De nieuwste die in het oog van de storm is beland, is Oostenrijks bondskanselier Sebastian Kurz. Aanleiding is de zogenaamde Ibiza-affaire die ruim twee jaar geleden losbarstte. In ruil voor positieve krantencommentaren in het boulevardblad Kronen Zeitung belooft toenmalig vicekanselier en voorzitter van de radicaal-rechtse Freiheitliche Partei Österreichs (FPÖ) Heinz-Christian Strache overheidsopdrachten aan Russische investeerders in diezelfde krant. Strache heeft echter niet door dat alles opgezet spel is. Eenmaal de zaak aan het licht komt verliest de regering-Kurz een motie van wantrouwen en valt de regering, een primeur in de Oostenrijkse geschiedenis.
...

De nieuwste die in het oog van de storm is beland, is Oostenrijks bondskanselier Sebastian Kurz. Aanleiding is de zogenaamde Ibiza-affaire die ruim twee jaar geleden losbarstte. In ruil voor positieve krantencommentaren in het boulevardblad Kronen Zeitung belooft toenmalig vicekanselier en voorzitter van de radicaal-rechtse Freiheitliche Partei Österreichs (FPÖ) Heinz-Christian Strache overheidsopdrachten aan Russische investeerders in diezelfde krant. Strache heeft echter niet door dat alles opgezet spel is. Eenmaal de zaak aan het licht komt verliest de regering-Kurz een motie van wantrouwen en valt de regering, een primeur in de Oostenrijkse geschiedenis.Intussen is Kurz opnieuw aan de macht in coalitie met die Grünen. Maar zijn scharrel met de FPÖ blijft de jonge regeringsleider achtervolgen. In juni 2020 verschijnt de bondskanselier voor de parlementaire onderzoekscommissie die de Ibiza-affaire, waarin het parlement tevens de omkoopbaarheid van de Bondsregering in het algemeen tegen het voetlicht houdt. Daarin komt ook de omstreden aanstelling van Kurz' partijgenoot Thomas Schmid bij de staatsholding ÖBAG aan bod. Kurz wordt gevraagd of hij op voorhand met zijn partijgenoot Thomas Schmid hover diens politieke benoeming heeft gesproken. 'Neen', luidt het formele antwoord van Kurz in de commissie waar waarheidsplicht geldt. In maart van dit jaar duiken er echter berichten op tussen Kurz en Schmid. Daaruit blijkt dat de twee wel degelijk over de kwestie communiceerden. 'Je krijgt alles wat je wil', stuurde Kurz naar Schmid. 'Ik hou van mijn kanselier', antwoordde die laatste. Voor het Openbaar Ministerie voor Corruptie voldoende om Kurz in verdenking te stellen. Ook dat is een primeur. Nog nooit in de naoorlogse Oostenrijkse geschiedenis werd een zittende kanselier door het parket in verdenking wordt gesteld - enkel de voormalige regeringsleiders Bruno Kreisky en Fred Sinowatz werden na hun ambtstermijn in verdenking gesteld. Kurz doet de hele kwestie af als een politiek gemotiveerde aanval. 'Ik heb steeds waarheidsgetrouw getuigd en alle moeite gedaan om mij alles zo goed mogelijk te herinneren', laat Kurz over de kwestie optekenen. Afgelopen maandag overleefde de bondskanselier een nieuwe motie van wantrouwen op initiatief van de FPÖ - een partij wiens voorzitter zelf onder verdenking staat. Of de bondskanselier zelfs bij een veroordeling de eer aan zichzelf zal houden, is onduidelijk. Tot op heden behoudt Kurz de steun van zijn groene coalitiepartner.DuitslandOok Duitsland is al een tijdlang verwikkeld in politieke schandalen. De Duitse christendemocraten liggen onder vuur omdat enkele parlementsleden doorheen de coronacrisis mondmaskers hebben doorverkocht. Enkele andere partijgenoten zouden zich door de Azerbeidzjaanse regering hebben laten verwennen in ruil voor politieke gunsten. Maar niet alleen de christendemocraten - die mede door de schandaalsfeer in peilingen wegzakken - zijn in onfrisse zaken verwikkeld. Zo hangt er huidig minister van Financiën en sociaaldemocratische kanselierskandidaat Olaf Scholz een donker wolkenpak boven het hoofd.Scholz is namelijk verwikkeld in twee schandalen. De eerste draait rond het intussen failliet gegane financiële dienstverlengingsbedrijf WireCard. Ondanks het feit dat de Britse zakenkrant Financial Times reeds lange tijd berichtte over wanpraktijken kon het in München gevestigde bedrijf onverstoord zijn gang gaan. Als verantwoordelijk minister van Financiën legden Scholz' diensten het tot op het bot corrupte bedrijf nauwelijks iets in de weg. Tot het kaartenhuisje in elkaar stuikt en WireCard-ceo Jan Marsalek - die overigens nauwe banden onderhield met de regering-Kurz - met de noorderzon verdwijnt.Daarnaast moest Scholz zich begin deze maand voor een onderzoekscommissie verantwoorden rond het zogenaamde Cum-Ex-schandaal - banken die belastingfraude met dividendenhandel pleegden en de Duitse staatskas meer dan 35 miljard euro afsnoepten. Ook de Warburgbank in Hamburg was daarbij betrokken, net zoals de toenmalige burgemeester van de Duitse havenstad Olaf Scholz. Wanneer de zaak aan het licht komt, vordert Hamburg aanvankelijk 90 miljoen euro terug van de bank. Maar na enkele ontmoetingen tussen Scholz en Warburg-topman Christian Olearius laat Hamburg plots 47 miljoen van die terugvorderingen vallen. Bovendien wordt de overige 43 miljoen maar opgeëist eens het nationaal ministerie van Financiën aandringt. Vanwaar die gang van zaken? Uit het dagboek van Olearius blijkt dat hij Scholz gevraagd heeft om de terugvorderingen in 'rook te laten opgaan' om het voortbestaan van de bank te garanderen. Gevraagd naar wat er precies gebeurd is, laat de doorgaans zeer precieze Scholz echter weten dat hij zich niets kan herinneren. Noch over de gang van zaken als over de inhoud van de gesprekken met Olearius. 'Ik heb een zuiver geweten', klinkt het.NederlandNog iemand die in de problemen zit, is Nederlands aftredend eerste minister Mark Rutte (VVD). Tijdens de regeringsonderhandelingen in maart kwam toenmalig verkenner Kajsa Ollongren na een positieve coronatest met spoed het Binnenhof in Den Haag uitgerend. Een pientere fotograaf wist haar notities met de partijleiders op camera vast te leggen. Daarop het explosieve zinnetje: 'Pieter Omtzigt: functie elders'.Wie o wie had het tijdens inhoudelijke formatiegesprekken over de postjes gesproken? Het land stond in rep en roer. 'Nee, ik heb het daar helemaal niet over gehad', aldus Rutte aan RTL Nieuws en de NOS. Maar uit de volledige notities van de verkenners blijkt enkele dagen later dat Rutte wel degelijk over Omtzigt gesproken had - al was hij niet degene die de christendemocraat op een handige manier wilde wegpromoveren. Heeft de premier op de nationale televisie gelogen?Tijdens het daaropvolgende debat in de Tweede Kamer wordt Rutte met een spervuur aan vragen bestookt. Rutte laat optekenen dat hij die gesprekken over Omtzigt vergeten is en dat hij de pers in eer en geweten te woord heeft gestaan. 'Ik heb niet de waarheid verteld, maar heb nooit de intentie gehad om te liegen. Ik hoop dat ik in een land leef waar iemand fouten mag maken', klinkt het. Een opmerkelijk verloop van de feiten. Als Rutte het zich niet kon herinneren, hoe weet hij dan zo zeker dat hij niet over Omtzigt gesproken heeft? Als klap op de vuurpijl blijkt dat Rutte nog voor de rest van de Kamer werd ingelicht over de volledige inhoud van de notities van de verkenners. Bovendien verspreekt hij zich na een vraag van Groen-Links-voorzitter Jesse Klaver waarin Rutte impliceert dat hij zich wel kan herinneren over Omtzigt te hebben gesproken met de informateurs. 'Maar het ging dan niet over Omtzigt in relatie tot posities', riposteert de premier. Ruim twee maand na de stembusgang zijn de regeringsonderhandelingen in Nederland nog steeds aan de gang. Verenigd KoninkrijkOok het Verenigd Koninkrijk is momenteel in de ban van een schandaal. Niet alleen rond de opknapwerken van premier Boris Johnson in diens ambtswoning, maar ook rond de lobbypraktijken van Johnsons voorganger David Cameron. Wat is er precies aan de hand? In 2016 verliest Cameron het door zichzelf georganiseerde brexitreferendum en houdt hij de eer aan zichzelf. Stilzitten blijft Cameron echter niet. Niet veel later gaat hij als adviseur aan de slag bij de alternatieve financieringsspecialist Greensill Capital van de gelijknamige oprichter Lex Greensill - een Australische voormalige miljardair die in Duitsland tegen een strafrechtelijke vervolging aankijkt. In ruil krijgt Cameron voor enkele tientallen miljoenen aandelenopties bij het bedrijf. Greensill werkte voordien als onbetaald adviseur van Cameron, een periode waarin hij met zijn bedrijf heel wat overheidscontracten in de wacht kon slepen.Tijdens het begin van coronapandemie komt Greensill Capital in de problemen. Het bedrijf maakt volgens de regels echter geen aanspraak op overheidsleningen - regels die Cameron en Greensill daarom veranderd willen zien. In totaal stuurt Cameron tussen 5 maart en 26 juni 45 mails, WhatsApp-berichten en sms'en over Greensill, waarvan 12 naar de huidige minister van Financiën Rishi Sunak en topambtenaar in het ministerie Sir Tom Scholar. Hoe hij zijn berichten afsloot naar iemand die hij naar eigen zeggen twee keer in het echt heeft ontmoet? 'Love, David Cameron.'De kwestie komt pas aan het licht wanneer Greensill Capital op de fles gaat en 440 mensen hun job kwijtspelen. Hoe doorspekt is de Britse regering wanneer voormalige politici hun informeel netwerk aanwenden voor andere professionele doeleinden? Die vraag wordt nog pertinenter wanneer blijkt dat Greensill en Cameron reeds in 2019 met minister van Volksgezondheid Matt Hancock op de koffie gingen om een nieuw betalingssysteem voor de medewerkers van het Britse openbare gezondheidszorgstelsel te bespreken. Ruim een week geleden mocht Cameron het komen uitleggen in twee commissies van het Britse Lagerhuis. Wanneer Cameron gevraagd werd wie er heeft beslist dat zijn lobbywerk de beste manier zou zijn om de overheidsregels aan te passen, laat de oud-premier optekenen dat hij zich dat niet meer exact kan herinneren. Wel heeft Cameron intussen aangegeven dat zijn manier van werken weinig gepast was.BelgiëDat alles doet ook terugdenken aan de zaak-Chovanec. In 2018 overlijdt Jozef Chovanec in het ziekenhuis na hardhandig politieoptreden in een politiecel op de luchthaven van Charleroi. Twee jaar later worden de beelden van het incident vrijgegeven, waarop te zien is hoe de Slovaakse zakenman in bedwang wordt gehouden en een politieagent een Hitlergroet uitbrengt. Wanneer huidig Vlaams minister-president Jan Jambon (N-VA) - op het moment van de feiten minister van Binnenlandse Zaken - om uitleg wordt gevraagd over de kwestie, valt hij naar eigen zeggen uit de lucht. 'Ik herinner mij niks van het drama dat vorige week door camerabeelden onder de aandacht kwam', klinkt het in een reactie. Een opvallende vaststelling. Niet alleen ontving de omgeving van Jambon een verslag van het ministerie van Buitenlandse Zaken over de feiten, enkele maanden na hettragische voorval kreeg zijn kabinet de Slovaakse ambassadeur over de vloer om de zaak te bespreken. Nadien geeft Jambon toch toe dat hij de Slovaakse ambassadeur ontmoet heeft.