Een tragische gebeurtenis vond maandag plaats in Sint-Niklaas. In de wijk waar ik opgroeide, in de stad waar ik dagelijks fiets. Een moeder en haar twee kinderen werden van het voetpad gemaaid door een wegcrimineel. Het jongste kind van amper vijf overleed ter plaatse.

Geen woorden kunnen beschrijven hoe het leven van dit gezin in een oogopslag door elkaar werd geschud. Geen woorden kunnen de woede en ongeloof beschrijven die ik voel bij de schandalige en laffe daad van deze wegcrimineel. Mijn moederhart weent. En met mij dat van vele anderen.

Wegpiraten moeten strenger gestraft worden, we zijn dat aan onszelf verplicht.

In een stad is geen plaats voor snelheidsduivels die de binnenstad als een racecircuit beschouwen. Er is geen plaats voor chauffeurs die dronken achter het stuur kruipen. Ik wil leven in een stad waar onze kinderen en ouderen veilig kunnen wandelen en fietsen, waar iedereen zich zonder zorgen van de ene naar de andere plek kan verplaatsen. Zij die de samenleving in gevaar brengen moeten streng bestraft worden, en zij die niet horen willen, moeten uit die samenleving gehaald worden. Het Vlaamse Verkeersveiligheidsplan leerde ons dat het aantal ongevallen met zwakke weggebruikers de laatste jaren toeneemt. We moeten dus actie ondernemen.

De bestuurder en inzittenden stonden bekend bij het gerecht en lapten al meerdere keren de verkeersregels aan hun laars. Recidivisten, die blijkbaar niet leren uit hun fouten en door hun ongepast rijgedrag het leven van een kind ontnomen hebben. We moeten daarin zeer simpel zijn: wie niet horen wil, moet voelen. Dat noopt tot strengere straffen, die wegcriminelen achter de tralies steken en niet louter hun rijbewijs afnemen of een geldboete opleggen.

De wetswijziging van maart dit jaar bracht reeds heel wat verbeteringen in de wegcode. Maar het moet nog verder gaan. Daarom pleit ik voor een alcoholslot in elke wagen. Ik heb zeer graag dat mensen zich amuseren met een glaasje, maar niet in het verkeer. Daarnaast moeten er ook meer gevangenisstraffen opgelegd worden voor wegcriminelen. Ook mensen die bestraft worden voor dronkenschap moeten in bepaalde gevallen meteen uit de samenleving gehaald worden. Strengere straffen dringen zich op. Want wanneer een 21-jarige, die maximum vier jaar een rijbewijs kan hebben, reeds tientallen verkeersovertredingen op z'n kerfstok heeft, zou er toch een alarmbel moeten afgaan? Helpen kleine straffen niet, dan heb ik wegcriminelen liever uit de samenleving, in de gevangenis - met genoeg begeleiding die zekerheid biedt op verbetering en gedragsaanpassing.

Willen we onze kinderen met een gerust gevoel de baan op kunnen sturen, willen we zonder gevoel van onveiligheid kunnen wandelen en bewegen in onze steden en gemeenten, dan moeten de overtreders strenger aangepakt worden. Dat zijn we onszelf verplicht.

Een tragische gebeurtenis vond maandag plaats in Sint-Niklaas. In de wijk waar ik opgroeide, in de stad waar ik dagelijks fiets. Een moeder en haar twee kinderen werden van het voetpad gemaaid door een wegcrimineel. Het jongste kind van amper vijf overleed ter plaatse.Geen woorden kunnen beschrijven hoe het leven van dit gezin in een oogopslag door elkaar werd geschud. Geen woorden kunnen de woede en ongeloof beschrijven die ik voel bij de schandalige en laffe daad van deze wegcrimineel. Mijn moederhart weent. En met mij dat van vele anderen.In een stad is geen plaats voor snelheidsduivels die de binnenstad als een racecircuit beschouwen. Er is geen plaats voor chauffeurs die dronken achter het stuur kruipen. Ik wil leven in een stad waar onze kinderen en ouderen veilig kunnen wandelen en fietsen, waar iedereen zich zonder zorgen van de ene naar de andere plek kan verplaatsen. Zij die de samenleving in gevaar brengen moeten streng bestraft worden, en zij die niet horen willen, moeten uit die samenleving gehaald worden. Het Vlaamse Verkeersveiligheidsplan leerde ons dat het aantal ongevallen met zwakke weggebruikers de laatste jaren toeneemt. We moeten dus actie ondernemen.De bestuurder en inzittenden stonden bekend bij het gerecht en lapten al meerdere keren de verkeersregels aan hun laars. Recidivisten, die blijkbaar niet leren uit hun fouten en door hun ongepast rijgedrag het leven van een kind ontnomen hebben. We moeten daarin zeer simpel zijn: wie niet horen wil, moet voelen. Dat noopt tot strengere straffen, die wegcriminelen achter de tralies steken en niet louter hun rijbewijs afnemen of een geldboete opleggen.De wetswijziging van maart dit jaar bracht reeds heel wat verbeteringen in de wegcode. Maar het moet nog verder gaan. Daarom pleit ik voor een alcoholslot in elke wagen. Ik heb zeer graag dat mensen zich amuseren met een glaasje, maar niet in het verkeer. Daarnaast moeten er ook meer gevangenisstraffen opgelegd worden voor wegcriminelen. Ook mensen die bestraft worden voor dronkenschap moeten in bepaalde gevallen meteen uit de samenleving gehaald worden. Strengere straffen dringen zich op. Want wanneer een 21-jarige, die maximum vier jaar een rijbewijs kan hebben, reeds tientallen verkeersovertredingen op z'n kerfstok heeft, zou er toch een alarmbel moeten afgaan? Helpen kleine straffen niet, dan heb ik wegcriminelen liever uit de samenleving, in de gevangenis - met genoeg begeleiding die zekerheid biedt op verbetering en gedragsaanpassing.Willen we onze kinderen met een gerust gevoel de baan op kunnen sturen, willen we zonder gevoel van onveiligheid kunnen wandelen en bewegen in onze steden en gemeenten, dan moeten de overtreders strenger aangepakt worden. Dat zijn we onszelf verplicht.