemie. De deltavariant van het virus houdt lelijk huis onder het niet-gevaccineerde deel van de bevolking. Met de beelden van de aanslagen op de luchthaven van Kaboel nog scherp op het netvlies probeert Biden om zijn ambitieuze investeringsplannen in Washington voor eind september door het Congres te krijgen. Na zeven maanden in het Witte Huis staat hij daarmee nu al voor beslissende weken. Zijn hele Build Back Better Agenda gaat per slot van rekening over niet minder dan 4000 miljard dollar, terwijl zijn partij zowel in het Huis van Afgevaardigden als in de Senaat over niet meer dan een kleine, kwetsbare meerderheid beschikt. Politieke leiders in die twee kamers van het Congres zijn aangepord om de klus te klaren. Er liggen twee teksten voor. De eerste is goed voor een investering van ruim 500 miljard dollar in de bouw en het herstel van vooral bruggen en wegen. Over die tekst hebben de Democraten een akkoord met de Republikeinen. Het tweede, gigantische pakket bevat maatregelen zoals een belastingverhoging voor rijke Amerikanen en grote bedrijven, de aanpak van de klimaatverandering, een betere toegang tot onderwijs en een versterking van de sociale zekerheid en gezinszorg. Dat moeten de Democraten van Biden zonder Republikeinse steun door het Congres krijgen. Er wordt daarvoor koortsachtig gezocht naar een fragiel evenwicht tussen meer gematigde en progressieve leden van het Huis en de Senaat. Tegelijk moet ook de begroting aandacht krijgen en mag het schuldenplafond niet worden overschreden of de hele federale overheid gaat op slot. Wat meespeelt, is dat een zittende president er sinds 1935 maar twee keer in is geslaagd om bij tussentijdse verkiezingen zetels voor zijn partij te winnen. Als Biden zijn smalle meerderheden bij die tussentijdse verkiezingen volgend jaar niet wil verliezen, moet hij tegen die tijd met resultaten kunnen uitpakken. Als dat lukt, zal zijn grote plan met de New Deal van Franklin D. Roosevelt en de Great Society van Lyndon B. Johnson worden vergeleken. Als het niet lukt, staat zijn presidentschap al op de helling.