Het is een heerlijk zomerse dag in Visby, de pittoreske Hanzestad op het eiland Gotland. De Zweedse vlaggen wapperen ter ere van de nationale feestdag. Een joviale stemming hangt in de lucht, en lang duurt het niet vooraleer een taxichauffeur, die me van het bescheiden vliegveld naar het middeleeuwse, volledig ommuurde centrum brengt, nieuwsgierig vraagt wat me precies naar hier heeft gebracht. 'Ingmar Bergman', vertel ik haar enthousiast. Op dat antwoord had ze duidelijk niet gehoopt. 'Aha. Dus je gaat naar Fårö?' zegt ze plots stukken koeler. 'Dat doen veel mensen, al begrijp ik niet goed waarom. Ik vind zijn films deprimerend en saai. En ze hebben geen einde.'
...