Er beweegt wat op onze begraafplaatsen. Geen ronddwalende geesten, maar bomen, planten, bloemen én mensen. Gemeenten laten steeds vaker hun begraafplaatsen omturnen tot groene, stille ontmoetingsplekken.

Rouwen vraagt tijd, maar een mooi afscheid is meer dan een pleister op een wonde waarvan je weet dat die de eerste jaren niet zal genezen. Drie achterblijvers getuigen over 'hun' ritueel. "Een goeie ceremonie is als een pot Pattex tussen de mensen."