In zijn State of the Union verwees premier Guy Verhofstadt (VLD) op 9 oktober naar 'het stappenplan voor justitie dat het interne beheer van de parketten en de rechtbanken drastisch moet verbeteren'. Minister van Justitie Marc Verwilghen (VLD) wil dat plan in de komende weken samen met zijn begroting voorstellen. Dat 'stappenplan' werd opgemaakt onder leiding van Verhofstadts veiligheidsadviseur, professor Brice De Ruyver (Universiteit Gent). In dat verband werd op zondag 7 oktober ongemerkt zelfs een soort regeerakkoord afgesloten. En daar kan de oppositie, die zoals gebruikelijk van niks weet, weinig tegen inbrengen. Alles gaat immer...

In zijn State of the Union verwees premier Guy Verhofstadt (VLD) op 9 oktober naar 'het stappenplan voor justitie dat het interne beheer van de parketten en de rechtbanken drastisch moet verbeteren'. Minister van Justitie Marc Verwilghen (VLD) wil dat plan in de komende weken samen met zijn begroting voorstellen. Dat 'stappenplan' werd opgemaakt onder leiding van Verhofstadts veiligheidsadviseur, professor Brice De Ruyver (Universiteit Gent). In dat verband werd op zondag 7 oktober ongemerkt zelfs een soort regeerakkoord afgesloten. En daar kan de oppositie, die zoals gebruikelijk van niks weet, weinig tegen inbrengen. Alles gaat immers terug op het Octopusakkoord van 24 mei 1998 en de gelijknamige wet van 22 december 1998. Toen hebben CVP, PSC, SP, PS, VLD, PRL, FDF en VU&ID21 overhaast politie- en justitiehervormingen gelanceerd, die sindsdien vorm krijgen. Hoe traag en mank de politiehervorming verloopt, is genoegzaam bekend. En toch wil de regering nu ook het gerecht hervormen. Anderhalf jaar voor de verkiezingen dreigen aldus niet alleen de 196 kersverse politiezones vanaf 1 januari 2002 voor problemen te zorgen. Ook de hervorming van de 5 parketten-generaal en de 27 parketten zal het politiële en justitiële apparaat ondersteboven keren: met alle verwarring en protesten van dien. Tenzij minister van Justitie Verwilghen het vertrouwen van de gerechtelijke wereld terugwint. Ook dat wordt moeilijk. In de komende weken zal alles immers draaien om de ontmanteling van de parketten-generaal ten voordele van de parketten, de herschikking van de parketten in samenwerking met de arbeidsauditoraten, de uitbreiding ervan tot economisch, financiële en sociale (ecofinsoc) auditoraten ten koste van de parketten en het wegwerken van de gerechtelijke achterstand door onder andere proceduremisbruik van advocaten te sanctioneren en rechters bijkomende taken te geven.Om dat alles te bewerkstelligen, worden nieuwe functies en nieuwe gezagsstructuren voorgesteld. De parketten-generaal zouden niet langer bevoegd zijn om concrete gerechtsdossiers te behandelen, behalve alle zaken die aan de Kamer van Inbeschuldigingstelling worden voorgelegd. De parketten-generaal worden wel verondersteld zich met het strafrechtelijke beleid, de kwaliteitscontrole, de permanente audit en de ondersteuning van de parketten in te laten. De parketten komen onder de bijna autonome bevoegdheid van de procureurs des Konings, al zal ieder van hen geflankeerd worden door een magistraat-dossiercoördinator, die ook de afstemming met de arbeidsauditoraten en de politiediensten in het Arrondissementeel Informatiekruispunt (AIK) op zich neemt. Het worden dus super-procureurs des konings. Met haar Masterplan voor Justitie probeert de regering duidelijk de functionele van de wettelijke hiërarchie te scheiden in de hoop meer efficiëntie in de eerste lijn te bereiken, en meteen meer greep op het gerecht te krijgen. Want tegelijk met de leden van het federale parket, onder het rechtstreekse gezag van de minister van Justitie, kunnen _ vooral onder druk van de PS _ ook de ecofinsoc-auditeurs de machtigste magistraten van het land worden. Bovendien zullen die laatsten ook aan de minister van Arbeid en Tewerkstelling, in casu vice-premier en minister Laurette Onkelinx (PS), rapporteren. Frank De Moor