Sami Zemni (coördinator van de Middle East and North Africa Research Group, UGent): Op 25 juli was er nog een tweede politieke moord, op oppositieleider Mohamed Brahmi van de Mouvement du Peuple. Maar ondanks die twee politieke moorden en een aanslag in de badplaats Sousse is het overtrokken om te stellen dat ook de bakermat van de Arabische Lente aan het ontsporen is. Ik heb dit jaar twee maanden in Tunesië gewoond. Het is er inderdaad zeer chaotisch. Maar dat is net een teken van een levendig proces. Het transitieproces zal langer duren dan verwacht, maar het is wel nog aan de gang. De politieke actoren prate...

Sami Zemni (coördinator van de Middle East and North Africa Research Group, UGent): Op 25 juli was er nog een tweede politieke moord, op oppositieleider Mohamed Brahmi van de Mouvement du Peuple. Maar ondanks die twee politieke moorden en een aanslag in de badplaats Sousse is het overtrokken om te stellen dat ook de bakermat van de Arabische Lente aan het ontsporen is. Ik heb dit jaar twee maanden in Tunesië gewoond. Het is er inderdaad zeer chaotisch. Maar dat is net een teken van een levendig proces. Het transitieproces zal langer duren dan verwacht, maar het is wel nog aan de gang. De politieke actoren praten nog met elkaar, over de vorming van een technocratische interim-regering, een grondwet en de volgende vrije verkiezingen. Het verschil met de andere Arabische landen is dat in Tunesië niemand probeert het proces naar zich toe te trekken. De situatie is dus niet te vergelijken met Egypte, waar het leger met een staatsgreep de macht heeft gegrepen. Zemni: Ennahda is als belangrijkste regeringspartij politiek verantwoordelijk, maar niet direct. Het gerucht werd verspreid dat ze achter die moorden zou zitten, maar daarvoor is geen enkel bewijs geleverd. Het zou ook vreemd zijn, want Ennahda heeft geen enkel belang bij zo'n moord. De salafisten daarentegen wel. Er is ook de hypothese dat het oude veiligheidsapparaat spanningen wil uitlokken, zodat mensen de nood aan veiligheid voelen. Voor de moord op Belaïd werden zes radicale islamisten aangewezen als verdachten. Vier van hen zijn opgepakt, de vijfde is op de vlucht en de zesde is dood. Maar de oppositie vindt de bewijzen tegen hen niet overtuigend. Zemni: Absoluut. Ze is nog steeds de machtigste partij van Tunesië, en de legitieme winnaar van de laatste verkiezingen. Maar ze beseft dat ze haar score (40 procent, nvdr.) in de toekomst nooit meer zal halen. Ze wil haar macht dus consolideren voor ze de volgende verkiezingen verliest. Ennahda vertegenwoordigt de lagere middenklasse en de economische elite, die een plaats zoeken in het politieke landschap. Zij willen meespelen en invloed hebben. Nida Tounes, de oppositiepartij van ex-premier Beji Caid Essebsi, heeft nu de wind in het zeil. Zij wil terug naar het ancien régime van de in 2011 verdreven dictator Ben Ali, maar dan zonder de autocratie en de corruptie. Drie groepen komen niet aan bod bij Ennahda en Nida Tounes: de allerarmsten, de kustbevolking en de jongeren. Daarom komen zij bij moslimfundamentalisten zoals de salafisten terecht, en blijven ze op straat komen, om hun stem te laten horen en mee de agenda te bepalen. Het geweld flakkert ook op, en de schuld daarvan ligt bij de salafisten. Die staan buitenspel in Tunesië, en dat is een groot probleem. Zemni: Sinds de val van de regering zit de nationale dialoog over een oplossing vast, en alle deadlines voor een uitkomst zijn al overschreden. Een technocratische regering op de been brengen met mensen die niet verkozen moeten worden, om de tijd tot de nieuwe verkiezingen te overbruggen, is momenteel de enige optie. Maar op de lange termijn is dat natuurlijk geen oplossing.