Niets is mooier dan het vooruitzicht op nieuw leven. Een klein wonder dat het gezin vervolledigt. Een zwangerschap betekent 9 maanden genieten van een groeiende buik en halsreikend uitkijken naar de dag van de geboorte.

Niets is erger op dat moment dan het onverwacht afbreken van de zwangerschap of het bevallen van een levenloos kindje. De grootste angst van iedere aanstaande ouder is het verliezen van het ongeboren kind.

Getroffen worden door zo'n verlies is onwezenlijk. Het toekomstbeeld dat voor ogen stond, verandert abrupt en ziet er plots leeg uit. Het verdriet zal dikwijls voorgoed een plaats krijgen binnen het gezin.

Onvoldoende erkenning

Ouders van levenloos geboren kinderen worden niet genoeg erkend in hun verdriet

Vandaag worden ouders van levenloos geboren kinderen onvoldoende erkend in hun verdriet.

Pas vanaf 180 dagen zwangerschap is er een regeling voorzien. Vanaf dan geldt er een aangifteplicht: het levenloos geboren kind wordt ingeschreven in het overlijdensregister, enkel met een voornaam. Geen geboorteregister, geen familienaam. Dat is een zeer harde confrontatie met de pijnlijke realiteit.

Een koppel dat hun kind vóór die tijd verliest, kan het zelfs geen voornaam geven.

Er is dan ook nood aan humanisering van de wetgeving. Het helpen verwerken van het verlies en de ondersteuning van het rouwproces, is daarbij de hoofdbekommernis.

De zwangerschapsduur waarin het verlies plaatsvindt, is ondergeschikt aan het verdriet van de ouders.

Het verlangen naar het nieuwe leven is zo groot, dikwijls al van lang voor de zwangerschap. Dit verlangen ontstaat niet pas vanaf dag 180, de zwangerschapsduur die vereist is om op vandaag erkend te worden in het verdriet.

Een uitbreiding is dan ook wenselijk en noodzakelijk. Ondersteun ouders in hun behoefte, die van nature verschilt van persoon tot persoon, door hen vanaf dag 1 de mogelijkheid te bieden aangifte te doen.

Geef ouders de kans om een levenloos geboren kind in een specifiek geboorteregister (en niet in het overlijdensregister) in te schrijven, met de vermelding dat het om een levenloos geboren kindje gaat.

Nieuwe wetgeving

Geef ouders de kans om een levenloos geboren kind in een specifiek geboorteregister (en niet in het overlijdensregister) in te schrijven, met de vermelding dat het om een levenloos geboren kindje gaat. Hierbij moeten ouders ook de keuze krijgen om hun kindje al dan niet met voor- en/of familienaam in te schrijven, zonder daaraan rechtspersoonlijkheid te koppelen. Op die manier wordt het ook mogelijk dat de vader het kind erkent, wanneer de ouders niet gehuwd zijn. Zo geven we vaders ook de kans hun verdriet een plaats te geven.

In Nederland bestaat de aangiftemogelijkheid al een tiental jaar, ongeacht de zwangerschapsduur. Zeer recent werd in Nederland beslist dat de akte levenloos geboren kind wordt vervangen door een geboorteakte. De regeling zal ingaan op 1 maart 2017. Hopelijk kan er ook bij ons spoedig wat bewegen. Het regeerakkoord voorziet alleszins in een 'nieuwe wetgeving omtrent de naam en registratie van levenloos geboren kinderen'.

Ook al komt hun langverwachte kind levenloos op de wereld, voor vele ouders blijft hun 'stil' kindje een volwaardig deel van hun gezin. Erkend worden in hun verdriet zou voor hen een wereld van verschil uitmaken.

Niets is mooier dan het vooruitzicht op nieuw leven. Een klein wonder dat het gezin vervolledigt. Een zwangerschap betekent 9 maanden genieten van een groeiende buik en halsreikend uitkijken naar de dag van de geboorte.Niets is erger op dat moment dan het onverwacht afbreken van de zwangerschap of het bevallen van een levenloos kindje. De grootste angst van iedere aanstaande ouder is het verliezen van het ongeboren kind. Getroffen worden door zo'n verlies is onwezenlijk. Het toekomstbeeld dat voor ogen stond, verandert abrupt en ziet er plots leeg uit. Het verdriet zal dikwijls voorgoed een plaats krijgen binnen het gezin.Vandaag worden ouders van levenloos geboren kinderen onvoldoende erkend in hun verdriet. Pas vanaf 180 dagen zwangerschap is er een regeling voorzien. Vanaf dan geldt er een aangifteplicht: het levenloos geboren kind wordt ingeschreven in het overlijdensregister, enkel met een voornaam. Geen geboorteregister, geen familienaam. Dat is een zeer harde confrontatie met de pijnlijke realiteit.Een koppel dat hun kind vóór die tijd verliest, kan het zelfs geen voornaam geven. Er is dan ook nood aan humanisering van de wetgeving. Het helpen verwerken van het verlies en de ondersteuning van het rouwproces, is daarbij de hoofdbekommernis. De zwangerschapsduur waarin het verlies plaatsvindt, is ondergeschikt aan het verdriet van de ouders. Het verlangen naar het nieuwe leven is zo groot, dikwijls al van lang voor de zwangerschap. Dit verlangen ontstaat niet pas vanaf dag 180, de zwangerschapsduur die vereist is om op vandaag erkend te worden in het verdriet. Een uitbreiding is dan ook wenselijk en noodzakelijk. Ondersteun ouders in hun behoefte, die van nature verschilt van persoon tot persoon, door hen vanaf dag 1 de mogelijkheid te bieden aangifte te doen. Geef ouders de kans om een levenloos geboren kind in een specifiek geboorteregister (en niet in het overlijdensregister) in te schrijven, met de vermelding dat het om een levenloos geboren kindje gaat. Hierbij moeten ouders ook de keuze krijgen om hun kindje al dan niet met voor- en/of familienaam in te schrijven, zonder daaraan rechtspersoonlijkheid te koppelen. Op die manier wordt het ook mogelijk dat de vader het kind erkent, wanneer de ouders niet gehuwd zijn. Zo geven we vaders ook de kans hun verdriet een plaats te geven.In Nederland bestaat de aangiftemogelijkheid al een tiental jaar, ongeacht de zwangerschapsduur. Zeer recent werd in Nederland beslist dat de akte levenloos geboren kind wordt vervangen door een geboorteakte. De regeling zal ingaan op 1 maart 2017. Hopelijk kan er ook bij ons spoedig wat bewegen. Het regeerakkoord voorziet alleszins in een 'nieuwe wetgeving omtrent de naam en registratie van levenloos geboren kinderen'. Ook al komt hun langverwachte kind levenloos op de wereld, voor vele ouders blijft hun 'stil' kindje een volwaardig deel van hun gezin. Erkend worden in hun verdriet zou voor hen een wereld van verschil uitmaken.