Afgelopen weekend vond de derde speeddate met boeken plaats in Oostende. Het verlengde weekend was het gedroomde excuus voor een tripje naar de koningin der badsteden.

"Een borrel, een babbel en een boek," is het opzet. Voor 'Mag ik u boeken' neem je plaats aan boord van een zogenaamde 'Boekentrein.' Bedoeling is om in korte gesprekjes met de andere boekenliefhebbers een eind weg te palaveren over het boek dat je voor de gelegenheid hebt meegebracht, telkens in korte gesprekjes van een minuut of vijf. De editie van dit weekend vindt plaats in Vrijstaat O, het cultuurcentrum op de Oostendse zeedijk, eerdere edities vonden plaats in Brussel en Antwerpen.

Vooraf werd je vriendelijk gevraagd die boektitel al even door te geven, voor in het 'spoorboekje' waarin deelnemers met naam en boek vermeld staan. De keuze van het geschikte boek voor dit lichtvoetige samenzijn houdt uw dienaar echter een week van te voren uit zijn slaap. Wat neem je in godsnaam mee naar een dergelijk gebeuren, waar het boekje de man / vrouw maakt? Het prijswinnende werk van Oek De Jong of Tommy Wieringa? Toch maar niet, sowieso is iemand anders al op dat idee gekomen. Die nieuwe dichtbundel van Houellebecq misschien? "Tu cherches un sex-friend/vieille cougar fatigué" (etc...) Ook niet meteen de beste openingszin.

Het lievelingsboek, dan maar? Ook niet evident, want er staat zoveel op de plank dat smeekt om gelezen en herlezen te worden, en kiezen is verliezen. "Het tweede boek van links op je boekenplank" mag ook, volgens de aankondiging. 'Look back in anger' van John Osborne, zo blijkt. Niet slecht, maar met al zijn reverberaties van klasse -oorlog in het naoorlogse Engeland onmogelijk om in een babbel van vijf minuutjes samen te vatten. En een tekst waarin een sneer als ' If you could have a child, and it would die...if only I could watch you face that' nog een van de mildere verwijten is die de echtelieden elkaar naar het hoofd smijten, is misschien toch wat zwaar voor zo'n zonnige zaterdagmorgen. Intussen mag ik me wel beginnen haasten, want deze trein rijdt op tijd. De keuze valt uiteindelijk op 'De verborgen geschiedenis' van Donna Tartt, sowieso favoriete reislectuur, en nog steeds een prachtige thriller.

Speeddating
Aangekomen in Vrijstaat O. zijn we met een twintigtal deelnemers. Bedoeling is dat we in babbeltjes van vijf minuten met elkaar de boekenoogst bespreken. Presentatrice Katrijn Van Bouwel, voor de gelegenheid uitgedost als conductrice, suggereert telkens een thema om het ijs te breken. Kwatongen zouden bij dergelijke praktijken van speeddating gewagen.

Sportboeken
Er is echter ook een special guest aan boord. Journalist en reportagemaker Martin Heylen vertelt over zijn favoriete boekje, de 'Schaaknovelle' van de Oostenrijkse auteur Stefan Zweig. Een uitstekende keuze voor op de trein, zou je zo denken, want in enkele uren ben je erdoorheen. Lichte kost is Zweigs novelle nochtans niet; tegen een achtergrond vol nationaal-socialistische dreiging, speelt de geobsedeerde schaker Dr B eerst verwoede matchen tegen zichzelf, om zijn nemesis te vinden in het boerse schaakwonder Czentovic. "Ik herken er iets van mijn eigen monomanie in," geeft Heylen toe. Ook op reportage gaan er steeds boeken mee. "Aan het einde van een lange draaidag moet ik een stukje kunnen lezen, anders blijf ik de hele nacht tobben over de reportage," zegt Heylen. Verbazend genoeg zweert Heylen niet bij romans of poëzie om dat doel te bereiken. "Ik heb ondervonden dat vooral sportboeken het gewenste effect hebben," klinkt het.

Van tafel naar tafel hipt de stoelendans, af en toe hapert de cadans, ontstaat er een opstopping, boekentips worden verwoed in notitieboekjes gekribbeld, er wordt vrolijk geaperitiefd. Tegen het middaguur is zowat iedereen aan elk tafeltje aangeschoven.

En dan is het tijd om op te kramen. Uw dienaar heeft een andere trein te halen, al dan niet naar de dichtstbijzijnde boekhandel. Overigens geen enkele Oek de Jong of Tommy Wieringa in het spoorboekje ontwaard.


Michiel Leen

Afgelopen weekend vond de derde speeddate met boeken plaats in Oostende. Het verlengde weekend was het gedroomde excuus voor een tripje naar de koningin der badsteden."Een borrel, een babbel en een boek," is het opzet. Voor 'Mag ik u boeken' neem je plaats aan boord van een zogenaamde 'Boekentrein.' Bedoeling is om in korte gesprekjes met de andere boekenliefhebbers een eind weg te palaveren over het boek dat je voor de gelegenheid hebt meegebracht, telkens in korte gesprekjes van een minuut of vijf. De editie van dit weekend vindt plaats in Vrijstaat O, het cultuurcentrum op de Oostendse zeedijk, eerdere edities vonden plaats in Brussel en Antwerpen. Vooraf werd je vriendelijk gevraagd die boektitel al even door te geven, voor in het 'spoorboekje' waarin deelnemers met naam en boek vermeld staan. De keuze van het geschikte boek voor dit lichtvoetige samenzijn houdt uw dienaar echter een week van te voren uit zijn slaap. Wat neem je in godsnaam mee naar een dergelijk gebeuren, waar het boekje de man / vrouw maakt? Het prijswinnende werk van Oek De Jong of Tommy Wieringa? Toch maar niet, sowieso is iemand anders al op dat idee gekomen. Die nieuwe dichtbundel van Houellebecq misschien? "Tu cherches un sex-friend/vieille cougar fatigué" (etc...) Ook niet meteen de beste openingszin. Het lievelingsboek, dan maar? Ook niet evident, want er staat zoveel op de plank dat smeekt om gelezen en herlezen te worden, en kiezen is verliezen. "Het tweede boek van links op je boekenplank" mag ook, volgens de aankondiging. 'Look back in anger' van John Osborne, zo blijkt. Niet slecht, maar met al zijn reverberaties van klasse -oorlog in het naoorlogse Engeland onmogelijk om in een babbel van vijf minuutjes samen te vatten. En een tekst waarin een sneer als ' If you could have a child, and it would die...if only I could watch you face that' nog een van de mildere verwijten is die de echtelieden elkaar naar het hoofd smijten, is misschien toch wat zwaar voor zo'n zonnige zaterdagmorgen. Intussen mag ik me wel beginnen haasten, want deze trein rijdt op tijd. De keuze valt uiteindelijk op 'De verborgen geschiedenis' van Donna Tartt, sowieso favoriete reislectuur, en nog steeds een prachtige thriller. Speeddating Aangekomen in Vrijstaat O. zijn we met een twintigtal deelnemers. Bedoeling is dat we in babbeltjes van vijf minuten met elkaar de boekenoogst bespreken. Presentatrice Katrijn Van Bouwel, voor de gelegenheid uitgedost als conductrice, suggereert telkens een thema om het ijs te breken. Kwatongen zouden bij dergelijke praktijken van speeddating gewagen. Sportboeken Er is echter ook een special guest aan boord. Journalist en reportagemaker Martin Heylen vertelt over zijn favoriete boekje, de 'Schaaknovelle' van de Oostenrijkse auteur Stefan Zweig. Een uitstekende keuze voor op de trein, zou je zo denken, want in enkele uren ben je erdoorheen. Lichte kost is Zweigs novelle nochtans niet; tegen een achtergrond vol nationaal-socialistische dreiging, speelt de geobsedeerde schaker Dr B eerst verwoede matchen tegen zichzelf, om zijn nemesis te vinden in het boerse schaakwonder Czentovic. "Ik herken er iets van mijn eigen monomanie in," geeft Heylen toe. Ook op reportage gaan er steeds boeken mee. "Aan het einde van een lange draaidag moet ik een stukje kunnen lezen, anders blijf ik de hele nacht tobben over de reportage," zegt Heylen. Verbazend genoeg zweert Heylen niet bij romans of poëzie om dat doel te bereiken. "Ik heb ondervonden dat vooral sportboeken het gewenste effect hebben," klinkt het. Van tafel naar tafel hipt de stoelendans, af en toe hapert de cadans, ontstaat er een opstopping, boekentips worden verwoed in notitieboekjes gekribbeld, er wordt vrolijk geaperitiefd. Tegen het middaguur is zowat iedereen aan elk tafeltje aangeschoven. En dan is het tijd om op te kramen. Uw dienaar heeft een andere trein te halen, al dan niet naar de dichtstbijzijnde boekhandel. Overigens geen enkele Oek de Jong of Tommy Wieringa in het spoorboekje ontwaard. Michiel Leen