Verliefd gingen we naar bed en 's ochtends stonden we nog verliefder op. Ik bracht drie maanden met haar in een constante verliefdheid door en was steeds ingelukkig.' Zo heeft Casanova op leeftijd zijn romance met 'Henriëtte' uit 1749 in herinnering. Hij slaagde er indertijd in deze jonge Franse schone uit een uiterst pijnlijke situatie te bevrijden: de waard van een herberg had haar namelijk in flagranti betrapt met een Hongaarse officier, waarbij pikant genoeg Henriëtte degene was die het uniform droeg. Prompt alarmeerde hij de politie, aangezien het ongehuwden in Cesena strikt verboden was een kamer te delen. Toen het schandelijke tweetal afgevoerd zou worden, ontstond er een groot tumult, dat Casanova in de kamer ernaast uit z'n slaap wekte. Hij sprong uit bed, schoot het stel te hulp en wist daadwerkelijk een arrestatie af te wenden. Dat Henriëtte uit pure dankbaarheid bij hem op schoot zou kruipen leek hem allerminst onwaarschijnlijk: 'Omdat ik mij zonder enige zelfingenomenheid beter bij haar vond passen dan de officier, verwachtte ik niet bij haar op moeilijkheden te stuiten.' Daar zou hij gelijk in krijgen. Drie maanden lang gaven zij toe aan hun lusten, waarbij Giacomo niet alleen over Henriëttes perfecte lichaam verrukt was, maar ook over haar onvergelijkelijke charme, haar humor en scherpe verstand. Het was hem dan ook allerminst om seks alleen te doen. Tot de genoegens van de liefde behoorden voor hem evenzeer het galante spel, culinaire geneugten en bovenal een sprankelende conversatie. Giacomo weigerde zelfs een keer het bed met een hoogst aantrekkelijk dame te delen: zij sprak alleen Engels en zou tijdens het liefdesspel dus niet van zijn kooswoordjes in vuur en vlam kunnen raken. Nee, dan was het zelfs met Casanova's libido gedaan. Zijn credo: 'Een schoonheid zonder wakkere geest heeft een minnaar nadat hij van haar lichaam genoten heeft niets meer te bieden. Een briljante lelijkerd daarentegen kan een man zo verliefd maken, dat hem niets te wensen overblijft. Hoe gelukkig moest ik mij dan wel niet met de mooie, schalkse en ontwikkelde Henriëtte voelen. Dat gaat ieders voorstellingsvermogen te boven.'
...