Als de geneeskunde en het wetenschappelijk onderzoek staan waar ze staan, is dat onder andere te danken aan mensen die besluiten na hun overlijden hun lichaam aan de wetenschap af te staan. 'Donoren doen dat vooral omdat ze na hun dood nog van nut willen zijn', weet Dominique Jacobus, coördinator van het Center for Training and Research in Anatomical Science (Cetras) aan de Universiteit Gent. 'Soms hebben ze zelf een ziektetraject achter de rug. Ze beseffen dat de wetenschap alleen maar kan evolueren dankzij lichaamsdonaties. Ook mensen die weinig of geen familie hebben, kiezen er soms voor hun lichaam af te staan.'
...

Als de geneeskunde en het wetenschappelijk onderzoek staan waar ze staan, is dat onder andere te danken aan mensen die besluiten na hun overlijden hun lichaam aan de wetenschap af te staan. 'Donoren doen dat vooral omdat ze na hun dood nog van nut willen zijn', weet Dominique Jacobus, coördinator van het Center for Training and Research in Anatomical Science (Cetras) aan de Universiteit Gent. 'Soms hebben ze zelf een ziektetraject achter de rug. Ze beseffen dat de wetenschap alleen maar kan evolueren dankzij lichaamsdonaties. Ook mensen die weinig of geen familie hebben, kiezen er soms voor hun lichaam af te staan.'De Universiteit Gent krijgt jaarlijks tussen 80 en 100 lichamen. 'Voor onderwijs is dat ruim voldoende', zegt Dominique Jacobus. 'Voor vaardigheidstrainingen voor chirurgen is het nogal nipt, omdat een lichaam soms moet voldoen aan specifieke vereisten, zoals een heup die nog intact is.'Het concept lichaamsafstand is niet zo bekend. Hangt er een zeker taboe rond? 'Misschien wel, zoals rond alles wat met de dood te maken heeft', zegt Dominique Jacobus. 'In onze westerse samenleving wordt doodgaan bij voorkeur buiten het leven gehouden. Nadenken over de eigen dood kan als erg confronterend ervaren worden.' Soms deinzen mensen er ook voor terug hun lichaam af te staan omdat ze bang zijn dat er niet respectvol mee zal worden omgesprongen. 'Nochtans is dat een van de belangrijkste richtlijnen, voor zowel studenten als chirurgen in opleiding. Een lichaam waarop een chirurg gewerkt heeft, wordt na afloop bijvoorbeeld altijd mooi dichtgemaakt, zoals na een operatie.'Als het erop aankomt, ligt lichaamsdonatie in handen van de nabestaanden: zij moeten de procedure in gang zetten na het overlijden. 'Het gebeurt soms dat we een naam van onze lijst moeten schrappen omdat de persoon in kwestie intussen 120 jaar oud zou zijn', merkt Dominique Jacobus op. 'Dan is zijn of haar lichaam na het overlijden om de een of andere reden niet bij ons geraakt. Daarom raden we donoren altijd aan om hun voornemen goed te bespreken met de nabestaanden. Het geeft familie en vrienden ook de kans om zich mentaal voor te bereiden, want ook voor hen zijn er emotionele consequenties. Er is geen lichaam om afscheid van te nemen, geen graf om te bezoeken, of toch niet meteen. Maar als de wens tot lichaamsdonatie op een goede manier gecommuniceerd is, doen ze er meestal alles aan om die effectief in te willigen.'