De Belgische regering heeft via Europese weg een kleine 7,5 miljoen mondmaskers besteld. Het gaat om 6 miljoen chirurgische maskers, 800.000 FFP2- en 600.000 FFP3-maskers. Daarnaast werden ook 6 miljoen onderzoekshandschoenen,5 miljoen beschermingspakken, een miljoen chirurgische schorten, 500.000 brillen en 10.000 gezichtsschilden besteld. De bedrijven in kwestie - die nog niet openbaar gemaakt zijn - moeten het materieel voorzien en leveren waar overeengekomen. Het kabinet De Backer kon nog niet communiceren wanneer de levering precies verwacht wordt.
...

De Belgische regering heeft via Europese weg een kleine 7,5 miljoen mondmaskers besteld. Het gaat om 6 miljoen chirurgische maskers, 800.000 FFP2- en 600.000 FFP3-maskers. Daarnaast werden ook 6 miljoen onderzoekshandschoenen,5 miljoen beschermingspakken, een miljoen chirurgische schorten, 500.000 brillen en 10.000 gezichtsschilden besteld. De bedrijven in kwestie - die nog niet openbaar gemaakt zijn - moeten het materieel voorzien en leveren waar overeengekomen. Het kabinet De Backer kon nog niet communiceren wanneer de levering precies verwacht wordt.SchaalvergrotingNa overleg met de lidstaten lanceerde de Europese Commissie op 28 februari een gezamenlijke procedure om handschoenen en schorten aan te kopen. Omdat de nood aan ander materieel groot bleek, werd die procedure op 17 maart verder uitgrebreid naar oog- en mondbescherming. De Commissie kondigde op 25 maart aan dat de openbare aanbesteding succesvol was afgerond. Vanaf dan was het aan de deelnemende overheden om rechtstreeks te onderhandelen met de door de Commissie geslecteerde bedrijven. De schaalvergroting door de Europese aanpaak biedt heel wat voordelen: lagere prijzen, minder administratieve kosten en gemeenschappelijke minimumstandaarden. Bovendien laat het proces een billijke verdeling van het medisch materiaal tussen de lidstaten toe, rekening houdend met de onmiddellijke noden die er op dat moment heersen. De specifieke verdeling wordt besproken in het zogenaamde steering committee van de gezamelijk procedure, waar vertegenwoordigers van zowel de Commissie als de lidstaten op aanwezig zijn. Belgische diplomatieDe openbare aanbestedingsprocedure zag het daglicht onder impuls van de Belgische diplomatie. Een jaar na de vogelgriepuitbraak (H1N1) in 2009 bekleedde ons land het roterend voorzitterschap van de Raad van de Europese Unie. Toen werd er onder meer onderzocht waar de Europese Unie tijdens een pandemie een tandje kon bijsteken wanneer volksgezondheid in het gedrang komt door grensoverschreidende gevaren. Het was toenmalig minister voor Buitenlandse Zaken Steven Vanackere (CD&V) die na overleg met de betrokken partijen in 2010 de Commissie vroeg om een gemeenschappelijke aanbestedingsprocedure te ontwikkelen. Dat leidde uiteindelijk tot het zogenaamde Joint Procurement Agreement in 2014. België was samen met twaalf andere lidstaten van de Unie als eerste om het nieuwe akkoord te onderschrijven. Doorheen de coronacrisis hebben ettelijke lidstaten van de Europese Unie en de Europese Economische Ruimte zich op het systeem aangesloten. Sinds 28 februari plaatsten Zweden, IJsland, Noorwegen, Polen, Finland en IJsland hun handtekening onder het samenwerkingsakkoord. Het Verenigd Koninkrijk kan tijdens de transitieperiode van de brexit blijven deelnemen aan het systeem, maar heeft dat niet gedaan.