Wie zich in de dagen van het Ottomaanse Rijk op de Middellandse Zee waagde, viel niet zelden in handen van Turkse zeerovers, wier dreiging tot de Atlantische oceaan, soms tot de Noordzee reikte. Veel losgeld was nodig om de gevangenen, die vervolgens als levende buit waren verkocht op de slavenmarkten van Barbarije (Noord-Afrika), naar Europa terug te brengen. Koplopers in het vrijkopen waren de paters Trinitariërs, die via broederschappen ook voor Vlaanderen opereerden.
...