We verwijten de Calimero's in onze omgeving maar al te graag dat ze geen reden tot klagen hebben. "Toch is dat meestal wel zo", zegt Saverio Tomasella. "De meesten waren het slachtoffer van onrechtvaardigheden, werkelijk of vermeend. Zelfs als het om een misverstand gaat, zoals dat vaak het geval is als ouders een van hun kinderen tijdens hun jeugd zogezegd hebben 'voorgetrokken', doet het gebrek aan een luisterend oor de pijn alleen maar nog zwaarder wegen."
...

We verwijten de Calimero's in onze omgeving maar al te graag dat ze geen reden tot klagen hebben. "Toch is dat meestal wel zo", zegt Saverio Tomasella. "De meesten waren het slachtoffer van onrechtvaardigheden, werkelijk of vermeend. Zelfs als het om een misverstand gaat, zoals dat vaak het geval is als ouders een van hun kinderen tijdens hun jeugd zogezegd hebben 'voorgetrokken', doet het gebrek aan een luisterend oor de pijn alleen maar nog zwaarder wegen." De beste manier om te voorkomen dat iemand dezelfde klacht steeds herhaalt, is dan ook luisteren. "Neem de tijd om hem vragen te stellen, om te begrijpen wat er mis is", benadrukt Saverio Tomasella. "Als onrechtvaardigheden niet gehoord worden, gaan ze het verleden negatief kleuren, waardoor de meest banale incidenten voor onrecht worden aangezien. Een 'klager' die bij een goede vriend of een liefdevolle partner een luisterend oor vindt, zal bijna altijd spontaan van zijn Calimero-syndroom genezen." Als dat niet het geval is, moet je de Calimero aanmoedigen van houding te veranderen. "Stel dat de bankautomaat zijn kaart heeft ingeslikt. Als hij in plaats van zich opnieuw aan algemeen zelfmedelijden over te geven - 'Dat moet mij weer overkomen' - het klagen vervangt door een feitelijke uitspraak over de gebeurtenis of zijn gevoelens daarbij - 'Ik ben woedend, nu heb ik geen betaalmiddel meer' - zal hij veel meer kans hebben om aandacht en zelfs hulp te krijgen van anderen. Voor een algemene klaagzang heeft niemand zomaar een concrete oplossing." De klacht is vaak een uiting van de verveling die een monotoon bestaan met zich brengt. "Ik heb heel wat Calimero's van hun syndroom afgeholpen door te suggereren dat ze ervoor kunnen kiezen de dingen anders te doen en anders te gaan leven", verduidelijkt Saverio Tomasella. "We hebben allemaal wel een roeping waar we niet op durven in te gaan. Sommigen van mijn patiënten gaan reizen, anderen hebben het plezier van het schrijven, het hardlopen of het naaien ontdekt. Tegen de kracht van een passie is geen enkele klacht opgewassen. Doe iets waar je leven door verandert, en dan zal je niet meer willen klagen." (Marie-Françoise Dispa)