Een huwelijkscontract is niet verplicht. Wanneer u er geen afsluit, kiest u eigenlijk voor het wettelijk stelsel. Dan is alles wat u bezat vóór uw huwelijk uw persoonlijk bezit, en alle inkomsten die u daarna ontvangt worden gemeenschappelijk bezit (behalve erfenissen en schenkingen). Wie welvoor een huwelijkscontract opteert, kan voor andere stelsels kiezen. Voor een contract van 'scheiding van goederen' bijvoorbeeld, dat ervoor zorgt dat alles van iemand is. Alle goederen zijn dus ofwel van...

Een huwelijkscontract is niet verplicht. Wanneer u er geen afsluit, kiest u eigenlijk voor het wettelijk stelsel. Dan is alles wat u bezat vóór uw huwelijk uw persoonlijk bezit, en alle inkomsten die u daarna ontvangt worden gemeenschappelijk bezit (behalve erfenissen en schenkingen). Wie welvoor een huwelijkscontract opteert, kan voor andere stelsels kiezen. Voor een contract van 'scheiding van goederen' bijvoorbeeld, dat ervoor zorgt dat alles van iemand is. Alle goederen zijn dus ofwel van u, of van uw echtgenoot. Ook de schulden trouwens. Om die reden kiezen veel zelfstandigen met een risicovolle activiteit voor dit stelsel, om hun partners te beschermen tegen mogelijke schuld-eisers. Maar echtgenoten kunnen ook kiezen voor 'volledige gemeenschap van goederen'. Behalve enkele strikt persoonlijke zakenis alles in dat geval vanbeiden. Niets is voor altijd, en dus is het ook mogelijk te veranderen van stelsel tijdens uw huwelijk, om welke reden dan ook. Alleen was de procedure daarvoor tot nu nogal omslachtig, vond Open VLD-senator Martine Taelman. Zij diende het voorstel in voor de nieuwe wet die de procedure versoepelt vanaf 1 november. Vroeger moest je immers voor 'grote en middelgrote' wijzigingen van je huwelijkscontract de wijzigingsakte laten homologeren bij de rechtbank, voor 'kleine wijzigingen' volstond het langs te gaan bij de notaris. 'Maar de rechtbanken zijn het onderling niet eens wat nu een grote en een kleine wijziging is', zegt Taelman. Daar waren dus veel betwistingen over, aangezien je voor dezelfde wijziging in het ene arrondissement wel via de rechtbank moest en in het andere niet. 'Bovendien zijn er geen gevallen bekend waarbij de rechter de wijziging van een huwelijkscontract weigert. Eigenlijk is de tussenkomst van de rechtbank dus een pure formaliteit. Dat is de reden waarom alles voortaan via de notaris kan, er zijn nu geen uitzonderingen meer waarbij je via de rechtbank moet.' En dat is volgens de liberale senator in ieders voordeel. 'Het is in ieder geval een vereenvoudiging van de procedure, en het maakt het wijzigen van je huwelijkscontract toch ook iets goedkoper omdat de kosten van het verzoekschrift aan de rechtbank wegvallen. Bovendien vermindert het voor de rechtbank en de griffie de werkdruk, niet onbelangrijk inde huidige tijden van grote gerechtelijke achterstand. En ze hebben toch belangrijkere zaken te doen dan dit soort paperassen afhandelen', aldus Taelman. in samenwerking met MONEYTALKThomas Verbeke