Het lijkt alweer gedaan met de hervormingen in Saoedi-Arabië. Deze zomer werden tientallen vrouwenrechtenactivisten opgepakt. Meerdere activisten dreigen terechtgesteld te worden. De Canadese regering van Justin Trudeau sprak zich openlijk uit tegen deze mensenrechtenschendingen, waarop het Saoedisch regime al haar studenten uit Canada terugriep en economische sancties afkondigde tegen Canada.

Laat gelovigen zelf hun eigen godsdienst financieren, zonder buitenlandse inmenging.

Jan en Bert Cornillie (sp.a)

De rest van de wereld keek de andere richting op, ook België. Eerder stemde ook België bovendien voor een zitje van Saoedi-Arabië in de VN Vrouwenrechtenraad. Dat is onbegrijpelijk. Saoedi-Arabië is niet alleen wreedaardig tegen zijn eigen burgers, maar zaait bovendien dood en vernieling in buurland Jemen.

Het regime is ook exporteur van islamitisch extremisme, ook naar België. En dat is problematisch. De onderzoekscommissie naar de aanslagen van 22 maart stelde in oktober 2017 dat 'buitenlandse subsidies een belemmering vormen voor de integratie en de controle en, meer in het algemeen, voor de goede werking van het systeem dat bedoeld is om de totstandkoming van een Belgische islam te bevorderen'.

Het is onbegrijpelijk dat België voor het zitje van Saoedi-Arabië in de VN-Vrouwenrechtenraad stemde.

Er werden beloftes gemaakt voor transparantie en drooglegging van buitenlandse financiering. Zo kondigde minister Homans in het Vlaams Parlement aan om werk te maken van een verplichting tot een 'transparant financieel plan'. In Nederland lekten ondertussen lijsten uit met miljoenen euro's financiering voor minstens 30 moskeeën, uit Turkije, Saoedi-Arabië en enkele Golfstaten. Bij ons kon de regering geen cijfers geven.

Ondanks beloftes van de parlementsleden in de meerderheid om 'de kraan van het salafisme dicht te draaien' is er opnieuw een jaar voorbij zonder enige actie. Nochtans kan het ook anders: Oostenrijk deed het met zijn nieuwe Islamwet in de vorige coalitie van socialisten en christendemocraten.

De nieuwe wet bepaalt de rechten en plichten van moslims in Oostenrijk: recht op godsdienstbeleving, ook in gevangenissen, het leger en ziekenhuizen, recht op religieuze opleiding, respect voor religieuze feestdagen, recht op begraafplaatsen en op voedsel overeenkomstig de religieuze voorschriften. Daartegenover worden plichten vastgelegd: imams moeten binnenlands opgeleid zijn en preken moeten ook in het Duits beschikbaar zijn. De nationale wetten gaan steeds voor op de religieuze wetten en er geldt een verbod op buitenlandse financiering van de dagelijkse werking.

De Oostenrijkse aanpak zou ook in België kunnen werken, maar op twee voorwaarden. Ten eerste moeten de Oostenrijkse regels voor alle erkende godsdiensten gelden. In Oostenrijk hebben ze om historische redenen een wet voor elke religie afzonderlijk. In België hebben we een wet voor alle godsdiensten, en dat is een betere garantie op gelijke behandeling.

Ten tweede moet de financiering van erediensten door de overheid mee aangepast worden. Als de buitenlandse financiering wegvalt, moet er binnenlandse financiering voor in de plaats komen. De huidige financiering is totaal onevenwichtig, zowel ten aanzien van moslims als ten aanzien de grote groep ontkerkelijkte Belgen.

We moeten voorbij de impasse.

Kerken staan leeg, moskeeën raken niet erkend. We moeten voorbij die impasse. Hiervoor kunnen we te rade bij de Duitsers: een 'Kirchensteuer' naar Duits model, waarbij elke godsdienst gefinancierd wordt door zijn aanhangers. Zo wordt ook de groeiende groep niet-gelovigen erkend in hun overtuiging doordat ze geen godsdienst meer moeten financieren.

We moeten een stap verder durven gaan en werk maken van een echt godsdienstpact voor de eenentwintigste eeuw dat, de religieuze diversiteit erkent en bovendien onze traditie van vrije godsdienstbeleving garandeert en beschermt voor alle gelovigen, ook zij die geen geloof aanhangen.

Een verbod op buitenlandse financiering van erkende religies - niet alleen de Islam - is een belangrijk onderdeel van een dergelijk pact. In de Belgische traditie van godsdienstbeleving mag er veel en moet er weinig. We moeten die traditie ook openstellen voor nieuwkomers en hun geloof. Het wordt tijd dat moslims echt gelijk behandeld worden en dat de sfeer van verdachtmaking en pesterijen stopt. Daartegenover staat dat er vertrouwen moet zijn dat religies zich inschrijven in onze democratie en rechtsstaat, en geen drager zijn van buitenlandse politieke projecten die deze niet erkennen.

Met drie eenvoudige regels kunnen we onze traditie van vrije godsdienstbeleving beschermen: een verbod op buitenlandse financiering, levensbeschouwing en burgerschapsvorming voor alle kinderen in het onderwijs en mensenrechten als arbiter bij conflicten tussen verschillende religies.

Enkel op die manier we het vertrouwen in de religieus-culturele diversiteit herstellen en mensen verbinden in plaats van te verdelen. Moedige politiek kan dat vertrouwen bevorderen door keuzes te maken en wetten te stemmen, en niet alleen de problemen te benoemen.

Jan en Bert Cornillie starten binnenkort hun vlog over diversiteit, ecologie en nieuwe economie op Youtube en Facebook: Cornillie&co.