Geen idee of Alexander De Croo en Marc Van Ranst sportfans zijn, maar we raden hen aan eens te kijken naar de voetbalkalender. Op 11 juni, over zeven weken dus, begint het EK. In vroeger tijden - vóór ontsmettingsalcohol, de avondklok en social distancing - kwam een groot voetbaltoernooi neer op bier en feest. Marktpleinen met een groot scherm en een nog grotere tapinstallatie, volgepakte cafés, Belgische vlaggen aan elk raam. Juichen in elkanders oor, pintje in de hand, wanneer Dries Mertens uitpakt met een van zijn briljante lobs. Een paar geweldige weken van verbondenheid en emotie (dat geldt trouwens evenzeer wanneer onze nationale ploeg zou tegenvallen. Dan zijn we verbonden in frustratie). Gelukkig is mijn vriendenkring niet de maat der dingen, maar ik heb de indruk dat velen enorm uitkijken naar het EK. Als afronding van een wurgende, eenzame opsluiting die voor ieder al veel te lang duurt.

Zorgen de Rode Duivels voor de vierde golf?

Ik ben geen viroloog, maar ik denk dat we ervan uit mogen gaan dat volle marktpleinen over zeven weken nog niet zullen kunnen. Oké, maar wat dan wel? Want dat toernooi gaat door, en die emotionele, lucht zoekende mensenmassa zal samentroepen. Gemeentes zijn daar nu niet mee bezig en dat is maar logisch - ze hebben al zoveel op hun bord. Ik vrees deze situatie: men laat alles op zijn beloop. Samenkomen blijft botweg verboden, je moet allemaal maar binnenblijven, en daarmee is voor de overheid de kous af. Het lijkt schuldig verzuim, ontkennen van de menselijke natuur. We vinden allemaal dat we nu stilaan echt wel een verzetje verdienen, geef maar toe. Zelf blijf ik de maatregelen koppig tot op de letter volgen, maar ik voel me een uitzondering. Hopen dat iedereen aan de verleiding zal weerstaan, lijkt naïef.

Op avonden dat de Rode Duivels spelen voorspel ik in iedere tuin een lockdownfeest, en als het regent, in iedere woonkamer. Als de terrassen open zijn, moet je een cafébaas zijn met een wil van staal om een beetje de orde te bewaken. Ter Kamerenbos maal honderd. Juni is toevallig een netelig moment in de vaccinatiecampagne. Als de planning standhoudt, krijgen veel jonge Belgen hun eerste prik. Velen, maar niet allemaal, en volledige bescherming met twee dosissen zal zeldzaam zijn. Het wordt veiliger, maar zeker nog niet veilig. Er zullen gelukkigen rondlopen die wel al volledig zijn ingeënt. Blijven zij stoïcijns thuis wanneer de Rode Duivels pakweg het EK winnen? Indien niet: welk effect heeft dat op de anderen?

Ik besef dat het allerminst evident is, maar een coronaproof aanbod lijkt nodig. Desnoods iets met bubbelcirkels op marktpleinen. Een lelijke oplossing, maar alle beetjes helpen. Doorgaans geloof ik niet in de wervende kracht van bewustmakingscampagnes à la "Say no to racism", maar ook hier: alle beetjes helpen. Maak een helder filmpje met Romelu Lukaku die uitlegt hoe je coronaveilig én gezellig van zijn voetbalkunst kan genieten. Uit onderzoek blijkt dat sportsucces vaak leidt tot een babyboom. Zullen we nu het omgekeerde meemaken? Een generatie voetbalfans in het ziekenhuis, of erger, terwijl de Rode Duivels hun titel vieren?

Geen idee of Alexander De Croo en Marc Van Ranst sportfans zijn, maar we raden hen aan eens te kijken naar de voetbalkalender. Op 11 juni, over zeven weken dus, begint het EK. In vroeger tijden - vóór ontsmettingsalcohol, de avondklok en social distancing - kwam een groot voetbaltoernooi neer op bier en feest. Marktpleinen met een groot scherm en een nog grotere tapinstallatie, volgepakte cafés, Belgische vlaggen aan elk raam. Juichen in elkanders oor, pintje in de hand, wanneer Dries Mertens uitpakt met een van zijn briljante lobs. Een paar geweldige weken van verbondenheid en emotie (dat geldt trouwens evenzeer wanneer onze nationale ploeg zou tegenvallen. Dan zijn we verbonden in frustratie). Gelukkig is mijn vriendenkring niet de maat der dingen, maar ik heb de indruk dat velen enorm uitkijken naar het EK. Als afronding van een wurgende, eenzame opsluiting die voor ieder al veel te lang duurt.Ik ben geen viroloog, maar ik denk dat we ervan uit mogen gaan dat volle marktpleinen over zeven weken nog niet zullen kunnen. Oké, maar wat dan wel? Want dat toernooi gaat door, en die emotionele, lucht zoekende mensenmassa zal samentroepen. Gemeentes zijn daar nu niet mee bezig en dat is maar logisch - ze hebben al zoveel op hun bord. Ik vrees deze situatie: men laat alles op zijn beloop. Samenkomen blijft botweg verboden, je moet allemaal maar binnenblijven, en daarmee is voor de overheid de kous af. Het lijkt schuldig verzuim, ontkennen van de menselijke natuur. We vinden allemaal dat we nu stilaan echt wel een verzetje verdienen, geef maar toe. Zelf blijf ik de maatregelen koppig tot op de letter volgen, maar ik voel me een uitzondering. Hopen dat iedereen aan de verleiding zal weerstaan, lijkt naïef.Op avonden dat de Rode Duivels spelen voorspel ik in iedere tuin een lockdownfeest, en als het regent, in iedere woonkamer. Als de terrassen open zijn, moet je een cafébaas zijn met een wil van staal om een beetje de orde te bewaken. Ter Kamerenbos maal honderd. Juni is toevallig een netelig moment in de vaccinatiecampagne. Als de planning standhoudt, krijgen veel jonge Belgen hun eerste prik. Velen, maar niet allemaal, en volledige bescherming met twee dosissen zal zeldzaam zijn. Het wordt veiliger, maar zeker nog niet veilig. Er zullen gelukkigen rondlopen die wel al volledig zijn ingeënt. Blijven zij stoïcijns thuis wanneer de Rode Duivels pakweg het EK winnen? Indien niet: welk effect heeft dat op de anderen?Ik besef dat het allerminst evident is, maar een coronaproof aanbod lijkt nodig. Desnoods iets met bubbelcirkels op marktpleinen. Een lelijke oplossing, maar alle beetjes helpen. Doorgaans geloof ik niet in de wervende kracht van bewustmakingscampagnes à la "Say no to racism", maar ook hier: alle beetjes helpen. Maak een helder filmpje met Romelu Lukaku die uitlegt hoe je coronaveilig én gezellig van zijn voetbalkunst kan genieten. Uit onderzoek blijkt dat sportsucces vaak leidt tot een babyboom. Zullen we nu het omgekeerde meemaken? Een generatie voetbalfans in het ziekenhuis, of erger, terwijl de Rode Duivels hun titel vieren?