De werkbaarheid wordt gemeten op basis van vier knelpunten: werkstress, motivatieproblemen, onvoldoende leermogelijkheden en onevenwicht in de werk-privébalans. Mensen met een arbeidshandicap worden beduidend meer met deze knelpunten geconfronteerd dan andere werknemers. Amper 1 op de 7 (15 pct) werknemers met een zware arbeidshandicap en 1 op de 3 (33 pct) werknemers met een lichte arbeidshandicap heeft werkbaar werk zonder knelpunten. Bij de werknemers zonder een arbeidshandicap is dat ruim de helft (54 pct). Werknemers met een arbeidshandicap worden vaker geconfronteerd met hoge werkdruk, emotionele belasting, gebrek aan afwisseling en autonomie, gebrekkige ondersteuning door de leidinggevende en fysieke belasting. Twee op de drie werknemers met een zware arbeidshandicap combineert twee of meer van deze werkbaarheidsrisico's. Ze zijn opvallend vaker het slachtoffer van intimidatie, bedreiging en pesterijen. Uit het onderzoek van de SERV blijkt dat bedrijven die werknemers met een arbeidshandicap in dienst hebben, maatgericht werken. Ze leveren heel wat inspanningen om personen met een arbeidshandicap kwaliteitsvol tewerk te stellen. Vaak worden hulpmiddelen aangekocht voor de werknemer met een arbeidshandicap, of wordt de ruimere werkomgeving aangepast. Jobs worden afgestemd op de competenties van de werknemers en er worden veel leermogelijkheden op de werkplek voorzien. Om werk en privé beter op elkaar af te stemmen, worden de uurroosters van werknemers met een arbeidshandicap aangepast aan bijvoorbeeld de uren van het openbaar vervoer of aan de momenten waarop revalidatie plaatsvindt. "Heel wat bedrijven zijn echt gemotiveerd om mensen met een arbeidshandicap aan te werven en hiervoor de nodige aanpassingen te doen", verklaart Ann Vermorgen, voorzitter van de SERV. "Alleen kennen ze onvoldoende de vele ondersteuningsmaatregelen die er zijn. Het is aan de Vlaamse overheid om die beter bekend te maken bij de bedrijven en de werknemers." (Belga)

De werkbaarheid wordt gemeten op basis van vier knelpunten: werkstress, motivatieproblemen, onvoldoende leermogelijkheden en onevenwicht in de werk-privébalans. Mensen met een arbeidshandicap worden beduidend meer met deze knelpunten geconfronteerd dan andere werknemers. Amper 1 op de 7 (15 pct) werknemers met een zware arbeidshandicap en 1 op de 3 (33 pct) werknemers met een lichte arbeidshandicap heeft werkbaar werk zonder knelpunten. Bij de werknemers zonder een arbeidshandicap is dat ruim de helft (54 pct). Werknemers met een arbeidshandicap worden vaker geconfronteerd met hoge werkdruk, emotionele belasting, gebrek aan afwisseling en autonomie, gebrekkige ondersteuning door de leidinggevende en fysieke belasting. Twee op de drie werknemers met een zware arbeidshandicap combineert twee of meer van deze werkbaarheidsrisico's. Ze zijn opvallend vaker het slachtoffer van intimidatie, bedreiging en pesterijen. Uit het onderzoek van de SERV blijkt dat bedrijven die werknemers met een arbeidshandicap in dienst hebben, maatgericht werken. Ze leveren heel wat inspanningen om personen met een arbeidshandicap kwaliteitsvol tewerk te stellen. Vaak worden hulpmiddelen aangekocht voor de werknemer met een arbeidshandicap, of wordt de ruimere werkomgeving aangepast. Jobs worden afgestemd op de competenties van de werknemers en er worden veel leermogelijkheden op de werkplek voorzien. Om werk en privé beter op elkaar af te stemmen, worden de uurroosters van werknemers met een arbeidshandicap aangepast aan bijvoorbeeld de uren van het openbaar vervoer of aan de momenten waarop revalidatie plaatsvindt. "Heel wat bedrijven zijn echt gemotiveerd om mensen met een arbeidshandicap aan te werven en hiervoor de nodige aanpassingen te doen", verklaart Ann Vermorgen, voorzitter van de SERV. "Alleen kennen ze onvoldoende de vele ondersteuningsmaatregelen die er zijn. Het is aan de Vlaamse overheid om die beter bekend te maken bij de bedrijven en de werknemers." (Belga)