Op een niet afgebakend terrein stelden twee ongeveer even grote groepen zich tegenover elkaar op. Naar best vermogen reden ze op elkaar in tot het uiteindelijk tot duels tussen twee ridders uitmondde, de befaamde melée. Er werd 'voor echt' gevochten, en dus geraakte bij dit spel menigeen gewond, een ledemaat of zijn leven kwijt. Aangezien ook hogere edelen hun opwachting maakten en duchtig meededen, was het voor sommige ridders een lucratieve oefening om een rijke tegenstander uit te kiezen en deze tot overgave te dwingen. Naast de extra uitgaven voor een fraai uitgedost harnas en strijdros, dat men als losgeld zeker al kwijt was, kon daarbovenop ook nog een stevig geldbedrag geëist worden. Een geroutineerde toernooiridder kon hiermee een aardig bedrag verdienen. En sommige ridders die gevangen werden genomen, verloren niet alleen hun eer maar ook hun vermogen.
...