De drie landen zullen hun plannen, waarover al een tijdje gesproken wordt, donderdag officieel bekendmaken, schrijft de Financial Times.

De toenadering omvat onder andere een stapsgewijze afbouw van reisbeperkingen, soepelere grenscontroles - ook voor vrachtverkeer en ook snellere toegang tot werkvergunningen.

Bedoeling is dat een en ander nog dit jaar in voege treedt. Op termijn willen de drie landen ook nog Montenegro en Bosnië en Herzegovina erbij betrekken.

EU-toetreding

De ontwikkelingen komen er uit frustratie van de drie landen over de trage vooruitgang van de EU-toetredingsgesprekken. De EU verwacht echter fundamentele electorale, gerechtelijke en economische hervormingen.

'We weten dat er uitbreidingsmoeheid is in de EU, citeert de Financial Times de Servische president Alexander Vucic. 'We moeten bekijken wat we ondertussen voor onszelf kunnen doen, voor onze bevolking en onze economieën.'

Volgens premier Zoran Zaev van Noord-Macedonië komt de EU zijn beloftes niet na. 'We moeten zelf een versnelling hoger schakelen'.

De Albanese premier Edi Rama vergeleek samenwerken met Brussel zelfs met 'Wachten op Godot', naar het bekende toneelstuk van Samuel Beckett over twee mannen die wachten op iemand die nooit komt.

Dubbelslag

Analisten wijzen erop dat de demarche van Servië, Albanië en Noord-Macedonië ook gezien kan worden als een manier om aan de EU te tonen dat ze klaar zijn om zulke stappen te zetten. Een zogenaamd tweesporenbeleid: enerzijds slaan, anderzijds laten zien dat je toch wil werken.

'Cruciaal is dat het geen 'Schengen minus' wordt als ze (net zoals Noorwegen en IJsland) aansluiting willen met de bestaande Schengenzone,' zegt Steven Blockmans, onderzoeksdirecteur bij het Centre for European Policy Studies en expert Europese buitenlandpolitiek, aan Knack. 'Het gaat niet alleen om grenscontroles. Voor vrij verkeer van personen heb je ook wederzijdse erkenning nodig van elkaars rechtstelsel. Daar schort het in Servië en andere Balkanlanden nogal aan.'

De doorgedreven toenadering tussen Servië, Albanië en Noord-Macedonië is ook opmerkelijk in het licht van de jarenlange etnische en religieuze conflicten die er in de regio bestaan sinds het uiteenvallen van Joegoslavië in 1991.

De drie landen zullen hun plannen, waarover al een tijdje gesproken wordt, donderdag officieel bekendmaken, schrijft de Financial Times.De toenadering omvat onder andere een stapsgewijze afbouw van reisbeperkingen, soepelere grenscontroles - ook voor vrachtverkeer en ook snellere toegang tot werkvergunningen.Bedoeling is dat een en ander nog dit jaar in voege treedt. Op termijn willen de drie landen ook nog Montenegro en Bosnië en Herzegovina erbij betrekken.De ontwikkelingen komen er uit frustratie van de drie landen over de trage vooruitgang van de EU-toetredingsgesprekken. De EU verwacht echter fundamentele electorale, gerechtelijke en economische hervormingen.'We weten dat er uitbreidingsmoeheid is in de EU, citeert de Financial Times de Servische president Alexander Vucic. 'We moeten bekijken wat we ondertussen voor onszelf kunnen doen, voor onze bevolking en onze economieën.'Volgens premier Zoran Zaev van Noord-Macedonië komt de EU zijn beloftes niet na. 'We moeten zelf een versnelling hoger schakelen'. De Albanese premier Edi Rama vergeleek samenwerken met Brussel zelfs met 'Wachten op Godot', naar het bekende toneelstuk van Samuel Beckett over twee mannen die wachten op iemand die nooit komt.Analisten wijzen erop dat de demarche van Servië, Albanië en Noord-Macedonië ook gezien kan worden als een manier om aan de EU te tonen dat ze klaar zijn om zulke stappen te zetten. Een zogenaamd tweesporenbeleid: enerzijds slaan, anderzijds laten zien dat je toch wil werken.'Cruciaal is dat het geen 'Schengen minus' wordt als ze (net zoals Noorwegen en IJsland) aansluiting willen met de bestaande Schengenzone,' zegt Steven Blockmans, onderzoeksdirecteur bij het Centre for European Policy Studies en expert Europese buitenlandpolitiek, aan Knack. 'Het gaat niet alleen om grenscontroles. Voor vrij verkeer van personen heb je ook wederzijdse erkenning nodig van elkaars rechtstelsel. Daar schort het in Servië en andere Balkanlanden nogal aan.'De doorgedreven toenadering tussen Servië, Albanië en Noord-Macedonië is ook opmerkelijk in het licht van de jarenlange etnische en religieuze conflicten die er in de regio bestaan sinds het uiteenvallen van Joegoslavië in 1991.